Ο… γιος του Ανδρέα

Στην αρχή το είχαμε πάρει κάπως στην πλάκα. Σκεφτόμασταν ότι δεν μπορεί να υποδύεσαι στα σοβαρά κάποιον που δεν είσαι και που δεν πρόκειται ποτέ να γίνεις. Μετά που οι μιμήσεις, οι κινήσεις, το όλο στήσιμο, εντάθηκαν, είπαμε ο άνθρωπος δεν είναι στα καλά του, μιμείται, αντί να προσπαθήσει να βελτιωθεί, να γίνει καλύτερος ως προς αυτό που στην πραγματικότητα είναι. Και να που φτάσαμε δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, και βλέπουμε έναν τύπο, να προσπαθεί να γίνει στα μπαλκόνια και στις πλατείες, Ανδρέας. Και όχι μόνο αυτό, αλλά να κλέβει ξεδιάντροπα και τα συνθήματα του ΠΑΣΟΚ – εκτός από το να υποδύεται τον ίδιο. Ως και τη φωνή του έχει πια «αποκτήσει» – σκέψου πόσες πρόβες έχει κάνει, και με πόσους δασκάλους το έχει δουλέψει το πράγμα. Κινήσεις, τοποθετήσεις, στόμφος, ύφος, τόνος, στάση του σώματος, όλα να θυμίζουν Ανδρέα, λες και ο Αλλος, ως Ελ Σιντ, σηκώθηκε από τον τάφο, τον έστησαν πάνω στ’ άλογο και εκστρατεύει κατά του προαιώνιου εχθρού του.

Τρομερά πράγματα, τα οποία απορώ ειλικρινά πώς μπορεί να τα ανέχεται το ΠΑΣΟΚ. Ισως το κάνει τώρα, που ο «έλα με φόρα» brόεδρος επέκτεινε την κλοπή και στα συνθήματα του Κινήματος. Και κάπως έτσι τον είδαμε την Τετάρτη στο Λαύριο να εμφανίζει, ως μάγος λαγό από τρύπιο καπέλο, ένα «Συμβόλαιο με τον λαό για την Αλλαγή»!!

Αυτός σε λίγο, έτσι όπως το πάει, να μου το θυμηθείτε, θα τυπώσει αφίσες με τη φάτσα του δίπλα στον Ανδρέα, παριστάνοντας τον θετό του γιο…

Ματιές στον β’ γύρο

Πέρα από την πλάκα όμως, εδώ με όλη αυτή την τακτική του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, τι έχουμε; Κατά τη γνώμη μου, το εξής. Επιχειρεί να στριμώξει το ΠΑΣΟΚ στη γωνία, διότι από τις μετρήσεις που κάνουν συνεχώς οι εταιρείες για λογαριασμό της Κουμουνδούρου, προκύπτει ότι δεν μπορεί να εισπράξει από πουθενά ψηφοφόρους για να διευρύνει την εκλογική του βάση. Δεν μπόρεσε να κερδίσει τίποτε από τις υποκλοπές, και δεν κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει κάτι από τη θυμική αντίδραση του κόσμου για την τραγωδία των Τεμπών. Επίσης ούτε κατάφερε να εισπράξει κάτι σοβαρό από τη φθορά της 4ετούς διακυβέρνησης Μητσοτάκη, μόνο ψίχουλα. Οπότε, τι αποφάσισε και το υλοποιεί εντατικά και με κάθε τρόπο; Να πιέσει με όλα τα μέσα το ΠΑΣΟΚ, πιστεύοντας ότι πια είναι η μόνη δεξαμενή από την οποία μπορεί να αντλήσει ψήφους.

Δηλαδή, για να το εξηγήσω πιο αναλυτικά, επιχειρεί να κάνει τώρα, αυτό που ήταν αναμενόμενο (και το είχε ως δεδομένο και το ΠΑΣΟΚ) μετά τον πρώτο γύρο των εκλογών. Θέλει, με τη μέθοδο της αντιγραφής των συνθημάτων του ΠΑΣΟΚ, να εμφανιστεί ως ο κληρονόμος της Κεντροαριστεράς. Και μέσω αυτής της τακτικής να μειώσει τη διαφορά από τη ΝουΔου του Μητσοτάκη, στον πρώτο γύρο, ώστε να είναι κοντά – στις 3 μονάδες μάλιστα το έχει προσδιορίσει ως όριο, ο ίδιος ο «έλα με φόρα» brόεδρος.

Γιατί επιδιώκει αυτή τη διαφορά; Διότι όπως έχει εξομολογηθεί σε συνομιλητές του, θα τα δώσει όλα στο μεσοδιάστημα ως τον δεύτερο γύρο των εκλογών (εξαφανίζοντας όπως είναι λογικό όχι μόνο το ΜέΡΑ25 του Βαρουφάκη, αλλά και μικρά κόμματα της Αριστεράς) ώστε να κερδίσει τις εκλογές με ενισχυμένη αναλογική. Εστω και χωρίς αυτοδυναμία. Διότι είναι ο μόνος τρόπος να πάρει τη ρεβάνς.

Ναι ξέρω, όλα αυτά φαντάζουν σενάρια επιστημονικής φαντασίας, όμως, με πολιτικούς έχουμε να κάνουμε. Και ειδικά με έναν αδίστακτο τύπο, ο οποίος δεν διστάζει μπροστά σε τίποτε, προκειμένου να πετύχει τον στόχο του.

Να τα λέμε κι αυτά…

Κολλημένη στο 33%

Ο άλλος πάλι, ο Κυριάκος, δείχνει μια άνεση, που θα έλεγα είναι δυσανάλογη με εκείνο το περίεργο, θα το χαρακτηρίσω εν προκειμένω, 33% στο οποίο φαίνεται να είναι κολλημένη η ΝουΔου. Αν και μπορώ να καταλάβω τι μπορεί να σημαίνει αυτό το «κόλλημα» στο συγκεκριμένο ποσοστό, έχω την αίσθηση ότι εν τέλει λειτουργεί συλλεκτικά για τη ΝουΔου. Με τη συσπείρωση της εκλογικής βάσης να βρίσκεται ακόμη σε χαλαρή φάση, και αρκετά μακριά από τα 85άρια% που εμφανίζουν τα κόμματα εξουσίας παραμονές εκλογών (είμαστε, μην το ξεχνάμε αυτό, μόλις δύο εβδομάδες πριν από τις κάλπες), αυτή η στασιμότητα στο 33% λειτουργεί και ως… μπαμπούλας έναντι εκείνων που διατηρούν ακόμη στάση αναμονής και ίσως και προβληματισμού για το τι θα πράξουν στις εκλογές.

Το καλύτερο βέβαια, για αυτή την τακτική της άσκησης πίεσης, θα ήταν να ανέβαιναν και τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ. Τα οποία όμως παραμένουν και αυτά κολλημένα αρκετά κάτω από το ποσοστό που πήρε το κόμμα το 2019 – το πώς και το γιατί το ανέλυσα προηγουμένως…

Επίσης το άλλο που μπορεί να παρατηρήσει κανείς στην καμπάνια που κάνει ο πρόεδρος Κυριάκος, είναι η παρουσίαση ολοκληρωμένου προγράμματος για τη δεύτερη 4ετία του. Να ας πούμε, στις αρχές της εβδομάδας παρουσίασε το πρόγραμμα για την Υγεία, την οποία προτίθεται να θέσει υπό την άμεση εποπτεία του, πράγμα που όσο να πεις, είναι μια σοβαρή απόφαση, και δεν γίνεται να την παραγνωρίσεις. Η εμπειρία από τη διαχείριση του κορωνοϊού, τα συμπεράσματα που προέκυψαν και οι ελλείψεις που αναδείχθηκαν, είναι ίσως το καλύτερο υλικό για να ανασυγκροτηθεί επιτέλους το ΕΣΥ, που πάσχει.

Και τοποθετήστε παρακαλώ στην εξίσωση την επιλογή της Ειρ. Αγαπηδάκη, γεν. γραμματέως σήμερα στο υπουργείο Υγείας, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της ΝουΔου. Ισως να λέει κάτι παραπάνω σχετικά με την απόφαση του προέδρου Κυριάκου να εποπτεύει πλέον ο ίδιος από την επόμενη περίοδο τη σημαντική (για να μην πω ολοκληρωτική) αναδιάρθρωση που απαιτεί το ΕΣΥ…

Οι νέοι που «αστράφτουν»

Μια που μιλάμε για αλλαγές, και καινούργια πράγματα, να πούμε και δυο (καλές) κουβέντες για το «μπόλιασμα» της δημόσιας ζωής από καινούργια πρόσωπα που ήρθαν στο προσκήνιο το τελευταίο διάστημα, ελέω ΠΑΣΟΚ. Μιλάω για τον Παναγιώτη Δουδωνή, τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματος, τον εκπρόσωπο Τύπου, επίσης σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Δημήτρη Μάντζο (πατριωτάκι μου, με καταγωγή εξ Ιωαννίνων παρακαλώ), και την Ελένη Χρονοπούλου. Οι δύο πρώτοι έχουν μια εξαιρετική τηλεοπτική παρουσία, με λόγο στρωτό, καθαρό και χωρίς κενά, και τελευταία που έχουν αποκτήσει και την άνεση του μέσου, πραγματικά «αστράφτουν». Είναι ό,τι καλύτερο έχει να παρουσιάσει – τηλεοπτικά πάντα – αυτή η προεκλογική περίοδος στις τηλεοράσεις. Και δεν είναι οι μόνοι. Εμένα για παράδειγμα που αρέσουν πολύ ο Παναγιώτης Βλάχος που είναι ο υποψήφιος του κόμματος στον βόρειο τομέα της Αθήνας, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης στην Ανατολική Αττική, ο Παύλος Χρηστίδης στον νότιο τομέα κ.ά.

Η Χρονοπούλου δεν έχει καταφέρει ακόμη να κερδίσει την ευρύτερη αποδοχή του τηλεοπτικού κοινού, εξαιτίας της προσωπικής της περιπέτειας, αλλά θα γίνει και αυτό σύντομα. Εκείνοι που τη γνωρίζουν, υποστηρίζουν ότι πρόκειται για ιδιαίτερα αξιόλογο στέλεχος και πως μετά τις εκλογές θα παίξει σημαντικό ρόλο στο ΠΑΣΟΚ.

Ωραία είναι αυτά τα ανανεωτικά, δεν είναι;