Η ένοχη απόλαυση της Emily

Οι αποφάσεις που παίρνουμε για τον εαυτό μας δημιουργούν εσωτερικές θύελλες. Συνήθως ξεσπάνε σε ριζικές αλλαγές κομμωτικής. Το ξεκίνημα της τρίτης σεζόν ήταν αυτή η γνώριμη υπαρξιακή γυναικεία στιγμή που σε κάνει έως και να συμπαθήσεις την Εμιλι Κούπερ. Το «should I stay or should I go» , να γυρίσει πίσω στην πατρίδα της, το Σικάγο, ή να τα βάλει με τους δαίμονες του Παρισιού (είτε είναι οι γρύπες των υδρορροών στον τρούλο της Σακρ Κερ στη Μονμάρτρη όπου κάνει βίντεο και τα ανεβάζει στο TikTok είτε η σνομπ παριζιάνα διευθύντριά της), η Εμιλι το βιώνει λιγότερο με πανκ αυτοσχέδιες αποδομήσεις και περισσότερο με στυλιστικό μαξιμαλισμό.

Το οπλοστάσιό της είναι η μόδα χάρη στην ενδυματολογική φρουρά της παραγωγής και το σενάριο του έμπειρου Ντάρεν Σταρ , ο οποίος συγκρότησε τηλεοπτικά τον γυναικείο ψυχισμό της περασμένης 30ετίας στο «Sex and the city». Τώρα η Εμιλι, με τις ψαλιδισμένες από την ίδια αφέλειες, κάνει την πρώτη κίνηση συμφιλίωσης με τους θεατές της, οι οποίοι από το πρώτο επεισόδιο του πρώτου κύκλου λάτρεψαν να τη μισούν για την κιτς αμερικανιά της με την οποία θέλησε να κατακτήσει το Παρίσι. Στην τρίτη σεόν, οι αφέλειες, με ολίγη από Σαρτρ και Μποβουάρ, είναι η αρχή του αφηγήματος γύρω από την αναποφασιστικότητα των ατόμων και τα ερωτικά τους τρίγωνα.

Στυλιστικά, η Μισέλ Φιτούσι, η ενδυματολόγος που πήρε τη θέση της Πατρίσια Φιλντ, έβγαλε την Εμιλι από τα φανταχτερά vintage ρούχα και την κατηύθυνε προς τα διάσημα ονόματα της πολυτέλειας τα οποία ονειρεύονται οι συνομήλικές της επαγγελματίες influencers ξεροσταλιάζοντας να τα φορέσουν για να κάνουν Instagram stories και να αποκομίσουν κερδοφόρα like. Η Φιτούσι δηλώνει στο Variety.com: «Οπως οι ταινίες της nouvelle vague, με τον Ζαν-Λικ Γκοντάρ, τη Μπριζίτ Μπαρντό, την Τζέιν Μπίρκιν. Η Λίλι Κόλινς με αφέλειες μοιάζει με τη Φρανσουάζ Αρντί. Αρα η δεκαετία του ’60 είναι το σημείο εκκίνησης για το ντιζάιν της γκαρνταρόμπας της. Παίζουμε ένα παριζιάνικο παιχνίδι και ήρθε η ώρα η Εμιλι να αγκαλιάσει τη γαλλική κουλτούρα».

Η σειρά με τα χαρακτηριστικά «φυγής από την πραγματικότητα» ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2020 και αμέσως προσέλκυσε πάνω από 58 εκατομμύρια νοικοκυριά στις πρώτες 28 ημέρες της στην πλατφόρμα streaming. Το «Emily in Paris» βρέθηκε ακόμη και στη λίστα της Nielsen με τις 10 πιο δημοφιλείς σειρές streaming για την εβδομάδα μετά την πρεμιέρα του, ξεπερνώντας το «Grey’s Anatomy» και το «Criminal Minds». Μέχρι το τέλος των δύο πρώτων σεζόν, η Εμιλι είχε κάποιες αποστειρωμένες ερωτικές σχέσεις με ένα εναλλασσόμενο καστ αδιάφορων ανδρών και είχε ενσαρκώσει το πορτρέτο ενός αμερικανικού ανυπόφορου μεσαίου διοικητικού στελέχους, ειδικά υπολογισμένου για να οδηγήσει τους παριζιάνους συναδέλφους της και τους θεατές της σειράς εξίσου σε αποπληξία.

