Στίγμα

Θίασος σκιών

Πέρασα ένα θαυμάσιο Σαββατοκύριακο, και πρέπει να απευθύνω θερμές ευχαριστίες στον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί σε αυτόν οφείλεται εν πολλοίς η ευθυμία που με κατέλαβε εν μέσω καύσωνος. Φλεγόμενη βάτος η ψυχή μου, δροσιζόταν κάθε τόσο από διάφορα τηλεφωνήματα που αντάλλασσα με συντρόφους και φίλους της Αριστεράς, που το καθένα ξεχωριστά και όλα μαζί μού επιβεβαίωσαν αυτό που πάντα πίστευα για τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και τις ημέρες της παντοδυναμίας του: ότι είναι ένας θίασος σκιών! Και είμαι βέβαιος ότι σε 100 ή 200 χρόνια από σήμερα, ο ιστορικός του μέλλοντος θα ξεκαρδίζεται από τα γέλια κατά την αναδίφηση στα γεγονότα του βίου και της πολιτείας αυτού του κόμματος, το οποίο έφτασε στην εξουσία καβαλώντας το κύμα των αγανακτισμένων από τα Μνημόνια, και όταν κάθισε το κύμα και ημέρεψε η οργή, κατάλαβαν όλοι ότι ήταν μια κομπανία καφενείου. Κάτι τυπάκια απλωμένα σε πέντε καρέκλες με τη φραπεδιά μπροστά, το τσιγαράκι στο στόμα, και αμπελοφιλοσοφίες της κατηγορίας «κάνε εμένα πρωθυπουργό ρε, για 24 ώρες, να σου λύσω όλα τα προβλήματα της χώρας».

Αστείες περιπτώσεις, και η μόνη συνεισφορά τους πλέον, είναι να ανταγωνίζονται τον Μάρκο Σεφερλή και το «Δελφινάριό» του. Κι αυτόν ανεπιτυχώς – ο Μάρκος τουλάχιστον διαθέτει χιούμορ, έστω και άγριο. Ετούτοι οι φουκαράδες, ούτε φτηνό καλαμπούρι δεν μπορούν να προσφέρουν…

Κύμα «ανανέωσης»

Να ας πούμε, εγώ το μεσημέρι του Σαββάτου, εκεί που ήμουν αραχτός στην ξαπλώστρα και περίμενα να φυσήξει λιγάκι, να δροσίσει, μαθαίνω, από τηλεφώνημα φίλου συριζαίου, ότι δήλωσε υποψήφιος πρόεδρος και ο Στέφανος Τζουμάκας!

Λέω «άσε ρε τις πλάκες μεσημεριάτικα».

– Οχι, μου λέει, αλήθεια είναι, δήλωσε υποψήφιος πρόεδρος και έχει και πλατφόρμα!

Του ζητάω να μου στείλει την πλατφόρμα, μου τη στέλνει με email έπειτα από λίγο. Διαβάζω, διαβάζω, και φτάνω στο επίμαχο: «Μπορώ να συμβάλω με γνώση, εμπειρία και εντιμότητα στην αλλαγή πορείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για τη συγκρότηση μιας στρατηγικής νίκης στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση και την ανασύνταξη του προοδευτικού κινήματος με στόχο την υλοποίηση της πολιτικής μας υπέρ της χώρας και του ελληνικού λαού»!..

Οπα λέω, να το το «νέο κύμα» στον ΣΥΡΙΖΑ, για χάρη του οποίου «παραμέρισε» ο Αλέξης, ο απόμαχος.

Μόλις… 77 χρονών είναι ο Τζουμάκας, ό,τι πρέπει δηλαδή για αρχηγός για τη… στρατηγική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές, οπότε δεδομένων των αναλογιών θα είναι 81, άρα θα έχει συσσωρεύσει περισσότερη ακόμη γνώση και εμπειρία. Αφού δοκιμάστηκε και απέτυχε το μοντέλο των earlier 50άρηδων, όπως ο… απόμαχος Αλέξης, γιατί να μην πάει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια (τόσο) διαφορετική λύση; Εγώ τάσσομαι αναφανδόν υπέρ.

