Ιστορίες

Η αλήθεια είναι ότι οι ιστορίες που διηγούνται οι πολιτικοί σχεδόν ποτέ δεν έχουν καλό τέλος. Για τους πολιτικούς. Οπως στα χρόνια των Μνημονίων που ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε πει πως συνταξιούχος ήθελε να του χαρίσει τη σύνταξή του ή όταν ο πρώην υφυπουργός Εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Πετρόπουλος είχε πει έξω από κομματική εκδήλωση στο Θησείο ότι τον σταματούν στον δρόμο ελεύθεροι επαγγελματίες για να του ζητήσουν να τους αυξήσει κι άλλο τις εισφορές. Τα χρόνια πέρασαν, τα Μνημόνια τέλειωσαν, αλλά οι πολιτικοί επιμένουν να μοιράζονται ιστορίες με την ίδια δυστυχώς κατάληξη. Για τους πολιτικούς. Μέσα στην εβδομάδα βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης διηγήθηκε σε εκπομπή πως ενώ ήταν στο σουπερμάρκετ, πολίτης πήγε στην ταμία και διαμαρτυρήθηκε διότι «η μεγάλη εξάδα μπουκάλια νερό από 6,20 ευρώ αυξήθηκε στα 9 ευρώ». Κάπου εκεί παρενέβησαν όσοι ήταν στο πάνελ και του εξήγησαν ότι η εξάδα νερού στοιχίζει από 1,50 έως 3 ευρώ και κάπως έτσι η διήγηση της ιστορίας τελείωσε. Ωστόσο, είναι ενδεικτική για το κλίμα με το οποίο βαδίζουμε προς τις εκλογές. Τη στιγμή που η ακρίβεια τσακίζει οριζόντια όλα τα κοινωνικά στρώματα, η αντιπολίτευση επιλέγει να λέει ιστορίες για αγρίους – και για νερά. Στην ίδια λογική και ενώ στα πανεπιστήμια τριγυρνούν κάποιοι με βαριοπούλες και γκρεμίζουν βιβλιοθήκες, αφού η κυβερνητική ολιγωρία οδήγησε σε οπισθοχώρηση στο θέμα της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας, ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε σποτ, στο οποίο λέει ότι φοιτητές δεν μπορούν να έχουν ξέγνοιαστη φοιτητική ζωή γιατί «η Αστυνομία μπαίνει στα πανεπιστήμια και τους δέρνει». Στο μεταξύ, έχει περάσει κάνα δίμηνο από τις αποκαλύψεις για τις γιάφκες μαφιόζων που χρησιμοποιούσαν ως ορμητήριο της Πολυτεχνειούπολη και φοιτητές κατέθεταν στην Αστυνομία ότι τους σημάδευαν με όπλα, τους έκλεβαν τα δωμάτια και τους απειλούσαν. Ενδιαφέρον έχει και η γραμμή του ΠΑΣΟΚ για το θέμα, το οποίο ενώ ανέφερε ότι η εξασφάλιση ενός περιβάλλοντος ασφάλειας είναι η θεμελιώδης προϋπόθεση κάθε σύγχρονου πανεπιστημίου, συνέχισε στη γραμμή ΣΥΡΙΖΑ κάνοντας λόγο για αστυνομοκρατούμενα πανεπιστήμια. Την ίδια μέρα ο Παύλος Πολάκης εγκαλούσε τον αρχηγό του κόμματος, αποκαλώντας τον Νικολάκη και λέγοντάς του «δεν τραβάς, το ‘χουν καταλάβει όλοι πλέον, είσαι και λίγος και σε έχουν!».

Κι ενώ συμβαίνουν αυτά, σε εξέλιξη είναι και ένα ειδικό δικαστήριο και θα είχε ενδιαφέρον να σκεφτούμε τι θα γινόταν εάν επιχειρηματίας και συνεργάτες του πήγαινε και έλεγε πως βαλίτσες με χρήματα έφευγαν από τα γραφεία του και πήγαιναν στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ για να δημιουργήσει δικό τους κανάλι. Ας φανταστούμε τον δημόσιο διάλογο σε κανάλια, εφημερίδες ή στο τουίτερ. Για να μη σκεφτούμε τι θα έλεγαν έγκριτοι συνταγματολόγοι. Σε άλλο δικαστήριο τις ίδιες μέρες γίνονταν ακόμα συγκλονιστικότερες καταθέσεις. «Στο οικόπεδο με τα 26 πτώματα ήταν το πρώτο αμάξι του πατέρα μου. Μετά από έρευνες βρήκαν μια άμορφη μάζα. Η μανούλα μου από κάτω, οι κόρες μου στη μέση και ο πατέρας μου από πάνω. Αν σε ανακουφίζει, μου είπαν, τα κοριτσάκια πέθαναν νωρίτερα, οι γονείς σου δεν τα εγκατέλειψαν». Είναι όσα είπε την Πέμπτη στη δίκη για το Μάτι ο πατέρας των δίδυμων κοριτσιών. Αλλά κανείς πια δεν θέλει να ακούει για αυτό. Το θέμα έχει φύγει από την επικαιρότητα, κανείς δεν το συζητάει. Τη μόνη ιστορία που δεν πρέπει να ξεχάσουμε, δεν τη διηγείται πια κανείς.