«Ο ήχος έρχεται από την παράδοση, αλλά κοιτάζει το μέλλον»

Στην τελευταία τους επίσκεψη στην Ελλάδα, το 2018, είχαν δύο sold out συναυλίες στο Ηρώδειο. Σε απόλυτο συντονισμό με το κοινό, δημιούργησαν μια συναρπαστική ατμόσφαιρα γεμάτη εικόνες, μελωδίες και συγκίνηση. Κι άφησαν μια προσμονή για την επόμενη εμφάνισή τους στη χώρα μας. Αυτή έρχεται σε λίγες μέρες οπότε οι Calexico επιστρέφουν στην Αθήνα, αυτή τη φορά στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων, όπου θα κλείσει η ελληνική τους «περιοδεία» μετά τις στάσεις επίσης σε Θεσσαλονίκη και Λάρισα. Πιο ώριμη και αισιόδοξη η μπάντα που πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πόλη στα σύνορα Μεξικού και Καλιφόρνιας συνεχίζει το μουσικό της ταξίδι μπλέκοντας την αμερικανική παράδοση με τους ήχους από τις κιθάρες, τις τρομπέτες και τα βιολιά των mariachi της μεξικανικής μεθορίου και τις μελωδίες της απέραντης ερήμου και των ατελείωτων δρόμων. Για την ιστορία, οι μαριάτσι είναι το μουσικό είδος που προήλθε από το Χαλίσκο, στο Δυτικό Μεξικό, έχοντας δεχθεί επιρροές από την ιστορική και πολιτιστική ανάπτυξη του Δυτικού Μεξικού. Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας των μαριάτσι, οι μουσικοί εκτέλεσαν πειραματικά έργα με πνευστά και κρουστά. Επιπλέον, το είδος επηρεάστηκε από κοινωνικούς και ιστορικούς παράγοντες ως προς το ρεπερτόριο, όσον αφορά την απόδοση και την ποικιλία των χαρακτηριστικών της ποίησης σε κάθε περιοχή. Ο frontman των Calexico, Τζόι Μπερνς, μίλησε στα «Πρόσωπα» από το Αϊνταχο, όπου βρισκόταν τις προηγούμενες ημέρες.

Τι θα πρέπει να περιμένει από εσάς το ελληνικό κοινό τις βραδιές που θα βρίσκεστε πάνω στη σκηνή;

Θα είμαστε επτά μουσικοί επί σκηνής και θα παίξουμε παλιά και νέα τραγούδια. Και θα είμαστε έτοιμοι να γιορτάσουμε. Μας έλειψε πολύ το να κάνουμε περιοδείες. Και πραγματικά μας έλειψε να παίξουμε στην Αθήνα. Το τελευταίο σόου που δώσαμε στη χώρα σας ήταν πολύ ιδιαίτερο, απίστευτο με μια έννοια για εμάς. Ανυπομονούμε λοιπόν να επιστρέψουμε. Ανυπομονούμε να δούμε τον κόσμο και φυσικά να ευχαριστηθούμε όλη αυτή την υπέροχη κουλτούρα της Ελλάδας και της Αθήνας.

Τον περασμένο Απρίλιο κυκλοφόρησε το νέο σας άλμπουμ «El Mirador». Ποια είναι η έμπνευση πίσω από αυτό;

Ηθελα να κάνω ένα άλμπουμ που να αντανακλά την ενέργεια και τη δυναμική των λάιβ σόου μας. Αυτή ήταν η βασική προϋπόθεση. Να βάλουμε περισσότερο cumbia, upbeat και εορταστικά τραγούδια. Μερικές φορές όταν μπαίνεις στο στούντιο είναι πιο εύκολο, αφού είναι ένα ήσυχο περιβάλλον: Φοράς τα ακουστικά σου, παίζεις λίγο πιο ήσυχα. Ηθελα λοιπόν να υπενθυμίσω στους εαυτούς μας ότι πρέπει να το φτάσουμε εκεί που θέλουμε να είμαστε. Θεματικά ήθελα να αγγίξω τη σύνδεσή μας με το Τούσον της Αριζόνας, το σύνορο μεταξύ Αριζόνας και του Μεξικού. Σκεφτόμουν πολύ το Τούσον, έχοντας περάσει πολλά χρόνια εκεί μόλις μετακόμισα σε άλλη πολιτεία μου έλειπε πάρα πολύ. Το Τούσον είναι πολύ ανοιχτόμυαλο, πολύ συμπεριληπτικό. Εκεί ενώνονται πολλές διαφορετικές κουλτούρες. Πολλά από τα τραγούδια μας εμπνέονται από αυτή την αίσθηση που παίρνεις σε κάποιες από τις μουσικές κοινότητες εκεί.

