Προπόνηση και διακοπές

Βασικά οι διακοπές πρέπει να είναι διακοπές. Να τα σταματάς όλα, να ανοίγεις μία παρένθεση για να ξεκουραστείς, να διασκεδάσεις, να χαλαρώσεις, να γεμίσεις τις μπαταρίες σου σωματικά και ψυχολογικά, μέχρι να κλείσει αυτή η παρένθεση και να επιστρέψεις στα γνώριμα που κάνεις τον υπόλοιπο χρόνο. Από αυτόν τον κανόνα δεν εξαιρείται το τρέξιμο κι αν καταλάβατε ότι προτείνω να μην τρέχετε όσο κάνετε τις διακοπές σας καταλάβατε λάθος.

Υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες δρομέων. Εκείνοι που τρέχουν απλώς για να διατηρούν μια καλή φυσική κατάσταση και γιατί το τρέξιμο επιδρά καταλυτικά στην ψυχολογία τους. Αυτοί οι δρομείς είναι οι τυχεροί της υπόθεσης καθώς κατά τη διάρκεια των διακοπών θα κάνουν σχεδόν ό,τι έκαναν. Χωρίς άγχος θα τρέξουν, όποτε και για όση ώρα τους κάνει κέφι.

Εκείνοι όμως που έχουν βάλει στόχο έναν μαραθώνιο το φθινόπωρο και η περίοδος των διακοπών τους συμπίπτει για κάποιες μέρες με την περίοδο της προετοιμασίας τους, οφείλουν να βρουν τη χρυσή λύση ώστε να μη μείνουν πίσω στην προπόνηση. Εννοείται θα χρειαστεί να κατεβάσουν ταχύτητα, να μειώσουν τη συχνότητα των προπονήσεων και παράλληλα να τις προσαρμόσουν στα νέα δεδομένα της καθημερινότητάς τους. Π.χ. οι διαλειμματικές προπονήσεις θα είναι λιγότερες και πιθανότατα διαφορετικές. Καθώς ίσως είναι δύσκολο να βρουν στάδιο με στίβο για «κομμάτια», αναγκαστικά θα ξεχάσουν τα 400άρια ή τα 1.000άρια και θα κάνουν ανοίγματα, π.χ. του λεπτού ή του δίλεπτου, στον δρόμο. Επίσης πρέπει να βρουν τις κατάλληλες διαδρομές για τα συνεχόμενα τρεξίματα και την κατάλληλη ώρα προπόνησης ώστε να μη χάσουν οι διακοπές τους το νόημά τους.

Αυτή η εξίσωση δεν είναι πάντα εύκολη αλλά σε κάθε περίπτωση μιλάμε για μια προσωρινή μεταβατική περίοδο που δεν κρατάει και πολύ. Μακάρι να είχαμε τη δυνατότητα να κάνουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα διακοπές, αλλά δυστυχώς είναι κάθε καλοκαίρι για λίγο. Στο χέρι μας – και στη συγκεκριμένη περίπτωση και στα πόδια μας – είναι να τα συνδυάσουμε όλα.