Ενα τρέξιμο στο Βίλνιους

Την περασμένη Δευτέρα βρέθηκα στο Βίλνιους, την πρωτεύουσα της Λιθουανίας, για επαγγελματικό ταξίδι. Πρόκειται για μία από τις πιο όμορφες πόλεις που έχω επισκεφτεί στη ζωή μου και είχα την ευκαιρία να ταξιδέψω σε πολλές έως σήμερα.

Το θέμα όμως δεν είναι η ομορφιά του Βίλνιους, αλλά ότι κατάφερα να το θαυμάσω και τρέχοντας!

Παρότι έφτασα Κυριακή μεσημέρι μέσω Φρανκφούρτης και τη Δευτέρα με περίμενε μια εξαιρετικά γεμάτη δουλειά ημέρα που θα ολοκληρωνόταν με δύο ακόμα πτήσεις για Εσθονία μέσω Λετονίας, ξύπνησα νωρίς νωρίς το πρωί και βγήκα έξω για τρέξιμο.

Πρέπει να πω ότι η θερμοκρασία ήταν μόλις στον 1 βαθμό Κελσίου, κάτι που ευτυχώς δεν με φρέναρε στην απόφασή μου.

Λίγο μετά τις 07:30 άρχισα να τρέχω κατευθυνόμενος σε ένα πάρκο, περίπου ένα χλμ. μακριά από το ξενοδοχείο όπου έμενα, το οποίο είχα εντοπίσει στους χάρτες της Google.

Ηταν ένα πανέμορφο μέρος όπου το φθινόπωρο έκανε… πάρτι επιβάλλοντας τα χρώματά του ολούθε. Κιτρινοκόκκινα υγρά φύλλα στο έδαφος, τεχνητές λίμνες, παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους και ένα τρεχούμενο ποτάμι στο πλάι γέμισαν τα μάτια μου ενώ έτρεχα καλύπτοντας συνολικά μια απόσταση σχεδόν 15 χλμ.!

Ετρεξα συνολικά περίπου μία ώρα και είκοσι λεπτά και δεν ήθελα να σταματήσω… Ο παγωμένος αέρας που εισέβαλε σαν τρομοκράτης στα ρουθούνια μου, μου ήταν εντελώς αδιάφορος. Πολύ γρήγορα ξέχασα και το κρύο και την κούραση της ημέρας που είχε προηγηθεί και εκείνης που θα ακολουθούσε. Αυτό που αισθανόμουν περιγράφεται με μία λέξη: απόλαυση!

Η συγκεκριμένη προπόνηση στην πραγματικότητα δεν ήταν απλώς μια προπόνηση, αλλά ένα μοναδικό δώρο στον εαυτό μου.

Οσοι έχει τύχει να τρέξετε σε κάποιο νέο μέρος, είμαι βέβαιος ότι καταλαβαίνετε τι θέλω να πω. Οι μη δρομείς πιο δύσκολα θα αντιληφθείτε ότι αυτό που περιγράφω είναι τόσο μοναδικό όσο το φως του ήλιου…

Να τρέχετε παντού, με κάθε ευκαιρία και ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες. Μόνο καλό κάνει.