Σχέδιο

Το τραγικό ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου με τους δεκάδες νεκρούς μετανάστες επαναφέρει ένα μείζον θέμα και μια μεγάλη πληγή για όλο τον δυτικό κόσμο. Τις ροές των ξεριζωμένων και τα εγκληματικά παιχνίδια των δουλεμπόρων που δεν λογίζουν από ανθρώπινες ζωές. Το πρόβλημα βέβαια είναι και όλης της Ευρώπης. Το σκάφος προοριζόταν για την Ιταλία. Η ίδια η συνθήκη της θάλασσας διαμορφώνει ρευστούς όρους στη διάσωση εκ μέρους των κρατών, εμπλέκει παραπάνω από έναν φορέα ή χώρες, μας αφορά εκ των πραγμάτων όλους. Αν το Μεταναστευτικό δεν ιδωθεί υπό αυτό το επί της αρχής πρίσμα, οι υγροί τάφοι θα είναι εδώ γύρω μας, όπως και οι τραγικές εικόνες των νεκρών ή και των διασωθέντων. Αν το Μεταναστευτικό – Προσφυγικό δεν οδηγήσει σε ένα νέο πλαίσιο και νέους κανόνες αλλά και σε μια αρχιτεκτονική συνεκτικότητας.

Η προστασία των ευρωπαϊκών συνόρων με σύννομους τρόπους που θα σέβονται το δίκαιο το προσφύγων, ο σοβαρός μηχανισμός μετεγκαταστάσεων που θα μετρά με αναλογικό τρόπο τις ανάγκες ανά κράτος, η σύγχρονη εξέταση περιπτώσεων ασύλου αλλά και ένα προσεκτικό σχέδιο ένταξης είναι μερικές μόνο τομές που θα πρέπει να σχεδιαστούν και να προωθηθούν κάτω από μία νέα Συμφωνία για το Μεταναστευτικό και το Ασυλο που να επιμερίζει το τεράστιο βάρος σε όλες τις χώρες υποδοχής. Εικόνες σαν της Πύλου δεν νοούνται στον σύγχρονο κόσμο.