«Η Ιταλία χάνει τον Ντράγκι σε μια επικίνδυνη στιγμή» διαπιστώνει στο άρθρο του που δημοσιεύθηκε στους «Financial Times» ο Τόνι Μπάρμπερ, υπεύθυνος ευρωπαϊκών θεμάτων. Παρομοιάζοντας τον παραιτηθέντα πρωθυπουργό με τον Λεύκιο Κουίνκτιο Κιγκινάτο στην Αρχαία Ρώμη, τον οποίο τα μέλη της Γερουσίας κάλεσαν να επιστρέψει στην ενεργό δράση για να τη σώσει και εκείνος το έκανε, αφήνει να εννοηθεί πως είναι μεγάλη αδικία για τον πρώην επικεφαλής της ΕΚΤ να του επιφυλάσσεται η απώλεια της εξουσίας τη στιγμή που νέες και μεγαλύτερες προκλήσεις εγείρονται – και μάλιστα ενώ οι περισσότεροι θεωρούν ότι μέχρι σήμερα είχε κάνει αρκετά καλά τη δουλειά που του ανατέθηκε.
Ο ίδιος πάντως σπεύδει να προσθέσει πως οι τελευταίες εξελίξεις δεν πρέπει να εκπλήσσουν. «Από την πρώτη στιγμή της κυβέρνησης εθνικής ενότητας, τον Φεβρουάριο του 2021 – σημειώνει χαρακτηριστικά -, οι πάντες στην ιταλική πολιτική σκηνή κατανοούσαν ότι η διακυβέρνηση του 74χρονου πρωθυπουργού θα αποτελούσε μια προσωρινή διευθέτηση». Προσθέτει δε ότι, έτσι κι αλλιώς, το έσχατο όριο ήταν πάντα οι επόμενες εκλογές, που τυπικά έπρεπε να διεξαχθούν ως τον Ιούνιο του 2023.
Ο Μπάρμπερ αμφισβητεί επίσης την εκτίμηση ότι με την αποχώρηση του Ντράγκι η Ιταλία έχει βυθιστεί ήδη σε ένα ανελέητο χάος. «Ακόμα και στην περίπτωση που ο Σέρτζιο Ματαρέλα αποφασίσει ότι είναι αναγκαία η διεξαγωγή εκλογών τον ερχόμενο Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο, δεν υπάρχει λόγος το κοινοβούλιο της Ιταλίας – εφόσον υπάρχει η αναγκαία πολιτική βούληση – να μην είναι σε θέση να εγκρίνει τον προϋπολογισμό του νέου έτους πριν από το τέλος του τρέχοντος, με κανονικές διαδικασίες» γράφει.
Τελικά δε, γράφει κλείνοντας το σχόλιό του ο Μπάρμπερ, «εάν η αίσθηση της κρίσης καταστεί τόσο έντονη κάποια στιγμή στο μέλλον, είναι πιθανό η Ιταλία να ανακαλέσει μια άλλη αξιοσέβαστη προσωπικότητα προκειμένου να τη βοηθήσει να ξεπεράσει τα προβλήματά της. Μετά από 2.000 και πλέον χρόνια, το πνεύμα του Κιγκινάτου παραμένει ζωντανό στην Ιταλική Χερσόνησο».