Η τρίτη σεζόν αφήνει περιθώρια στο ρεύμα της σεξουαλικής ρευστότητας χτίζοντας πάνω στα στερεότυπα που αφορούν την ερωτική συμπεριφορά των Γαλλίδων. Αξίζει να παρατηρήσουμε ότι το διάστημα που ο Ντάρεν γράφει το σενάριο αυτού του κύκλου έχει κυκλοφορήσει το αδημοσίευτο μέχρι πριν από δύο χρόνια μυθιστόρημα της Σιμόν ντε Μποβουάρ «Οι αχώριστες». Το βιβλίο της φωτίζει την ιστορία της στενής φίλης της Ζάζα και τα αισθήματα αγάπης της φεμινίστριας την οποία πολλές Γαλλίδες έχουν για ίνδαλμά τους. Γιατί όχι λοιπόν και η Καμίλ; Σε αυτή τη συγκυρία πατά και το σενάριο της σειράς του Netflix και η Καμίλ πρώτη παριζιάνα φίλη της Εμιλι (και ανταγωνίστριάς της ως προς τα αισθήματα για τον Γκαμπριέλ, τον ωραίο και «εξηγημένο» σεφ της παρέας τους) πειραματίζεται με τη σεξουαλική ρευστότητα. Η Σοφία, η ωραία ελληνίδα καλλιτέχνις (πράγματι η Μελία Κράιλινγκ κατά το ήμισυ είναι Ελληνίδα από τη μητέρα της) φλερτάρει και πείθει την Καμίλ να φύγει μαζί της για την Υδρα και να ενδώσει σε μια λεσβιακή σχέση που μέχρι το τελευταίο επεισόδιο διατηρούν κρυφή από την – κατά τα άλλα – ανοιχτόμυαλη παρέα του Παρισιού.

Ο τρίτος κύκλος φαίνεται ότι πλησιάζει τον στόχο του, να προσφέρει νησίδα φυγής στους θεατές. Χάρη και στο προφίλ της Μίντι (Ασλεϊ Παρκ) που φέρνει έναν εκκεντρικό αέρα α λα Ζοζεφίν Μπέικερ, η σειρά μοιάζει με τις καλές εποχές ξεφυλλίσματος των ιλουστρασιόν περιοδικών. Τότε που σε κάθε σελίδα η παρέλαση των έμμεσων διαφημίσεων ξεπερνούσε και αντικαθιστούσε την ύλη των θεμάτων με εστιατόρια νέων γεύσεων, spa σε 5αστερα ξενοδοχεία, μπιστρό και κλαμπ σε ταράτσες με θέα τον πύργο του Αϊφελ, εκδρομές στις πεδιάδες της Προβηγκίας κατάφυτες με θάμνους λεβάντας.

Τώρα που τα περιοδικά έχουν χάσει τη δύναμή τους να ξαφνιάζουν το βλέμμα, το σενάριο της Εμιλι στο Παρίσι καταφέρνει να τολμήσει να συναρπάσει. Οταν εμφανίζει τον Νικολά ντε Λεόν, γιο του πανίσχυρου ιδιοκτήτη του ομίλου πολυτελείας JVMA (μήπως σας λέει κάτι το LVMH;) στον επαγγελματικό περίγυρο της Εμιλι. Τα στιγμιότυπα των επεισοδίων της σειράς γύρω από την εξαγορά του οίκου Pierre Cadault του ηλικιωμένου μετρ ραπτικής, κακομαθημένου αλλά λατρεμένου στο Παρίσι της Εμιλι και οι χειρισμοί του Νικολά με δεσμευτικούς όρους συμβολαίων για απεριόριστη εμπορική εκμετάλλευση της επωνυμίας Pierre Cadault από τον JVMA δεν είναι απλά χαριτωμένα, αλλά αποκαλυπτικά. Σε αυτό το σημείο της ιστορίας ο Ντάρεν Σταρ θυμάται το ένδοξο παρελθόν του από τις δημοφιλείς σαπουνόπερες που έγραψε στα 90s «Beverly Hills, 90210» και «Melrose Place» και με επιδέξιες σεναριακές βελονιές ψιθυρίζει κάποιες από τις αλήθειες που συζητούν εμπιστευτικά όλοι οι άνθρωποι της μόδας. Ειδικά όσοι εργάζονται στις επιχειρήσεις του Μπερνάρ Αρνό, του πλουσιότερου Γάλλου – και πλουσιότερου ανθρώπου της χρονιάς παγκοσμίως – στο πρόσωπο του Νικολά ντε Λεόν αναγνωρίζουν τον γιο του αληθινού Αρνό και τις πρακτικές του αυταρχικού πατέρα του, ο οποίος στραγγαλίζει τα δημιουργικά ταλέντα των σχεδιαστών της παριζιάνικης μόδας για την κερδοφορία του ομίλου του.

Και επειδή υπάρχει και 4η σεζόν η οποία ετοιμάζεται, η επόμενη σύνδεση με την σύγχρονη πραγματικότητα αφορά γαλλικές #MeToo ιστορίες. Αυτή τη φορά πρωταγωνίστρια και ικανή να χειριστεί με ύφος και πόζα τις σκιές του παρελθόντος φαίνεται ότι θα είναι η Σιλβί, η διευθύντρια της Εμιλι. Η αληθινή σταρ της σειράς είναι η Φιλιπίν Λερουά-Μπολιέ. Συνεχίζεται…