H «Δηκεοσίνη»…

Δεν ξέρω αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει στο μυαλό του μια επανάληψη των «δεκεμβριανών» του 2008, όταν κάηκε η Αθήνα (και 14 χρόνια μετά, ακόμη μετράει τις πληγές της, με τόσα κατεστραμμένα κτίρια στο κέντρο της), με αφορμή τον θανάσιμο τραυματισμό του 16χρονου Ρομά από αστυνομικό στη Θεσσαλονίκη, ξέρω όμως αυτό που βλέπω. Κι αυτό που βλέπω είναι ότι επιχειρεί να θέσει υπό τον έλεγχό του τις έντονες κινητοποιήσεις των Ρομά που ζητούν την τιμωρία του αστυνομικού. Αλλιώς τι να σημαίνει άραγε η ταύτιση στα χθεσινά πρωτοσέλιδα των δύο κυριότερων φύλλων που στηρίζουν το κόμμα της χαράς, της «ΕφΣυν» και της «Αυγής», που για πολλούς εξαρτώνται από αυτό; Αναφέρομαι στη λέξη «Δηκεοσίνη», που Ρομά έγραψαν σε ένα πανό, με αφορμή τον θανάσιμο τραυματισμό του 16χρονου, λέξη στην οποία τα προσκείμενα στον ΣΥΡΙΖΑ φύλλα θέλουν προφανώς να δώσουν έναν εμβληματικό χαρακτήρα. Τους έπιασε μήπως ο πόνος για τους Ρομά και το τι περνάνε;

Οχι, φυσικά. Απλώς προσπαθούν να τους προσεταιριστούν ενόψει εκλογών. Ψηφαλάκια μαζεύουν. Με κάθε τρόπο. Αλλά το κάνουν τόσο ξεδιάντροπα, που σε εξοργίζουν. «Δηκεοσίνη», ε; Αντε να τους εξηγήσετε όμως των Ρομά γιατί δεν αφοπλίσατε την Αστυνομία, όπως υποσχόσασταν το 2015. Γιατί αν την είχατε αφοπλίσει και είχατε διαλύσει και τα ΜΑΤ, όπως επίσης είχατε υποσχεθεί, δεν θα είχε συμβεί ό,τι συνέβη και τώρα τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Τι; Οχι;

…και τα ψηφαλάκια
Οι Ρομά τώρα δεν είναι ένα ευκαταφρόνητο τμήμα του εκλογικού σώματος. Αντιθέτως. Ακόμη και αν δεχτεί κανείς ότι, σύμφωνα με την προηγούμενη απογραφή, είναι γύρω στα 110.000 άτομα, δέκα χρόνια μετά, μπορεί να έχουν ξεπεράσει και τα 200.000 άτομα. Οι μισοί τουλάχιστον ψηφίζουν. Αν αποφασίσουν να ψηφίσουν, αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει μια σοβαρή βοήθεια για εκείνον που τους χαϊδεύει τα αφτιά. Εν προκειμένω, τον ΣΥΡΙΖΑ. Το αναφέρω αυτό γιατί ακόμη και στην ανακοίνωση με την οποία η Κουμουνδούρου παρεμβαίνει για τον θάνατο του μικρού στη Θεσσαλονίκη αφήνει να εννοηθεί πως, ούτε λίγο ούτε πολύ, πίσω από τον φόνο βρίσκεται η κυβέρνηση και τα μέτρα καταστολής που έχει επιβάλει.

Δεν λέει βέβαια ότι ο Μητσοτάκης όπλισε το χέρι του αστυνομικού της Ομάδας ΔΙΑΣ ή ότι διέταξε τον αστυνομικό να πυροβολήσει τον πιτσιρικά Ρομά στο κεφάλι, αλλά ότι είναι υπεύθυνος το λέει. Εμμεσα μεν, αλλά ξεκάθαρα!

Γιατί το κάνει αυτό; Για να προσελκύσει τα ψηφαλάκια των Ρομά. Και να πείσει τους αρχηγούς τους να δώσουν γραμμή για συμμετοχή τους στις εκλογές, όποτε και αν αυτές πραγματοποιηθούν. Να καταδικάσουν την κυβέρνηση ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ. Διότι «νυν υπέρ πάντων αγών» – για τα ψηφαλάκια…

Η συριζοποίηση του Γκλέτσου
Ψηφαλάκια, κι από όπου να ‘ναι. Εδώ ο άλλος, ο «Λεγάμενος», πήγε προχθές Λαμία και δεν δίστασε να κάνει ομιλία έχοντας πίσω του σε ρόλο μαέστρου ή ανιματέρ (όπως αυτοί που εργάζονται σε τηλεοπτικές εκπομπές με τη συμμετοχή κοινού και εκεί όπου επιβάλλεται κάνουν νόημα στον κόσμο να αποθεώσει αυτό που βλέπει ή ακούει) των χειροκροτητών τον Γκλέτσο.

Αυτόν τον ίδιο Γκλέτσο, τον Αποστόλη, που κατά καιρούς, και ιδιαίτερα ως πρόεδρος του κόμματος Τελεία, είχε επιτεθεί με όχι και τόσο κόσμιο τρόπο στον «Λεγάμενο», κατηγορώντας τον ότι κάνει μόνο για πρόεδρος του 15μελούς.

