Η αδιαφορία κοστίζει

Πριν από μερικά 24ωρα πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη εκδήλωση για την παρουσίαση των δράσεων του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου Εξωστρέφειας και των στόχων του για τα επόμενα χρόνια. Το «παρών» έδωσαν κορυφαίοι υπουργοί και κυβερνητικοί παράγοντες, οι οποίοι ανάλυσαν διεξοδικά τις πρωτοβουλίες που θα αναληφθούν για την τόνωση των εξαγωγών και την προσέλκυση νέων επενδύσεων.

Η είδηση – στις περισσότερες των περιπτώσεων – πέρασε στα… ψιλά. Αντίθετα, τα μέτρα στήριξης για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, ειδικά στα καύσιμα όπου οι τιμές σπάνε το ένα ρεκόρ πίσω από το άλλο, μονοπώλησαν – κάτι λογικό σε έναν βαθμό – το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης. Ωστόσο, όσο αδιάφορο και αν ακούγεται στους περισσότερους, η υπόθεση της εξωστρέφειας είναι κάτι που μας αφορά όλους και όχι μόνο τη μικρή «κάστα ανθρώπων που επιδίδονται στο άθλημα», γιατί πολύ απλά ακουμπά τις τσέπες μας!

Και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, ώστε να δώσουμε την ανάλογη προσοχή, τόσο το καλύτερο. Και εξηγούμε: Οι ελληνικές εξαγωγές και οι ξένες επενδύσεις συνδέονται ευθέως με τη μεγέθυνση του εθνικού μας προϊόντος, τις θέσεις εργασίας, τις αμοιβές και τελικά τη φορολογία που καλούμαστε να πληρώσουμε… Οπως και ο τουρισμός, έτσι και αυτές φέρνουν «φρέσκο χρήμα» από το εξωτερικό – το συνάλλαγμα που λέγανε παλαιότερα -, ενισχύοντας τα κρατικά ταμεία και μαζί τις δυνατότητες της πολιτείας να ακολουθήσει μια περισσότερο φιλική πολιτική για τα εισοδήματα, μέσα από μειώσεις φόρων και αυξήσεις μισθών.

Αλλά και να παρέμβει δυναμικά σε περιόδους μεγάλης κρίσης, όπως η σημερινή, για να στηρίξει νοικοκυριά και επιχειρήσεις να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες. Αρα, όσο πιο εύρωστη είναι μια οικονομία, τόσο μεγαλύτερα είναι και τα περιθώρια παρεμβάσεων. Κάτι που φροντίζει να υπενθυμίζει σε κάθε ευκαιρία και το οικονομικό επιτελείο όταν καλείται να τοποθετηθεί σχετικά με την πιθανότητα λήψης πρόσθετων μέτρων στήριξης, επαναλαμβάνοντας σχεδόν μονότονα ότι όλα θα εξαρτηθούν από τις δημοσιονομικές αντοχές της οικονομίας…