Για πολλούς και διαφόρους λόγους, δε. Καταρχάς είναι πατριώτης μου – καταγόμαστε από χωριά της ίδιας οροσειράς, των Τζουμέρκων. Κατά δεύτερον, είναι αντιστασιακός (πραγματικός, όχι σαν κάτι άλλους του ΣΥΡΙΖΑ, αντιστασιακούς της πλάκας). Κατά τρίτον, ανήκει στη… δρακογενιά (τι βλακο-όρος, αριστερής προελεύσεως) του ΠΑΣΟΚ. Και κατά τέταρτον, είναι Η περίπτωση για τον ΣΥΡΙΖΑ: δεν χρωστάει λόγο καλό για κανέναν. Εμένα που ήμουν χρόνια φίλος του, υποτίθεται, με έχει περάσει γενεές δεκατέσσερις, σε κάθε ευκαιρία. Φυσικά δεν του κρατώ κακία – άμα είσαι Τζουμάκας έχεις άλλοθι, τον ίδιο σου τον εαυτό…

«Τζουμάκας for president»

Τέλος πάντων, η υποψηφιότητα του Τζουμάκα με έφερε απέναντι σε μια επιλογή που είχα κάνει, και την οποία είχα υποστηρίξει με θέρμη. Ως και ομάδα πρωτοβουλίας είχα αρχίσει να στήνω, προκειμένου να υποστηρίξω – ενθυμείστε – Πολάκη for president. Ομως η υποψηφιότητα Τζουμάκα, με εξαναγκάζει να διαλύσω και την ομάδα, αλλά και να αλλάξω επιλογή. Τζουμάκας for president είναι η επιλογή μου πλέον, για τους τέσσερις λόγους που προανέφερα, και έναν ακόμη, που θα εκθέσω εν συνεχεία, και ο οποίος νομίζω ισχυροποιεί την υποψηφιότητα έναντι κάθε άλλης.

Κυρίες και κύριοι, σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, από σεμνότητα και μόνο, ο Τζουμάκας παρουσιάζοντας την υποψηφιότητά του στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, απέκρυψε ότι διαθέτει ένα αξεπέραστο πλεονέκτημα έναντι των υπόλοιπων ανθυποψηφίων του: έχει χρηματίσει ήδη… πρόεδρος κόμματος! Διαθέτει δηλαδή το απαραίτητο know how για να ηγηθεί της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Χαμένο στα βάθη του ταραγμένου παρελθόντος της πολιτικής μας ζωής, αλλά όχι διαγραμμένο από τον δικό μου «σκληρό» δίσκο, βρίσκεται το ορόσημο «Τζουμάκας αρχηγός κόμματος». Και το παρουσιάζω:

Ανθρωπος των συμβολισμών, επέλεξε την Επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας, την 24η Ιουλίου του 2013, για να ανακοινώσει ότι θα προβεί σε βαρυσήμαντη πολιτική πρωτοβουλία: την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα. Η σχετική ανακοίνωση, την οποία προσυπέγραφε ο ίδιος, και προκάλεσε ατελείωτες σεισμικές δονήσεις στο ήδη δονούμενο από την οικονομική κρίση πολιτικό σκηνικό, ανέφερε ότι αναλαμβάνει «Πρωτοβουλία για την Ιδρυση Σοσιαλιστικού Κόμματος». Αν και δεν μας κράτησε ιδιαίτερα ενήμερους για την πορεία της «Πρωτοβουλίας», αργότερα, λίγους μήνες μετά δηλαδή, μας ανακοίνωσε ότι ίδρυσε κόμμα το οποίο ονόμασε – τι πρωτότυπο – «Σοσιαλιστικό Κόμμα». Φευ, το εκλογικό σώμα δεν έδειξε κάποια αξιοσημείωτη συγκίνηση, εξού και το κόμμα, το Σοσιαλιστικό, πήγε άπατο στις ευρωεκλογές του 2014: συγκέντρωσε 11.062 ψήφους που αντιστοιχούσαν μόλις στο 0,19% επί των εγκύρων ψηφοδελτίων.

Εντάξει, συμβαίνουν και αυτά, αλλά ο άνθρωπος έχει την «εμπειρία» τού τι σημαίνει να είσαι αρχηγός. Από τους υπολοίπους, Αχτσιόγλου, Τσακαλώτο, Παππά, ποιος μπορεί να ισχυριστεί κάτι ανάλογο;

