Γιατί οι γυναίκες είναι καλύτεροι κατάσκοποι

Το ιστορικό αρχέτυπο της γυναίκας κατασκόπου είναι η Μάτα Χάρι, η ολλανδή εταίρα που κατηγορήθηκε ότι συγκέντρωνε πληροφορίες για τους Γερμανούς στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και εκτελέστηκε τελικά από τους Γάλλους. Ηδη από το 1945, βέβαια, ο βρετανός αρχικατάσκοπος Μάξγουελ Νάιτ – λέγεται πως ήταν το πρότυπο πάνω στο οποίο έπλασε ο Ιαν Φλέμινγκ τον χαρακτήρα του «Μ», του αρχηγού της MI6, στη σειρά κατασκοπευτικών μυθιστορημάτων του Τζέιμς Μποντ – δήλωνε πεπεισμένος πως «περισσότερες πληροφορίες έχουν αποκτηθεί από γυναίκες πράκτορες με το να μένουν μακριά από την αγκαλιά ενός άνδρα παρά με το να βυθίζονται υπερβολικά πρόθυμα σε αυτήν». Οι κινηματογραφικές μεταφορές των βιβλίων του Φλέμινγκ, ωστόσο, έκαναν διάσημα μία ολόκληρη σειρά από «κορίτσια του Μποντ», περισσότερο κατακτήσεις παρά ολοκληρωμένα ανθρώπινα πλάσματα. Οσο για τα βιβλία ενός άλλου πρώην κατασκόπου, του Τζον Λε Καρέ, οι γυναίκες είναι συνήθως σε αυτά σειρήνες που ασκούν έναν ισχυρό σεξουαλικό έλεγχο στους άνδρες πρωταγωνιστές, λίγα πράγματα έχουν όμως να πουν για τον εαυτό τους.