Είναι επίσης το «El Mirador» ένας αντικατοπτρισμός των πιο πρόσφατων στιγμών σας στη ζωή και τη μουσική;

Ναι. Μου αρέσουν όλα τα είδη της μουσικής και πολύ περισσότερο σε αυτό τον δίσκο που υπάρχει περισσότερη cumbia. Μου αρέσει πραγματικά αυτή η λάτιν επιρροή, η μουσική του κόσμου. Ακόμα και αν είναι ένα τραγούδι όπως το «Constellation» που έχει ρυθμό ρεγκετόν από την Καραϊβική, το μεταφέρουμε με τις δικές μας φωνές, με το δικό μας ιδιαίτερο στυλ. Νομίζω πως αυτό που έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια είναι κατά κάποιον τρόπο να γιορτάζουμε τη σύνδεσή μας με τον κόσμο. Ταξιδεύουμε πολύ και από εποχή σε εποχή προσπαθούμε να συμπεριλαμβάνουμε νέες επιρροές σε αυτό που κάνουμε ενώ ταυτόχρονα έχει την αίσθηση των Calexico. Κομμάτι αυτού είναι να έχουμε μουσικούς. Να μη βασιζόμαστε σε μηχανές. Ο ντράμερ Τζον Κονβερτίνο έχει τόσο ξεχωριστό στυλ στα ντραμς του. Και εγώ σε αυτό δουλεύω. Να δένω την ουσία των τραγουδιών και των ήχων με αυτά τα όργανα, με αυτούς τους μουσικούς με τους οποίους παίζουμε εδώ και 20 χρόνια. Εχουμε και πολλούς καλεσμένους επίσης. Αισθάνομαι κάποιους από αυτούς ως μέλη της μουσικής οικογένειας των Calexico. Γι’ αυτό ήθελα να υπογραμμίσω τη συμβολή φίλων μας όπως οι Χάιρο Ζαβάρο από την Ισπανία, Καμίλα Λάρα από το Μεξικό, Γκάμπι Μορένο από τη Γουατεμάλα. Αυτοί είναι μουσικοί που πραγματικά τους θαυμάζω και αισθάνομαι πολύ περήφανος που είμαι φίλος τους επίσης. Αγαπώ αυτό που κάνουν και αγαπώ το πώς δουλεύουμε μαζί. Για μένα η συνεργασία είναι τόσο πηγαίο στοιχείο της μουσικής. Είναι μια φυσική γέφυρα και νομίζω ότι είναι μια όμορφη συμβολική κίνηση επίσης. Είναι μια μουσική συζήτηση και νομίζω ότι αυτές τις μέρες που οι άνθρωποι μοιάζουν να επικεντρώνονται περισσότερο στις διαφορές τους η μουσική είναι ένας τρόπος για να τους δείξουμε ότι έχουμε ίσως περισσότερα πράγματα κοινά από όσα νομίζουν. Κατά κάποιον τρόπο το «El Mirador», που στα ισπανικά μεταφράζεται κυριολεκτικά «αυτός που κοιτάζει» και αναφέρεται σε ένα σημείο πάνω σε κάποιον λόφο με πανοραμική θέα, είναι μια υπενθύμιση ότι πρέπει να έχουμε προοπτική στα πράγματα. Και δεν είναι μόνο τα φυσικά πράγματα που βλέπουμε, αλλά υπάρχουν και άλλα στον κόσμο μας.

Υστερα από τόσο χρόνια στη μουσική, ποιος είναι ο ήχος των Calexico πλέον το 2022;

Νομίζω ότι ο ήχος προέρχεται από την παράδοση, αλλά διαρκώς κοιτάει προς το μέλλον, ενώ αγκαλιάζει το παρόν. Υπάρχουν πολλά φωνητικά, όργανα, ενδιάμεσα μέρη όπως όταν βλέπεις τους Calexico στις ζωντανές τους εμφανίσεις. Εκεί συμβαίνουν τόσο πολλά. Μουσικοί σε συζητήσεις, σε αυτοσχεδιασμούς. Αφού είναι ζωντανό, δεν μπορεί να είναι πάντα το ίδιο. Προσπαθούμε να ζούμε τη στιγμή και να παίζουμε με τη δυναμική και την ενέργεια του κοινού. Γι’ αυτό και τα σόου μας έχουν τέτοια ανταπόκριση στην Ελλάδα. Είναι γιατί το κοινό ακούει, δίνει προσοχή και ανταποκρίνεται. Επομένως, αν παίξουμε ένα τραγούδι σαν το «Stray» που είναι πολύ δημοφιλές στην Ελλάδα, το κοινό πραγματικά αντιδρά, ανοίγεται και αλληλοεπιδρά με το σόλο που υπάρχει στο κομμάτι. Αυτή η συζήτηση είναι πραγματικά ενδιαφέρουσα.

