Δραστικά μέτρα τώρα

Τις τελευταίες ημέρες συγκλονίζει την ελληνική κοινωνία μια ακόμη κτηνώδης ιστορία καθημερινής σήψης,  κοινωνικής και ηθικής παρακμής.

Σε μια δεκατετραετή αλληλουχία κρίσεων, που συνέβαλε τα μέγιστα στην ανθρώπινη αποξένωση και απάθεια και εδραίωσε τον άκρατο ατομικισμό και την κοινωνική απομόνωση, τα φαινόμενα αυτά είναι η εξελικτική συνέχεια «αθώων» αντιλήψεων περί επιβίωσης με κάθε τίμημα ή θεωρήσεων «αν δεν μπορώ εγώ, να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα».

Σε αυτές τις λογικές, ακούσια ή εκούσια, εμποτίζεται όλο και μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, των νέων ανθρώπων που γαλουχούνται με «μοδάτα» τραγούδια που εκθειάζουν τον υλισμό, απαξιώνουν τον ρόλο της γυναίκας, παρουσιάζουν τη ζωή ως πολύ εφήμερη και φτηνή.

Οσο τα κόμματα επιλέγουν να εργαλειοποιούν τα περιστατικά αυτά, θυσιάζοντας την ουσία, στον βωμό του μικροκομματικού κέρδους, τόσο θα απομακρυνόμαστε από τον πυρήνα του προβλήματος.

Σήμερα είναι χρέος του πολιτικού συστήματος, των εκπαιδευτικών και δικαστικών λειτουργών, της ελληνικής διανόησης, να θέσουν το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων και να λάβουν, καθένας από το δικό του μετερίζι, δραστικά μέτρα για την καταπολέμηση του φαινομένου.

Το πολιτικό σύστημα, μεταξύ άλλων, πρέπει να νομοθετεί με τρόπο που δεν θα επιδέχεται ανεκτικότητας ή παρερμηνείας επί τέτοιων ή αντίστοιχων φρικιαστικών πράξεων και να βρει τους οικονομικούς πόρους που θα διαθέσει για να υπάρξουν δημοτικές δομές και να στελεχωθούν τα σχολεία με ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς.

Το εκπαιδευτικό σύστημα πέραν της άκρατης διαγωνιστικής – ανταγωνιστικής διάστασης, πρέπει να αποκτήσει και ανθρωποκεντρική.

Το δικαστικό σώμα, πρέπει να προβαίνει σε ταχεία έκδοση των αποφάσεων και να παραμένει ανεπηρέαστο, τηρώντας απαρέγκλιτα το πνεύμα και την ουσία του νομοθέτη.

Οι διανοούμενοί μας, θα πρέπει να βρουν τον τρόπο να προβάλουν υγιή πρότυπα και ιδεώδη κι αυτό δεν θα γίνει με όρους ελιτισμού, αλλά με πνεύμα και ενέργειες που θα χαρακτηρίζονται από λαϊκότητα, για να μπορούν να αφομοιωθούν απ’ τις πλατιές κοινωνικές μάζες.

Γιατί, αν η κατάσταση αυτή δεν αναχαιτιστεί άμεσα, τότε, σε λίγα χρόνια, περιστατικά σαν αυτό του Κολωνού, θα αποτελούν μια ακόμα τετριμμένη είδηση στα τηλεοπτικά δελτία και θα καταλαμβάνουν μονόστηλα στις εφημερίδες.

Ο Στέφανος Ξεκαλάκης είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής και πρώην γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ.