Δεν πίνουμε, δεν καπνίζουμε

Ποτό και τσιγάρο δεν πάνε μαζί με το τρέξιμο. Καθαρό; Πεντακάθαρο, αλλά όχι για όλους. Θυμάμαι μια φορά έναν γνωστό μου που υπερηφανευόταν επειδή είχε βγάλει τον Μαραθώνιο της Αθήνας, παρότι το προηγούμενο βράδυ είχε βγει με τους φίλους του και είχε πιει 2-3 ποτηράκια. Ο τύπος δηλαδή πήγε Σάββατο βράδυ και απόλαυσε το κρασάκι του και το επόμενο πρωί στάθηκε στην εκκίνηση στον Μαραθώνα και έφτασε στο Καλλιμάρμαρο. Δεν θυμάμαι τι επίδοση έκανε κι αν ήταν καλή με βάση το επίπεδό του, αλλά σε κάθε περίπτωση είχε πράξει λάθος.

Το ζήτημα δεν είναι η επίδοση αλλά ο κίνδυνος στον οποίο έβαλε τον εαυτό του. Το αλκοόλ απαγορεύεται ρητά, όχι μόνο την παραμονή ενός Μαραθωνίου αλλά την προηγούμενη εβδομάδα. Για την ακρίβεια, καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας οφείλεις να περιορίσεις στο ελάχιστο έως καθόλου τα αλκοολούχα ποτά. Στην περίπτωση που προανέφερα, ο άνθρωπος αυτός έπαιξε κορόνα – γράμματα το ενδεχόμενο να πάθει αφυδάτωση ή κάτι πιο σοβαρό.

Για το κάπνισμα το ζήτημα είναι ακόμα πιο σοβαρό. Ο καπνιστής, ακόμα και αν δεν είναι συστηματικός, βάζει σε τεράστια δοκιμασία τους πνεύμονές του έτσι κι αλλιώς. Πόσω μάλλον όταν μιλάμε για δρομέα μεγάλων αποστάσεων. Επιπλέον, το κάπνισμα μειώνει την ποσότητα του οξυγόνου στο αίμα και έχει επίπτωση στα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης. Φυσικά προκαλεί και μια σειρά από άλλες σοβαρές βλάβες.

Ο δρομέας και κάθε αθλητής πρέπει να χαίρει άκρας υγείας. Βάλτε στην άκρη τις επιδόσεις, για την υγεία μιλάω. Δεν γίνεται από τη μια να προσφέρεις ασπίδα υγείας στον οργανισμό σου τρέχοντας και από την άλλη να την πετάς στα σκουπίδια πίνοντας και καπνίζοντας. Την επόμενη φορά που θα πιεις ένα ποτηράκι ή θα ανάψεις ένα τσιγαράκι, σκέψου ότι ριψοκινδυνεύεις. Κι αν είσαι δρομέας ριψοκινδυνεύεις ακόμα περισσότερο. Δεν πίνουμε και δεν καπνίζουμε. Καθαρό. Τελεία και παύλα.