Καλοκαιρινή απελπισία

Όταν ετοιμάζεσαι για διακοπές, δεν είναι η καταλληλότερη στιγμή για γκρίνια και κριτικό αναστοχασμό – αλλά ούτε είναι η καταλληλότερη στιγμή να διαβάζεις, να βλέπεις, να ακούς περιγραφές για το τι συμβαίνει στα Δερβενοχώρια, στη Μάνδρα, στη Ρόδο, στο Λουτράκι και σε όποιο άλλο μέρος είναι εκτεθειμένο στο όχι και τόσο ισχυρό πρώτο μελτέμι του καλοκαιριού.

Στο κάτω-κάτω είχε προηγηθεί βροχερός Ιούνιος με θερμοκρασίες πολύ κάτω από τις συνηθισμένες, τίποτα δεν προμηνούσε ότι αμέσως μετά τις πρώτες υψηλές θερμοκρασίες θα ακολουθούσε το κακό που παρακολουθούμε. Ιδιαίτερα επειδή πέρυσι, μετά τα τρομερά 2018 και 2021, ζήσαμε ήσυχο καλοκαίρι και πιστέψαμε πως ανήκαν στο παρελθόν τα χειρότερα.

Και να που φέτος, παρόλο που υπήρχαν αερόπλάνα, δεν πέταξαν εγκαίρως· ξανά οι αρμόδιοι δεν υπολόγισαν σωστά τους κινδύνους που εγκυμονούσε κάθε πυρκαγιά· ξανά δεν υπήρξε ικανοποιητικός συντονισμός· ξανά δήμοι και περιφέρειες δεν είχαν προκάμει να «καθαρίσουν» δάση και χορτολιβαδικές εκτάσεις από το πλεόνασμα εύφλεκτων υλών, όπως είναι η δουλειά τους. Μόνη ίσως πρόοδος ότι λειτούργησε το 112 και τουλάχιστον δεν καίγονται άνθρωποι.

Φτάσαμε στο σημείο ο γενικός δερβέναγας Αττικής κύριος Πατούλης να κλείνει εν μέσω καύσωνα τα τρία πάρκα της Αθήνας που είναι στην αρμοδιότητά του, «για να τα προφυλάξει», στερώντας από τους υπηκόους του το δικαίωμα ζωογόνας ανάσας σε πράσινο χώρο. Δεν είχε ολόκληρο χειμώνα να τα προετοιμάσει, να μην κινδυνεύουν από πυρκαγιά; Ξέρουν κάτι άλλο να διαχειρίζονται οι πολιτικοί εκτός από την περσόνα τους;

Ας το πάρουμε απόφαση ότι ζούμε σε χώρα όπου θριαμβεύουν Δούκες και Καμπόσοι γιατί πρέπει όλη η Ελλάδα «να βαφτεί γαλάζια» στις αυτοδιοικητικές εκλογές, ότι για τον ίδιο λόγο οι υποψήφιοι στις εθνικές εκλογές έπρεπε να περάσουν από το κόσκινο της ΕΥΠ για να κριθούν κατάλληλοι να διεκδικήσουν βουλευτική έδρα.Ας το πάρουμε απόφαση: όχι μόνο είμαστε η μόνη χώρα στην Ένωση στην οποία έγινε εμφύλιος και πραξικόπημα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά επιπλέον πως έχουμε το μόνο κράτος που έχασε πόλεμο και πτώχευσε.

Το πρώτο το κατάφερε η χούντα το 1974, το δεύτερο το δημοκρατικό πολιτικό σύστημα που προέκυψε από τη μεταπολίτευση. Αλλά οι πολιτικοί μας επιμένουν πως αυτά δεν συνέβησαν: για το ευθύνονται οι Αμερικανοί, για το δεύτερο η Γερμανία και ο Ανδρέας Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ.Η χώρα μας έχει υποστεί τα χειρότερα πολιτικά δεινά από οποιαδήποτε δυτικοευρωπαϊκή χώρα τα τελευταία 70-80  χρόνια – γιατί να ελπίζουμε ότι τα επόμενα 70-80 θα είναι καλύτερα; Για την ακρίβεια, γιατί να τα θέλουμε καλύτερα; Ποιοι νομίζουμε πως  είμαστε ώστε να δικαιούμαστε κάτι τέτοιο;