Να σωθεί {LF}ο τόπος

Τέτοιες ημέρες, Φεβρουάριο του 1965, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, μιλώντας σε συγκέντρωση της ΕΡΕ στην Πλατεία Κλαυθμώνος: «δίνει ουσιαστικά στον βασιλιά δημόσια και ανοιχτά το σενάριο της αποστασίας και ενθαρρύνει τους ‘διαφωνούντες’ μέσα στην ΕΚ να εγκαταλείψουν τον αρχηγό τους … διότι η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα στην καταστροφή, πρέπει αμέσως να απομακρυνθεί και ο τόπος μπορεί να σωθεί και με τη βοήθεια των βουλευτών του Κέντρου» [Σπ. Λιναρδάτος, Από τον Εμφύλιο στη Χούντα, τ. Δ’, σ. 444).

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ζήτησε ρητά «κυβέρνησιν προερχομένην εκ της παρούσης βουλής εγγυωμένην την ανακοπήν της πορείας του τόπου προς την καταστροφήν … η ΕΡΕ θα ήτο διατεθειμένη να βοηθήσει με την ψήφον της τοιαύτην κυβέρνησιν, χωρίς να δεχθεί συμμετοχήν και αξιώματα».

Προεξάρχοντος του πατέρα του νυν πρωθυπουργού, μετά λίγους μήνες βρέθηκαν οι βουλευτές του Κέντρου που θα έσωζαν τον τόπο, αποστάτησαν. Δύο χρόνια αργότερα, όταν πια ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος -παρά την υποτιθέμενη αδιαφορία του για αξιώματα- είχε καταφέρει να γίνει πρωθυπουργός, έγινε η δικτατορία.

Δεν πρωτοτυπεί δηλαδή ο κ. Τσίπρας όταν δηλώνει ότι «αντίπαλος είναι ο Μητσοτάκης» και όχι η «Δεξιά», ότι υπάρχουν στη ΝΔ «υγιείς δυνάμεις» που διαφωνούν με τον ολέθριο Μητσοτάκη και άρα μπορεί να συνεργαστεί μαζί τους για να «σωθούν ζωές» και ο τόπος –  δεν είναι καθόλου πρωτότυπη η βουλιμία, η αγωνία να φθάσεις στην εξουσία σπέρνοντας την καταστροφή.

Ο κ. Τσακαλώτος μας βοήθησε να καταλάβουμε το γιατί: ο πρώην πρωθυπουργός είναι ανασφαλής, όπως ήταν και ο μακαρίτης Κανελλόπουλος που γνώριζε ότι ήταν απλώς τοποτηρητής του Κωνσταντίνου Καραμανλή, «αυτοεξόριστου» στο Παρίσι τότε. Ακόμα και αν δεν φοβάται ότι η εξουσία του στον ΣΥΡΙΖΑ θα αμφισβητηθεί, ο κ. Τσίπρας καταλαβαίνει ότι αν δεν γίνει σύντομα κυρίαρχος των πολιτικών εξελίξεων, θα πάψει να είναι ο φονικότατος serial killer και θα καταταγεί στους αποτυχημένους, στους loser της πολιτικής.

Άλλωστε, «σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου» αν συγκυβερνήσει με τους κκ Μπογδάνο, Κύρτσο, Βελλόπουλο, κτλ, όταν έχει ήδη συγκυβερνήσει με τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Πάνου Καμμένου και τον νυν υπόδικο πρώην διοικητή της καραμανλικής ΚΥΠ εισαγγελέα Δημήτρη Παπαγγελόπουλο. Γιατί να μη γίνει κιόλας μιμητής του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, ελπίζοντας ότι θα βρει στη ΝΔ συνεχιστές του έργου του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (και του Αντώνη Σαμαρά) που θα στραφούν εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη ώστε, για μια ακόμη φορά «να σωθεί ο τόπος», δηλαδή ο ίδιος;