Πρόβλημα συντονισμού

Συνέβη πριν από μία εβδομάδα, ξημερώματα της περασμένης Τρίτης. Θα θυμάστε ότι ένας αλλόφρων τύπος, οπλισμένος με δίκαννο (ευτυχώς χωρίς φυσίγγια, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων), εμφανίσθηκε στον Αγνωστο Στρατιώτη, με ένα πλακάτ που έγραφε «Βασιλιάς Μίνωας πραξικόπημα», και ούρλιαζε διάφορα ασυνάρτητα και ακατάληπτα περί πραξικοπήματος, αποκεφαλισμών, ανασκολοπισμών και άλλα παρόμοια, μέχρι να καταφέρουν να του φορέσουν τον ζουρλομανδύα. Εν πάση περιπτώσει, ο άνθρωπος βρίσκεται τώρα εκεί όπου ανήκει, στο Δαφνί.

Από εκεί και πέρα όμως ξεκινά η διαδοχή των περίεργων συμπτώσεων. Πρώτα, τη νύχτα του περασμένου Σαββάτου, σημειώθηκε κάτι παρεμφερές στο Παγκράτι. Εκεί, ένας νεαρός, σε κατάσταση παραφοράς, κυκλοφορούσε πάνω – κάτω στον δρόμο, κρατώντας ένα τσεκούρι, με το οποίο προκαλούσε ζημίες σε διερχόμενα αυτοκίνητα. Ευτυχώς, τον μπαγλάρωσαν και αυτόν χωρίς τραυματισμούς. Επειτα, χθες τα ξημερώματα και πάλι την Κυριακή, είχαμε το περιστατικό στον Αραξο. Ενας περίεργος οδήγησε το φορτηγό του στην είσοδο της αεροπορικής βάσης και προσπάθησε να τη ρίξει. Ηταν και αυτός οπλισμένος με τσεκούρι και μαχαίρι.

Μήπως οι τρεις τους ήσαν συνεννοημένοι και τα τρία περιστατικά συνιστούν από κοινού το πραξικόπημα του Βασιλιά Μίνωα, που ανήγγειλε ο τρελός μπροστά από τη Βουλή; Θα τους ταίριαζε να είχαν συνεννοηθεί μεταξύ τους οι τρεις, αλλά λόγω προβλημάτων συνεννόησης να μπερδεύτηκαν. Περίεργο σας φαίνεται με τέτοιους τύπους; Ξέρω, βέβαια, ότι είναι απίθανο να ισχύει αυτό, αλλά πόση πλάκα θα είχε αν ήταν αλήθεια!..

ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΟΜΦΗΣ

Μην ανησυχείτε, δεν τον χάνουμε ακόμη! Θα συνεχίσουμε να τον βλέπουμε σε νέες πόζες, με νέους μορφασμούς και με την ίδια τσουρομαδημένη σφουγγαρίστρα στο κεφάλι για μαλλί. Την ώρα που γράφω αυτό το σημείωμα δεν γνωρίζω το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για την πρόταση μομφής, που κατέθεσαν 54 βουλευτές των Συντηρητικών κατά του αρχηγού τους και πρωθυπουργού της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον. Ωστόσο, δεν περιμένω να χάσει. Πρώτον, επειδή δεν υπάρχουν από κάτω αξιόλογες προσωπικότητες, καθώς ο Μπόρις έχει προαγάγει τους ομοίους του. Δεύτερον, δεν αλλάζεις άλογα καθώς διασχίζεις το ποτάμι. Ούτε οι 54 που υπέγραψαν την πρόταση αναμένουν την πτώση του. Ελπίζουν μάλλον ο αρχηγός τους να ταρακουνηθεί από τη δοκιμασία και να σοβαρευτεί – όσο είναι δυνατόν και εφόσον είναι δυνατόν. Επίσης, αν ο ίδιος καταφέρει να συγκεντρώσει τη συντριπτική πλειοψηφία των 358 βουλευτών που θα ψηφίσουν, καθαρίζει οριστικά με τα σκάνδαλα της πανδημίας. Επομένως, το μέλλον του εξαρτάται από τον αριθμό των βουλευτών που θα τον καταψηφίσουν.