Οι «κοτρόνες» του Πολάκη…

Ομως ο σταρ του διημέρου δεν ήταν ο Τζουμάκας. Ούτε τα όσα είπε προς υποστήριξη της υποψηφιότητάς του (η οποία, πρέπει να πω, ότι όπως μου μεταφέρθηκε, προκάλεσε ειρωνικές αντιδράσεις, αλλά ας όψονται…). Ηταν ο (πρώην) «δικός» μου, Πολάκης, ο οποίος τίναξε την μπάνκα στον αέρα. Πήρε όλο το χαρτί, όπως λένε και κάτι περίεργοι φίλοι που έχω, και δεν επιθυμώ να τους εκθέσω. Διότι ο άνθρωπος επιχειρηματολόγησε γιατί είναι λάθος να εκλέξουν τώρα αρχηγό, και αφού παρουσίασε το μανιφέστο του, το οποίο έχει γοητεύσει το πλήθος των υποστηρικτών του (διαθέτει, ενημερώνω, 93.500 ακολούθους στη σελίδα του στο Facebook…), δήλωσε ότι δεν θα είναι υποψήφιος. Προς μεγάλη απογοήτευση όλων ημών, που θεωρούμε τον Πολάκη for president, ως τη μοναδική πραγματική ευκαιρία του ΣΥΡΙΖΑ – να επιστρέψει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε, στο 4%-5%.

Και αφού ζήτησε… «συγγνώμη από αμέτρητα στελέχη, μέλη και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ που καθ’ όλο το τελευταίο διάστημα τον παρακινούσαν να θέσει υποψηφιότητα» (σημειώστε το αυτό, παρακαλώ) πέταξε κάτι κοτρόνες στο ακροατήριο, που έκανε τους περισσότερους να τρέχουν να κρυφτούν όπου μπορούσαν. Διότι κάποια στιγμή είπε και τα ακόλουθα: «Ο Αλέξης ως Πρόεδρος, ακόμη και με τους όρους lifestyle που τείνουμε να αποδεχτούμε, ήταν περισσότερο από επαρκής. Αποδείχτηκε, όμως, ότι αυτό δεν ήταν αρκετό (…) ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε τόσο κρίσιμη φάση, που διαδικασίες fast track με χαρακτηριστικά καλλιστείων ή με επικέντρωση σε επίπλαστα ψευδο-διλήμματα (Κέντρο ή Αριστερά;) δεν πρόκειται να τον ανατάξουν»!!!

Οταν συνήλθαν κάπως οι ακροατές, τον πλάκωσαν στις γρήγορες – μέχρι και ότι ο λόγος του ήταν «σεξιστικός» τον κατηγόρησαν, διότι ήταν εμφανές, ότι στόχευε απολύτως στην υποψηφιότητα της Εφης Αχτσιόγλου!

… και η κόντρα με την «Αυγή»

Μερικοί, όπως ο διευθυντής της «Αυγής» Στ. Ραπανάκης, νευρίασαν περισσότερο και αποφάσισαν να τον διαπομπεύσουν στο Διαδίκτυο:

«Είμαι βέβαιος», έγραψε ο Ραπανάκης, «ότι αν δεν υπήρχε γυναίκα υποψήφια οι αθλιότητες περί καλλιστείων και διαδικασιών life style δεν θα ακούγονταν. Την επόμενη μέρα δίνεται η ευκαιρία να μπουν ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές με το λούμπεν, τον σεξισμό και τις ψευτοπαλικαριές».

Επρόκειτο, όπως αποδείχθηκε, για πολύ κακή ιδέα. Διότι με τον Πολάκη τα βάζεις, δεν τα βάζεις με αστό πολιτικό. Και θα υποστείς τα επίχειρα της πράξης σου. Ιδού λοιπόν, πώς αντέδρασε, ο «πολλά βαρύς και όχι» Κρητικός, στην επίθεση Ραπανάκη:

«Διευθυντή της “Αυγής”, αυτό άκουσες από την ομιλία μου;;; Τα άλλα δεν τα άκουσες; Ή απλά δεν μπορείς να αρθρώσεις κιχ και ΤΟΛΜΑΣ να με λες λούμπεν!! Εσύ, εμένα!!! Μόνο για φτύσιμο είναι οι χαρακτηρισμοί σου. Πράγματι είναι καιρός να μπούνε κατακόκκινες γραμμές, στη δηθενιά, στη θολούρα, στον δικαιωματισμό του περιθωρίου, στα άκαπνα και ακίνδυνα κομιλφώ, ανασηκωμένα φρυδάκια που νομίζουν πως είναι ο ορισμός της αριστεράς»!!

Δεν θα λυπηθώ τον Ραπανάκη, γιατί τον καιρό που την έπεφτε σ’ εμένα, αλλά και άλλους, ο Πολάκης δεν είχε λέξη να πει. Για να μη στενοχωρήσει τον σύντροφο. Ας τα λουστεί τώρα…