Τι κάνει τούς Calexico να συνεχίζουν ύστερα από τόσα χρόνια;

Νομίζω ότι είναι το γεγονός ότι πραγματικά απολαμβάνουμε την τέχνη μας, το να είμαστε μουσικοί. Αγαπάμε να παίζουμε. Πραγματικά επίσης απολαμβάνουμε το να ταξιδεύουμε. Ακόμα και αν έχουμε ξεμείνει κάπου μέσα στη ζέστη, εμείς θα βρούμε τη σκιά. Θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να ανταποκριθούμε στη συνθήκη, γινόμαστε φίλοι με το ντόπιο συνεργείο ή όποιον είναι κοντά μας, αγαπάμε να συνεργαζόμαστε με άλλους καλλιτέχνες και αυτό μας κρατάει. Και νομίζω ότι είναι μια παγκόσμια εκτίμηση που έχουμε και μοιραζόμαστε με πολλούς άλλους μουσικούς.

Οταν κατεβαίνεις από τη σκηνή και είσαι μόνος σου και θέλεις να χαλαρώσεις, τι μουσική ακούς;

Οταν είμαι σπίτι ακούω ραδιόφωνο. Είμαι λάτρης του ραδιοφώνου. Μου αρέσει να ακούω οποιονδήποτε σταθμό, δεν έχει σημασία. Κυρίως να ακούω ραδιόφωνα όπου μιλούν οι άνθρωποι ή παίζουν τραγούδια. Αν και μετακόμισα από το Τούσον της Αριζόνας, ακούω ακόμα τον τοπικό σταθμό KXCI. Είναι ο τρόπος μου για να μένω συνδεδεμένος με την κοινότητα. Μπορώ πλέον να τον ακούω μέσω Διαδικτύου. Ακούω κλασική μουσική ή οτιδήποτε άλλο βάζουν. Ο Αλούζ Αφτα είναι ένας πακιστανός τραγουδιστής που πρόσφατα ανακάλυψα και πραγματικά μου αρέσει η μουσική του. Μου αρέσει πολύ να ακούω Τζίλιαν Γουέλτς. Είναι τραγουδοποιός και νομίζω ότι η μουσική της είναι εξαιρετική. Η φωνή της είναι διαχρονική. Εβλεπα πρόσφατα μια ταινία για τη Nίνα Σιμόν, της οποίας η χροιά έχει μια ήρεμη έκταση. Πραγματικά μου αρέσει να ακούω Nίνα Σιμόν. Μου αρέσει πραγματικά να βάζω το ραδιόφωνο και να βλέπω ποια τραγούδια μού λένε κάτι και μετά αρχίζω να ψάχνω. Αυτός είναι ο τρόπος μου να ανακαλύπτω τη μουσική.

Εχετε ανακαλύψει και ελληνική μουσική;

Ναι. Εχουμε συνεργαστεί με τους Tακίμ, οι οποίοι νομίζω είναι φανταστικοί και είμαι τόσο χαρούμενος που έχουμε γίνει φίλοι. Πρόσφατα ανακάλυψα μια ελληνίδα τραγουδίστρια που περνάει χρόνο στο Λος Αντζελες, την Evangelia. Είναι συναρπαστική. Πραγματικά απολαμβάνω να την ακούω να τραγουδάει. Την παρακολουθώ στο Instagram. Επειδή είναι Ελληνίδα, είπα ότι πρέπει να μάθω περισσότερα για εκείνη. Πρέπει να παρακολουθώ τι κάνει. Δείχνει να κάνει κάποια ενδιαφέροντα πράγματα. Προσπαθώ να μάθω περισσότερα πράγματα γιατί έχουμε αυτή τη σχέση με την Ελλάδα και με ενδιαφέρει πάντα να βλέπω ποιους βγάζει και τι συμβαίνει. Ευελπιστώ πως όταν θα έρθω στη χώρα θα πάω σε ένα δισκοπωλείο για να βρω καινούργια μουσική. Θα ήταν πολύ ωραίο.

info

Στις 26/7 στη Μονή Λαζαριστών – Θεσσαλονίκη, στις 27/7 στο Δημοτικό Κηποθέατρο Αλκαζάρ – Λάρισα και στις 28/7 στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων (προπώληση viva.gr)