ΤΗΣ ΓΝΩΣΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ;

Ο όγδοος ρώσος στρατηγός σκοτώθηκε τις προάλλες στην Ουκρανία. Τον έλεγαν Ρομάν Κουτούζοφ και η απορία μου είναι αν ο μακαρίτης ήταν της γνωστής οικογενείας. Αν συνδέεται, με μακρινή έστω συγγένεια, με τον Μιχαήλ Ιλαριόνοβιτς, τη «γριά αλεπού» που νίκησε τον Ναπολέοντα στο Μποροντίνο το 1812. Το θεωρώ απίθανο, αφενός επειδή ο μονόφθαλμος στρατάρχης Κουτούζοφ δεν είχε αρσενικούς απογόνους και, αφετέρου, επειδή, αν είχε, οπωσδήποτε θα τους εξόντωσαν οι Μπολσεβίκοι ως «πρώην ανθρώπους». Εν πάση περιπτώσει, ο συμβολισμός του ονόματος Κουτούζοφ είναι πολύ βαρύς για τους Ρώσους…

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ

Νέα δημοσιεύματα για την κακή υγεία υγεία του Πούτιν εμφανίσθηκαν το Σαββατοκύριακο στον διεθνή Τύπο, τα οποία φέρουν τον Πούτιν να πάσχει από προχωρημένο καρκίνο. Πόσο ευσταθούν οι εξ αποστάσεως γνωματεύσεις δεν έχω ιδέα και ούτε θέλω να μπλεχτώ. Οι σχετικές εικασίες, όμως, μου θυμίζουν κάτι που έλεγαν οι Πολωνοί, την περίοδο της σταλινικής κατοχής της χώρας τους: «Οσο υπάρχει θάνατος, υπάρχει ελπίδα». Ο αιφνίδιος θάνατος του Πούτιν δεν θα ήταν απλώς «μια κάποια λύσις», θα ήταν ίσως η καλύτερη λύση. Θα ήταν ό,τι και ο θάνατος της αυτοκράτειρας Ελισσάβετ το 1762 για τους Πρώσους. Εναποθέτω τις ελπίδες μου στη θεά Fortuna…

ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΥΠΟΛΟΓΙΣΕΙ

Ολοι ήξεραν πώς έβγαζε λεφτά ο «θείος Γιώργος», ουδείς όμως φανταζόταν το μέγεθος της περιουσίας που είχε συσσωρεύσει με τις μεθόδους του. Και, φυσικά, καμία Αρχή, ανεξάρτητη ή κρατική, δεν τόλμησε ποτέ να τον ελέγξει – ποιος να μπλέξει με κάποιον ο οποίος είχε αναγάγει τον εκφοβισμό και τη διαβολή σε τέχνη; Ολα τα είχε υπολογίσει ο Τράγκας, εκτός από το βασικότερο: Τον θάνατό του, ο οποίος δεν ήλθε και τελείως απρόβλεπτα, αν λάβουμε υπόψη την πανδημία, τη βεβαρημένη κατάσταση της υγείας του «θείου», καθώς και την άρνησή του να εμβολιασθεί για τον κορωνοϊό. Αν δεν είχε συμβεί το μοιραίο, ώστε να προκύψει αιφνιδίως ζήτημα κληρονομιάς, δεν θα είχαμε ιδέα. Θα τα τακτοποιούσε όλα όμορφα και, όταν θα ερχόταν το αναπόφευκτο, η κληρονομιά που θα άφηνε θα ήταν στα μέτρα εκείνα που δεν θα προκαλούσαν την κατάπληξη κοινού και Αρχών. Του διέφυγε μόνο η λεπτομέρεια του θανάτου…