Αφαίμαξη

Καιρός να ξυπνήσουμε και να μυρίσουμε τον κορδίτη. Σαν ωστικά κύματα από πύραυλο που εκρήγνυται, ο πόλεμος του Βλαντίμιρ Πούτιν στις παρυφές της Ευρώπης κατρακυλάει γρήγορα δυτικά, ανατινάζοντας τις πόρτες κατοικιών, επιχειρήσεων και εργασιακών χώρων από το Βερολίνο μέχρι το Μπέρμιγχαμ. Τα ραδιενεργά του κατάλοιπα προκαλούν μια τοξική βροχή αστάθειας, ταλαιπωρίας και φόβου.

Η ιδέα πως ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορούσε να περιοριστεί στην Ουκρανία – η πολιτικά βολική μεγάλη αυταπάτη του ΝΑΤΟ – και ότι οι δυτικές κυρώσεις και οι αποστολές όπλων θα σταματούσαν τους Ρώσους, ήταν πάντα μια ανοησία. Τώρα, εξοργισμένος με την πεισματική αντίσταση του Κιέβου και αποφασισμένος να τιμωρήσει τους τιμωρούς του, ο Πούτιν έχει στόχο την εξαθλίωση της Ευρώπης.

Χρησιμοποιώντας σαν όπλο την ενέργεια, τα τρόφιμα, τους πρόσφυγες και την πληροφορία, ο ηγέτης της Ρωσίας διασπείρει τον οικονομικό και πολιτικό πόνο, δημιουργώντας πολεμικές συνθήκες για όλους. Ενας μακρύς, κρύος, γεμάτος συμφορές ευρωπαϊκός χειμώνας ελλείψεων ενέργειας και αναταραχής παραμονεύει.

Κάποιοι παρατηρητές υποψιάζονται πως ένα ουκρανικό αδιέξοδο που αφαιμάζει αργά τη Ρωσία εξυπηρετεί τις επιδιώξεις των ΗΠΑ, όποιες και αν είναι οι παράπλευρες απώλειες. Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, ο Πούτιν είναι αυτός που αφαιμάζει την Ευρώπη. Οι κυρώσεις γυρίζουν μπούμερανγκ ή εφαρμόζονται ανεπαρκώς. Τα ενεργειακά του ταμεία ξεχειλίζουν. Και πέραν των Ουκρανών, πονούν δυσανάλογα οι λιγότεροι εύποροι Ευρωπαίοι και οι αναπτυσσόμενες χώρες. Καθώς θα εντείνεται η αστάθεια, οι αποκλίσεις ΗΠΑ – Ευρώπης θα τροφοδοτήσουν την πίεση για αλλαγή πορείας.

Ο προφανής δρόμος διαφυγής είναι μία συμφωνία εδάφη – αντί ειρήνης με τον Πούτιν, η οποία θα συναφθεί πάνω στα νεκρά σώματα της Ουκρανίας. Μια τέτοια συμφωνία ωστόσο θα δημιουργούσε ένα προηγούμενο καταστροφικό για τη μελλοντική ειρήνη και την ασφάλεια τόσο στην ευρωπαϊκή ήπειρο όσο και παγκόσμια. Απλώς σκεφτείτε την Ταϊβάν. Ή την Εσθονία. Θα κατέστρεφε την εδαφική ακεραιότητα της δημοκρατικής Ουκρανίας.

Ευτυχώς, υπάρχει μια εναλλακτική επιλογή: η χρήση της συντριπτικής δύναμης του ΝΑΤΟ ώστε να αντιστραφεί η στρατιωτική πορεία.

Οπως έχω επιχειρηματολογήσει και άλλες φορές, μία άμεση, στοχευμένη, δυναμική δυτική ανάληψη δράσης ώστε να απωθηθούν οι απωθητικές ορδές της Ρωσίας δεν ισοδυναμεί με ψήφο για έναν Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι ο μοναδικός εφικτός τρόπος να τελειώσει σύντομα αυτή η κλιμακούμενη φρίκη διασφαλίζοντας παράλληλα πως ο Πούτιν, κι εκείνοι που θα μπορούσαν να τον αντιγράψουν, δεν ωφελείται από την παράνομη σφαγή.

Αποφασισμένος να προκαλέσει το μέγιστο δυνατό χάος, ο Πούτιν απειλεί ανοιχτά την ενδοχώρα της ευρωπαϊκής δημοκρατίας. Αρκετά με τα ημίμετρα και τους δισταγμούς. Το ΝΑΤΟ πρέπει να αναλάβει άμεσα δράση ώστε να υποχρεώσει τα αρπακτικά στρατεύματα του Πούτιν να επιστρέψουν εντός των αναγνωρισμένων συνόρων της Ρωσίας. Δεν χρειάζεται μόνο η Ουκρανία διάσωση, αλλά και η Ευρώπη.