Παράσταση

Ωραίο το ματσάκι χθες στη Βουλή αλλά (μεταξύ μας) δεν έπεσαν και τα τσιμέντα. Εχω δει καλύτερα.

Ακόμη περισσότερο που δεν έκρυβε εκπλήξεις.

Το σενάριο το έχουμε δει καμία δεκαριά φορές. Ξεκινάει ο Μητσοτάκης και κάνει μια διάλεξη. Σηκώνεται ο Τσίπρας και βάζει τις φωνές. Μετά ο Μητσοτάκης την πέφτει χοντρά στον Τσίπρα.

Στη συνέχεια ο Τσίπρας δεν μπορεί να πάει παρακάτω το ξεφωνητό διότι το είχε ήδη πάρει ψηλά. Τέλος η ωραία παράσταση.

Διότι αν κάποιος περίμενε ότι ο Μητσοτάκης θα έβγαινε χθες στη Βουλή να ανακοινώσει ημερομηνία εκλογών για μετά από δυο, τρεις μήνες επειδή το ζήτησε ο Τσίπρας, ξέρω κι ένα άλλο ανέκδοτο με ξανθιές.

Ούτως  ή άλλως, όποτε κι αν γίνουν εκλογές, αποκλείεται ο Τσίπρας να μην το μάθει.

Τα υπόλοιπα ήταν αναμενόμενα. Ακόμη κι η κοκορομαχία για τη Novartis δυσκολεύτηκε να μας ξαφνιάσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι εκεί έχει ένα πλεονέκτημα λόγω συγκυρίας αλλά κάτι τέτοιο δεν προέκυψε από τη συζήτηση.

Αυτό που με εντυπωσίασε όμως δεν ήταν τόσο η αντιπολιτευτική διάθεση του Τσίπρα (αναμενόμενη, τη δουλειά του έκανε ο άνθρωπος…) όσο η απίστευτη αφέλειά του όταν μιλάει για τα εξωτερικά.

Αναρωτιέμαι δηλαδή πως ένας πολιτικός αρχηγός μπορεί να ισχυρίζεται σοβαρά ότι η Ελλάδα έγινε μέρος του πολέμου στην Ουκρανία κι όχι «μέρος της λύσης».

Συγγνώμη αλλά τι σημαίνει «μέρος του πολέμου»; Δεν έχει καταλάβει ότι μέρος του πολέμου είναι η Δύση, η Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΝΑΤΟ, των οποίων η Ελλάδα είναι (και θέλουμε να παραμείνει) αδιαμφισβήτητο μέρος;

Θα έλεγε ποτέ η Ελλάδα «παιδιά, μην με μπλέκετε»; Ή μήπως μας κλήρωσαν με λοταρία και μπλεχτήκαμε;

Και πώς θα μπορούσε η Ελλάδα να είναι «μέρος της λύσης» σε έναν πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας; Να τους πλακώσει στις γρήγορες να κάτσουν φρόνιμα ή να πάει να καταλάβει τη Μαύρη Θάλασσα;

Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά από έναν πρώην πρωθυπουργό που κάποια στιγμή μπορεί να ξαναγίνει πρωθυπουργός.

Οπως δεν είναι σοβαρό να μη γνωρίζει και να μην μπορεί να αξιολογήσει τι συνέβη στη Μαδρίτη με τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ, ακόμη περισσότερο να μην έχει κατασταλάξει αν είναι υπέρ ή κατά της διεύρυνσης.

Τα υπόλοιπα για «ήττες» και «στραπάτσα» ταιριάζουν καλύτερα σε συζήτηση καφενείου μετά από αγώνα Απόλλωνα -Φωστήρα, παρά σε σοβαρή γνώση και αξιολόγηση μιας μεγάλης διεθνούς κρίσης.

Αλλά όλα αυτά θα τα κουβεντιάσουμε ξανά στον δρόμο για τις εκλογές. Απλώς να θυμηθώ να σας πω και το ανέκδοτο με τις ξανθιές…