«Δεν άντεχα να σκέφτομαι ότι θα φύγω»

Στις 29 Απριλίου η ζωή του Σαϊντού Καμαρά άλλαξε ριζικά, καθώς με την οριστική απόφαση του ελληνικού κράτους να του χορηγήσει άσυλο αποσοβήθηκε ο κίνδυνος ενός δεύτερου ξεριζωμού και ανοίχτηκαν μπροστά του νέοι ορίζοντες. Ο Σαϊντού είναι ένα από τα εκατοντάδες ασυνόδευτα προσφυγόπουλα στην Ελλάδα. Εφτασε στη χώρα μας από τη γενέτειρά του, Γουινέα, σε ηλικία μόλις 16 ετών. Καταβάλλοντας σημαντική προσπάθεια να ενταχθεί στην κοινωνία, κατάφερε να ξεπεράσει κάθε είδους εμπόδιο και να παραμείνει προσηλωμένος στους στόχους του, που δεν διαφέρουν και πολύ από αυτούς των συμμαθητών του στο 1ο Ενιαίο Λύκειο Αγίου Δημητρίου.

«Στην Ελλάδα έχω φτιάξει έναν κύκλο ανθρώπων που μου παρέχει ασφάλεια και είμαι περιτριγυρισμένος με αγάπη και φροντίδα. Τα τελευταία τρία χρόνια που ζω εδώ, έχω λάβει πολλή αγάπη και χαρά που με βοηθά να ονειρεύομαι μια καλύτερη ζωή. Σε περίπτωση απόρριψης της αίτησής μου, όλα αυτά θα καταστρέφονταν και θα έπρεπε να αφήσω αυτή την ασφάλεια που έχω δημιουργήσει γύρω μου και να αντιμετωπίσω δυσκολίες σε αβέβαιες συνθήκες», περιγράφει ο ίδιος στα «ΝΕΑ».

Οπως εξηγεί, από τη στιγμή που έλαβε την – πρώτη – απορριπτική απόφαση επί του αιτήματός του, τον κυρίευσε η ανασφάλεια, αφού το ενδεχόμενο να βρεθεί εκτός του τόπου που είχε ήδη αρχίσει να ριζώνει ήταν ορατό. Τις στιγμές αυτές, συνεχίζει, στήριγμά του αποτέλεσαν η ανιδιοτελής υποστήριξη και αλληλεγγύη μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας. «Ηθελα να πιστεύω ότι η φωνή του κόσμου που με υποστήριζε τόσο δυνατά θα ακουστεί. Δεν ήθελα καν να σκέφτομαι ότι υπάρχει περίπτωση να πρέπει να φύγω από την Ελλάδα…». Σήμερα, μετά το αίσιο τέλος της… γραφειοκρατικής περιπέτειάς του και παρά τις πρωτοφανείς δυσκολίες που έχει κληθεί να αντιμετωπίσει από πολύ μικρός, πιστεύει στον εαυτό του περισσότερο από ποτέ και πλέον ατενίζει το μέλλον με αυτοπεποίθηση και σιγουριά. «Τα όνειρα και οι στόχοι μου, μαζί με τη μεγάλη υποστήριξη από όλους στο σχολείο μου, οι συμμαθητές μου, οι φίλοι μου και ο κόσμος με βοήθησαν να ξεπεράσω τη δύσκολη και αγωνιώδη περίοδο από την απορριπτική απόφαση μέχρι τώρα», λέει.

Το μέλλον του, όπως λέει, το φαντάζεται στην Ελλάδα μαζί με τους φίλους του, σπουδάζοντας Διοίκηση Επιχειρήσεων. «Θέλω να δώσω πίσω στην Ελλάδα, αυτό που μου έδωσε. Νιώθω την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα μου», καταλήγει ο Σαϊντού.

Εκθετοι οι αιτούντες άσυλο. «Η χορήγηση προσφυγικού καθεστώτος στον Σαϊντού, αποτελεί την αρχή για να ανοίξει ένας δρόμος και για τα υπόλοιπα παιδιά. Η υποστήριξη και η αλληλεγγύη που λαμβάνει τόσο από τη σχολική κοινότητα του 1ου ΓΕΛ Αγίου Δημητρίου, όσο και από όλη την ελληνική κοινωνία μαρτυρά πως είναι η κατάλληλη στιγμή για αλλαγές στο πλαίσιο ασύλου και μεταναστευτικής πολιτικής, οι οποίες πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη και να γίνουν άμεσα, καθώς πολλά παιδιά βρίσκονται στην ίδια θέση με τον Σαϊντού», αναφέρει από την πλευρά της στα «ΝΕΑ» η Νικολάια Τριανταφύλλου, δικηγόρος της International Rescue Committee – IRC Hellas που έχει αναλάβει την υπόθεσή του Σαϊντού από τον Φεβρουάριο του 2021.

Οπως εξηγεί, «η κατάργηση της παραπομπής από τις επιτροπές προσφυγών για άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους το 2020, έχει αφήσει ένα τεράστιο κενό και έκθετους πολλούς αιτούντες/σες διεθνή προστασία που έχουν καταφέρει να αποκτήσουν ισχυρούς δεσμούς με τη χώρα, έχουν ενταχθεί πλήρως στην ελληνική κοινωνία και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι αυτής». Οσον αφορά τα ασυνόδευτα παιδιά που έχουν καταφέρει να ενταχθούν στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας, να μάθουν την ελληνική γλώσσα και να χτίσουν τα θεμέλια για το μέλλον τους, συνεχίζει η ίδια, «σε περίπτωση που η διοίκηση κρίνει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση διεθνούς προστασίας, τότε δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική για τη διαμονή τους στη χώρα. Η ύπαρξη θεσμοθετημένης συμπληρωματικής προστασίας επιτάσσεται με βάση υποχρεώσεις διεθνών συμβάσεων, που αφορούν κυρίως την τήρηση της αρχής μη επαναπροώθησης και το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού».