Η αξία της ενδυνάμωσης

Οι ανηφόρες και οι ασκήσεις ενδυνάμωσης είναι απαραίτητες για τους δρομείς μεγάλων αποστάσεων. Το σημειώνω για να το ακούω κι εγώ, καθώς είμαι ένας από εκείνους τους μαραθωνοδρόμους που δεν τρελαίνονται για τρέξιμο με ανηφορική κλίση και για επαναλήψεις στο γυμναστήριο. Γνωρίζω όμως ότι αποτελούν βασικό τμήμα ενός ολοκληρωμένου προγράμματος προετοιμασίας για μαραθώνιο.

Ο προπονητής είναι εκείνος που θα σε καθοδηγήσει και θα υποδείξει τη δοσολογία. Ολοι οι προπονητές συμφωνούν ότι στο τρέξιμο δεν αρκεί να «χτίσεις» καλή αντοχή αλλά επιβάλλεται να δουλέψεις και στον τομέα της δύναμης. «Οι μαραθωνοδρόμοι που έχουν αντοχή αλλά όχι δύναμη είναι σαν τα αυτοκίνητα που διαθέτουν μεν την ιπποδύναμη να τρέξουν σε αγώνα ράλι αλλά χωρίς καλά αμορτισέρ. Είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι θα πάθουν βλάβη» μου εξηγούσε ένας από τους καλύτερους προπονητές στίβου που έχουμε στη χώρα μας. Και για να μην παίζουμε με τις λέξεις, «βλάβη» για τους δρομείς χωρίς «αμορτισέρ» σημαίνει τραυματισμός…

Στο δικό μου προπονητικό πρόγραμμα επιδιώκω να κάνω τακτικά ανηφόρες και ακόμα πιο συχνά ασκήσεις στα πόδια με λάστιχο ενδυνάμωσης. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος να δουλέψω και σε αυτή την κατεύθυνση δεδομένου ότι δεν έχω χρόνο για να πηγαίνω έστω και μία φορά την εβδομάδα σε γυμναστήριο.

Επιπλέον, προσπαθώ όσο πιο συχνά γίνεται, μετά την προπόνησή μου και πέρα από τις αυτονόητες διατάσεις, να κάνω επαναλήψεις κοιλιακών και τη γνωστή σε όλους «σανίδα», η οποία είναι άσκηση-«κλειδί» για την ενδυνάμωση όλου του κορμού.

Ομολογώ ότι δεν τρελαίνομαι με το κομμάτι της ενδυνάμωσης. Δώσε μου δρόμο και χιλιόμετρα να τρέχω και πάρε μου την ψυχή. Οι συγκεκριμένες ασκήσεις μού φαίνονται αφόρητα βαρετές. Αλλά ξέρω πολύ καλά ότι θα μου δώσουν το κάτι παραπάνω, εκείνο το «μπόνους» που χρειάζομαι για να κάνω την υπέρβαση και να νικήσω τον μοναδικό αντίπαλό μου που φυσικά δεν είναι άλλος από τον ίδιο μου τον εαυτό.