Το μετεκλογικό hangover

Πώς είναι δυνατόν ένας υπουργός Προστασίας του Πολίτη και μάλιστα έμπειρος πολιτικός, όπως ο Νότης Μηταράκης, να μπαίνει σε ένα σκάφος ενώ η Ελλάδα καίγεται και να πηγαίνει στην Πάτμο; Εγώ να δεχτώ ότι δεν έκανε διακοπές κι ότι υπήρξε υπερβολή στην είδηση, όμως η βόλτα έγινε. Θα έσβηνε τις φωτιές ο Μηταράκης; Οχι φυσικά. Ηταν η αντιμετώπισή τους αρμοδιότητά του; Σίγουρα δεν ήταν ο αρχηγός των επιχειρήσεων.

Αλλά και πάλι πώς γίνεται να μη σου περνά από το μυαλό πως βόλτες με σκάφη στην παρούσα φάση δεν επιτρέπονται; Από την άλλη πώς γίνεται να δίνεται μάχη με τις φωτιές στη Νέα Αγχίαλο και να μην προστατεύεται μια αποθήκη καυσίμων (και πυρομαχικών;) που υπάρχει κοντά στο στρατόπεδο της αεροπορίας με αποτέλεσμα να γίνεται μια έκρηξη, που από θαύμα δεν στοίχισε ανθρώπινες ζωές, όταν στην παρούσα φάση η κυβέρνηση εστιάζει την προσοχή της στο να μην υπάρξουν θύματα από τις πυρκαγιές προχωρώντας ακόμα και σε προληπτικές μαζικές εκκενώσεις;

Η «παρούσα φάση». Αυτό νομίζω ότι είναι η απάντηση σε όλα τα ερωτήματα. Στην «παρούσα φάση» υπάρχει η πραγματικότητα και η πολιτική πραγματικότητα που είναι κάτι άλλο. Η πραγματικότητα είναι οι πυρκαγιές, οι εκκενώσεις, οι καταστροφές, ο φόβος. Στην πολιτική πραγματικότητα συμβαίνουν άλλα πράγματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει αρχηγό και οι «Σπαρτιάτες» έχουν άλλον από αυτόν που νομίζει πως είναι αρχηγός τους. Ο Βελόπουλος δεν ψηφίζει όσα ψήφισε πριν από τέσσερα χρόνια και το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να επαναφέρει το θέμα των υποκλοπών. Κυρίως η πολιτική πραγματικότητα λέει ότι υπάρχει μια νέα κυβέρνηση που προέκυψε ύστερα από δύο συνεχόμενες μεγάλες εκλογικές νίκες που αποτέλεσμα είχαν κυρίως να βρεθεί η χώρα χωρίς μεγάλο κόμμα αντιπολίτευσης.

Το γεγονός ακόμα προκαλεί στη ΝΔ μια πανηγυρική διάθεση που είναι διάχυτη – πρόκειται για ένα hangover που μεταφέρεται και στην κυβέρνηση και παντού. Οχι τόσο από τις πράξεις όσο από τις επιπολαιότητες. Οπως είναι αυτή του Μηταράκη κι όπως είναι αυτές που υπήρξαν στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών, με κορυφαίο θλιβερό αποτέλεσμα την έκρηξη στη Νέα Αγχίαλο. Είναι ανθρώπινο να υπάρχει χαλαρότητα; Μπορεί. Αλλά οδηγεί την κυβέρνηση να ζει στον κόσμο της.

Η νίκη της ΝΔ στις διπλές εκλογές δεν είναι ούτε συγχωροχάρτι για τα λάθη που έγιναν την προηγούμενη τετραετία ούτε εν λευκώ εξουσιοδότηση για να γίνουν κι άλλα σε αυτή που μόλις ξεκίνησε: η νίκη ήταν ένα είδος παραίνεσης στον Κυριάκο Μητσοτάκη να κάνει τα πράγματα καλύτερα διότι του αναγνωρίσθηκε η προσπάθεια να αντιμετωπίσει κρίσεις με ψυχραιμία. Αν οι νίκες φέρουν μια κυβέρνηση σαν αυτή του Κώστα Καραμανλή το 2007, ακόμα κι αν σήμερα αντιπολίτευση δεν υπάρχει, το πολιτικό κεφάλαιο του Μητσοτάκη μπορεί να εξαντληθεί σε χρόνο ρεκόρ.

Ας θυμίσουμε τα βασικά. Η πραγματικότητα σήμερα είναι ο φόβος που σκόρπισαν στη χώρα οι πυρκαγιές και η τραγική επίγνωση ότι το κράτος παραμένει απέναντι σε αυτές ανίκανο, όχι για να τις σβήσει αλλά για να προστατεύσει έστω αποθήκες καυσίμων. Η πραγματικότητα σήμερα είναι ότι μέσα στο κατακαλόκαιρο καλπάζει η ακρίβεια στα σουπερμάρκετ, στα ενοίκια, στα καύσιμα κι ότι σε λίγο θα τρομάζουν πάλι και οι λογαριασμοί του ρεύματος. Η πραγματικότητα σήμερα είναι η έλλειψη γιατρών στο ΕΣΥ, η απουσία τροχονόμων στους δρόμους, η αίσθηση μιας ανασφάλειας – όχι γιατί παραιτήθηκε ο Μηταράκης, αλλά γιατί δεν ελέγχεται η παραβατικότητα. Ναι, ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει αρχηγό και υπάρχουν τον Οκτώβρη αυτοδιοικητικές εκλογές. Ε και;