Τώρα ο Γκλέτσος, που κάποτε μέχρι και αίτηση παραίτησης είχε υποβάλει ως δήμαρχος Στυλίδας επειδή διαφωνούσε με τη Συμφωνία των Πρεσπών, είναι πια με τον αρχηγό. Οχι ανιδιοτελώς, φυσικά. Κάνει ό,τι μπορεί για να επανέλθει στο προσκήνιο – όλα δείχνουν ότι θα πάρει το χρίσμα του ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλογές της περιφέρειας, του χρόνου τον Οκτώβριο.

Για όσους πάντως εξεπλάγησαν που τον είδαν να φωνάζει προχθές «να τος, να τος ο πρωθυπουργός» υπενθυμίζω ότι είχε ενταχθεί στην Επιτροπή Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, άρα δεν είναι κάτι καινούργιο η… συριζοποίησή του. Και όσοι θυμούνται ότι κάποτε κατήγγειλε τις Πρέσπες, ότι η λέξη Μακεδονία ως συνθετικό στην ονομασία του γειτονικού κρατιδίου θα αποτελέσει την αρχή του τέλους του έθνους μας, τους βρίσκω απλώς ξεπερασμένους. Ούτε ο «Λεγάμενος» δεν τα θυμάται πια αυτά – τα ψηφαλάκια έχουν σημασία…

«Εμφύλιος» για το επίδομα
Επί του ιδίου θέματος, «ψηφαλάκια» – μέρος τρίτον. Από την άλλη πλευρά τώρα. Των (κακών) αστυνομικών. Ο ΣΥΡΙΖΑ τους βρίζει μεν, αλλά δεν θέλει να τους χάσει από πελατάκια. Τους καταγγέλλει ότι είναι μίσθαρνα όργανα της επιβολής και των αντιδημοκρατικών μεθόδων της κυβέρνησης, όμως δεν θέλει να τους βάλει και απέναντι, να τον κοιτάνε. Ούτε σοφό είναι, ούτε λογικό.

Τούτου δοθέντος, πήγε στη Βουλή, κατήγγειλε πρώτα τον Μητσοτάκη για «μαυρογιαλουρισμό» επειδή ανακοίνωσε το επίδομα των 600 ευρώ για τους αστυνομικούς και τους λιμενικούς (άλλοι αυτοί, που κάνουν και… επαναπροωθήσεις), αλλά το επίδομα το ψήφισε. Ανέβηκαν στα κάγκελα ο ΦΙΛΗΣ με τον Τσακαλώτο, φώναξαν και χθες είχαμε την ουρά του πράγματος: 270 στελέχη του κόμματος, και μεταξύ τους κάτι φίλοι τύπου Πάνου Λάμπρου, κατήγγειλαν ανοιχτά τον ΣΥΡΙΖΑ για την υπερψήφιση του επιδόματος.

Βαθιά στενοχωρημένος όπως είμαι, μεταφέρω εδώ, να υπάρχει, ένα μικρό απόσπασμα από τη σπαραξικάρδια ανακοίνωσή τους:

«Η ψήφιση του προεκλογικού επιδόματος εξαγοράς των ενστόλων από δυνάμεις της Αριστεράς, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ και το ΚΚΕ, είναι μια πράξη που προκαλεί αποστροφή (ωχ, ωχ!!) και έντονο προβληματισμό στον κόσμο της Αριστεράς. Αφού την εμφανίζει να ταυτίζεται με απεχθείς και καταδικασμένες από την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος όψεις του παλαιοκομματισμού, που καμιά σχέση δεν έχουν με την “ταξική μεροληψία” και την απαραίτητη ενίσχυση των πιο ευάλωτων στρωμάτων της κοινωνίας»!

Πρόεδρε, γιατί δεν τους ψιθυρίζεις στ’ αφτί ότι ακόμη και οι ένστολοι, ψηφαλάκια ρίχνουν και αυτοί και τους έχουμε ανάγκη;

Πρόβλημα σταθερότητας
Η αλήθεια είναι, πάντως, ότι και αυτοί οι 270 ένα πρόβλημα πολιτικής σταθερότητας το έχουν. Διότι καταγγέλλουν μεν για ιδεολογικοπολιτικούς λόγους το επίδομα στους ένστολους, αλλά από την άλλη κάνουν και μια βαθιά βουτιά στον λαϊκισμό. Στην ανακοίνωσή τους ψέγουν, η αλήθεια είναι, με βαριές εκφράσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ ότι «ψήφισαν μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ το επίδομα που επιβραβεύει και παροτρύνει τους “πραίτορες” του κ. Θεοδωρικάκου και του κ. Μητσοτάκη να εκτελούν με ακόμη μεγαλύτερη ένταση το έργο της καταστολής και του αυταρχισμού», αλλά αφήνουν να εννοηθεί ότι αν τα 600 ευρώ δίνονταν και σε κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων, όπως οι εκπαιδευτικοί και οι υγειονομικοί, δεν θα είχαν και τόσο πρόβλημα!..

Τι δείχνει αυτό; Οτι ευτυχώς που υπάρχουν και αυτά τα μικρά, τα δήθεν ανώδυνα, που όμως δείχνουν σε όλους εμάς τους υπόλοιπους τι περάσαμε εκείνα τα αλησμόνητα χρόνια που κυβερνούσαν τη χώρα. Οταν μπούκωναν τον κόσμο με επιδόματα και έφτιαχναν στρατό από πελατάκια – για τα ψηφαλάκια! Αυλαία…