Ισπανική κυριαρχία με εξήγηση

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στις βαθμολογίες των τριών ευρωπαϊκών διοργανώσεων του μπάσκετ, θα διαπιστώσει το εξής εντυπωσιακό: υπάρχουν 11 από τις συνολικά 18 ομάδες της ισπανικής λίγκας ACB και όλες τους έχουν σοβαρές πιθανότητες να φτάσουν στα πλέι οφ ή και ακόμα ψηλότερα! Στην Ευρωλίγκα οι Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Μπασκόνια και Βαλένθια βρίσκονται στην πρώτη οκτάδα της βαθμολογίας. Στο Eurocup η Γκραν Κανάρια είναι πρώτη στον Β’ όμιλο και η Μπανταλόνα δεύτερη στον Α’, αμφότερες δε έχουν εξασφαλίσει την παρουσία τους στην επόμενη φάση. Και στο BCL η Μανρέσα είναι δεύτερη στον έναν από τους τέσσερις ομίλους των «16», η Μάλαγα προπορεύεται σε άλλον και σε έναν τρίτο μετέχουν οι Τενερίφε, Μούρθια, Μπιλμπάο, από τις οποίες οι δύο λογικά θα περάσουν στα προημιτελικά.

Είναι σχεδόν απόλυτη η κυριαρχία των ισπανικών ομάδων στην Ευρώπη, ειδικά μετά την αποβολή των ρωσικών, που λόγω των μεγάλων οικονομικών δυνατοτήτων τους εμφανίζονταν κι αυτές πολύ ισχυρές. Η λίγκα ACB είναι μακράν το καλύτερο πρωτάθλημα στην ήπειρό μας, διότι έχει δομηθεί εξ αρχής σε σωστές βάσεις, που εξασφαλίζουν σημαντική χρηματοδότηση για όλες τις ομάδες της. Ετσι, έχει διατηρήσει το υψηλό επίπεδό της κι έχει αντέξει στη «λαίλαπα» της Ευρωλίγκας.

Δεν πρέπει να αμφιβάλλει κανείς ότι η μετατροπή της Ευρωλίγκας σε ένα κατ’ ουσίαν κλειστό πρωτάθλημα έχει καταφέρει καίριο πλήγμα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Διότι έχει αφαιρέσει από πολλές ομάδες το κίνητρο να επενδύσουν στην ανάπτυξή τους. Αν δεν μπορεί να παίξει στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, όπου υπάρχουν και περισσότερα χρήματα, γιατί μία ομάδα θα πρέπει να επιδιώξει να γίνει πιο δυνατή; Και γιατί, σε τελευταία ανάλυση, να επενδύσει κανείς στο μπάσκετ;

Το «κλείσιμο» της Ευρωλίγκας έχει ανοίξει πάρα πολύ την ψαλίδα μεταξύ των ομάδων της και όλων των υπολοίπων, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων. Με εξαίρεση την ισπανική ACB, η οποία καταφέρνει να εξασφαλίζει σημαντικά έσοδα για τις ομάδες της και γι’ αυτό κρατιέται σε υψηλό επίπεδο.