Καλά Χριστούγεννα

Έρχονται οι γιορτές και όλοι ελπίζουμε πως θα ξεχάσουμε τη βάναυση επικαιρότητα.  Η μόνη ίσως λύση είναι να σκεφθούμε τα χειρότερα: τους Ουκρανούς που παγώνουν χωρίς θέρμανση, χωρίς ηλεκτρισμό, κρυμμένοι σε καταφύγια και  υπόγεια και σε σταθμούς του μετρό για να γλιτώσουν από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς.

Ας σκεφτούμε κάποιους μετανάστες που θαλασσοπνίγονται μεταξύ Σικελίας και Αφρικής ή μεταξύ Λέσβου και Τουρκίας, που μπήκαν νύχτα στα σαπιοκάραβα πιστεύοντας πως προορισμός τους είναι η γη της επαγγελίας.

Ας θυμηθούμε τις γυναίκες του Ιράν που είναι αντιμέτωπες με το «Τμήμα Ηθών» του καθεστώτος, δηλαδή αυτούς που θα χουφτώσουν, θα κακοποιήσουν, θα βιάσουν όποια θεωρήσουν πως είναι του χεριού τους – και αν αποδειχθεί ότι δεν είναι, θα την δολοφονήσουν.

Ας ελπίσουμε πως, ημέρες που είναι, θα πέσουν λιγότερες βόμβες στην Ουκρανία· πως δεν θα επωφεληθούν οι στρατηγοί να επιτεθούν υπολογίζοντας ότι οι εχθροί θα είναι στις εκκλησίες ή σε τραπέζια γιορτινά και θα τους εξοντώσουν ευκολότερα.

Ας ευχηθούμε να μη γίνουν «ξεκαθαρίσματα λογαριασμών» σε καφετέριες, να μην πεθάνουν παιδιά από overdose στα στενά γύρω από την Ομόνοια, να μη μαχαιρώσουν εραστές τους ερωμένους που τους εγκαταλείπουν, να μη γίνουν γυναικοκτονίες, παιδοκτονίες, ανθρωποκτονίες για λίγες, έστω, ημέρες.

Είναι οι πιο σκοτεινές ώρες του χρόνου αυτές· τα φωτάκια στα δέντρα ή στα καραβάκια ή στα μπαλκόνια, τα μεγαλύτερα φώτα -όσο επιτρέπουν οι έκτακτες συνθήκες που ζούμε- στους δρόμους και στις πλατείες δείχνουν το πείσμα των ανθρώπων να αντισταθούν στο σκοτάδι. Στο σκοτάδι που φέρνει η βία, η εκμετάλλευση, η αλαζονεία, η απληστία, τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα και οι πολύ περισσότερες κατ’ όνομα μόνο αρετές φιλανθρώπων, σοφών δικαστών και εισαγγελέων, έντιμων δημοσιογράφων, πολιτικών αφιερωμένων στην υπηρεσία του δημοσίου συμφέροντος, ιερέων αφιερωμένων στη λατρεία του θείου και του αγαθού.

Ας τραγουδήσουμε τα παραδοσιακά κάλαντα, αμερικάνικα χαζοχαρούμενα τραγουδάκια, κατανυκτικούς γερμανικούς ύμνους. Ας χαρτοπαίξουμε να δούμε την τύχη μας, ας κόψουμε πίτες με φλουριά, ας γευτούμε χωρίς διαιτητικές τύψεις μελομακάρονα, δίπλες, κουραμπιέδες, χριστόψωμα, βασιλόπιτες, συνοδευόμενα με κρασιά αφρώδη, γλυκά, ξηρά, κόκκινα ή λευκά. Απέναντι από τις φλόγες του εορταστικού τζακιού ή στη ζέστα του τυπικού καλοριφέρ.

Ας ανοίξουμε την πόρτα στα παιδιά που λένε τα κάλαντα· ας ρίξουμε κέρματα στη σκούφια του υπαίθριου μουσικού – και να μην ξεχάσουμε να αγοράσουμε λαχείο.

Ας σκεφτούμε πως τελικά το φυσικό σκοτάδι κρύβει τις ασχήμιες και τα τεχνητά φώτα φωτίζουν το ωραίο και το καλό. Γιατί τέτοιος θέλουμε να είναι ο κόσμος, ωραίος και καλός, και τουλάχιστον τα Χριστούγεννα μπορούμε να τον έχουμε τέτοιον.