«Ινσταγκραμικός» νεοσυντηρητισμός

Εχει περάσει σχετικά απαρατήρητος στην Ελλάδα ο πολιτικός σάλος (δεν είναι υπερβολικός ο χαρακτηρισμός) που έχει προκληθεί στις ΗΠΑ μετά τη διαρροή του προσχεδίου μιας επικείμενης απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ. Πέραν του πόσο σημαντική είδηση είναι από μόνη της μια τέτοια διαρροή, αν το Δικαστήριο καταλήξει τελικά σε μια απόφαση σαν αυτή που διαβάσαμε, θα καταργηθεί στις ΗΠΑ η συνταγματική προστασία του δικαιώματος της κάθε γυναίκας να προχωρήσει σε άμβλωση και θα μπορεί η κάθε Πολιτεία να τη θέσει εκτός νόμου ή να νομοθετήσει απαγορευτικές προϋποθέσεις.

Θα πει κάποιος ότι αυτά συμβαίνουν μακριά και δεν αφορούν εμάς. Λάθος. Τα ίδια συζητούσε και η Ευρώπη όταν μπήκε σε εφαρμογή η νέα νομοθεσία της Πολωνίας ή με την εμφάνιση στη δημόσια σφαίρα ακτιβισμών κατά των αμβλώσεων, θεωριών «αγέννητων παιδιών» και σχετικά συνέδρια. Στο βάθος διαφαίνεται ένας νεοσυντηρητισμός που έχει απλώσει ύπουλα πλοκάμια στη mainstream σφαίρα και ξαναπακετάρει «παραδοσιακές» αξίες με μοντέρνο περιτύλιγμα. Χαρακτηριστική πτυχή της τάσης είναι, μεταξύ άλλων, η αποθέωση της ιερότητας της μητρότητας με «ινσταγκραμική» αισθητική και έναν οριακά νεοπαγανιστικό εκθειασμό της φυσικής διαδικασίας κόντρα στις σύγχρονες τεχνολογίες που απαλλάσσουν τις γυναίκες από βάρη και κινδύνους της μητρότητας. Ετσι, η μόδα θέλει να προβάλλονται με όρους μειωτικούς οι γυναίκες που δεν θηλάζουν και χορηγούν «ξένο γάλα» (ο όρος της μόδας για τη φόρμουλα) και να καταγγέλλονται οι καισαρικές. Διόλου τυχαία όλη αυτή η τάση της φύσης που υπερέχει απλώνεται ενίοτε και σε φάρμακα και εμβόλια. Διόλου τυχαία επίσης, η μόνη συναφής τεχνολογία που αντί να καταδικάζεται αποθεώνεται είναι η εξωσωματική, αποκρύπτοντας πραγματικές δυσκολίες και πιθανές παρενέργειες.

Αυτοί οι συντηρητισμοί φυσικά δεν αφορούν το καλό των παιδιών ή της μητρότητας. Αν ήταν έτσι θα έμπαιναν μπροστά άλλου είδους αιτήματα όπως η στήριξη των νέων εργαζομένων και δη των γυναικών, καλύτερη δημόσια υγεία και δωρεάν υπηρεσίες οικογενειακού προγραμματισμού για όλες (όχι απλώς επέκταση των εξωσωματικών), επέκταση της τεκνοθεσίας, περισσότερα ολοήμερα σχολεία, δημόσιοι παιδικοί σταθμοί και καλύτερη δημόσια εκπαίδευση γενικώς. Οτιδήποτε άλλο θυμίζει περισσότερο ηθικό κήρυγμα και μια αντίληψη που αντιμετωπίζει τη γυναίκα βασικά ως μήτρα.