Τα λάθη και οι ελλείψεις

Λάθη πάντα γίνονται. Το θέμα είναι να αποφεύγονται και να προλαμβάνονται τα ιατρικά λάθη. Επειδή όμως πολύ σύντομα βγαίνουν συμπεράσματα χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί οι ΕΔΕ, χωρίς να έχει εξεταστεί τι είναι καταγεγραμμένο στα βιβλία (γιατί στα δημόσια νοσοκομεία καταγράφονται τα πάντα), καλό θα είναι πρώτα να ολοκληρώνονται οι έρευνες για τα γεγονότα αυτά και έπειτα να γίνεται η κατανομή ευθυνών.

Κανένας δεν είπε να μην αποδίδονται ευθύνες όταν από τη διερεύνηση προκύπτει λάθος ή αμέλεια. Αλλωστε, τα πειθαρχικά των ιατρικών συλλόγων λειτουργούσαν, λειτουργούν και θα συνεχίσουν να λειτουργούν και πολλές φορές όταν προκύπτει πρόβλημα οι γιατροί παραπέμπονται.

Οσον αφορά την περίπτωση της Πάτρας, ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι υπάρχουν εφημερεύοντα και μη νοσοκομεία. Οταν συνεπώς ένας πολίτης αναζητήσει βοήθεια σε ένα μη εφημερεύον νοσοκομείο, τότε και εφόσον πρόκειται για επείγον περιστατικό καλούνται οι γιατροί από τα τμήματα αντίστοιχης ειδικότητας να δώσουν τις πρώτες βοήθειες. Επειτα και εφόσον σταθεροποιήσουν το περιστατικό το μεταφέρουν σε εφημερεύον νοσοκομείο. Στην Πάτρα αυτό δεν έγινε. Η νοσηλεύτρια πιθανόν παρασύρθηκε από το ιστορικό που της έδωσε ο θανών, ότι δηλαδή είχε επισκεφθεί ιδιώτη γιατρό και είχε λάβει οδηγίες.

Οσον αφορά πάλι το περιστατικό με την έγκυο, η διοίκηση του νοσοκομείου απάντησε ότι με βάση τα δεδομένα που υπήρχαν αντιμετώπισαν το περιστατικό. Θεωρώ ότι σε κάθε περίπτωση, μετά την ΕΔΕ που θα πραγματοποιηθεί, θα αποδοθούν οι ευθύνες, εφόσον και εάν προκύψουν, εκεί που πρέπει.

Το ζητούμενο όμως είναι τι μπορεί να γίνει από ‘δώ και πέρα για να αποφεύγονται τέτοια περιστατικά. Του καθενός τού αναλογούν αρμοδιότητες και ευθύνες. Οι γιατροί είναι έμπειροι, γνωρίζουν το έργο τους, το λειτούργημα που εκτελούν και πιστεύω ότι κάνουν το καθήκον τους.

Είναι σημαντικό, δε, να τονιστεί πως τα ιατρικά λάθη πολλές φορές μπορεί να έχουν σχέση με την πίεση και τον φόρτο εργασίας, ειδικά στις γενικές εφημερίες νοσοκομείου όπου οι γιατροί επί 24ωρο είναι αναγκασμένοι να εξετάζουν και να εκτιμούν σε πολύ λίγο χρόνο περιστατικά, επειδή οι αναμονές είναι πάρα πολύ μεγάλες. Είναι αναμενόμενο συνεπώς κάποια στιγμή να έχουμε και κάποια συμβάντα. Ομως, δύο χρόνια οι υγειονομικοί απέδειξαν ότι αντιμετώπισαν μια πανδημία, ξεπέρασαν τον εαυτό τους παρά τις ελλείψεις σε προσωπικό, αντιμετώπισαν δύσκολα προβλήματα, έναν ιό άγνωστο και έφεραν εις πέρας την τρέχουσα υγειονομική κρίση. Οφείλει, δε, να συνυπολογίσει κανείς πως σε άλλα κράτη, όπως είδαμε, παρότι είχαν διαθέσιμα περισσότερα μέσα, είχαν μεγαλύτερες δυσκολίες.

Η Ματίνα Παγώνη είναι πρόεδρος της Ενωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά (ΕΙΝΑΠ) και συντονίστρια διευθύντρια της Γ’ Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς»