Το δώρο {LF}της Όμικρον

Δεκάδες χιλιάδες είναι τα κρούσματα που ανακοινώνονται και ίσως άλλα τόσα αυτά που δεν καταγράφονται από τις αρχές: τι σημασία έχει να δηλώσεις την ασθένειά σου όταν είναι ελαφρύτερη από την γρίπη που είχες πρόπερσι ή από την οξεία βρογχίτιδα που είχες κάθε χρόνο, τότε που κάπνιζες, όπως συνέβη σε μένα; Αντί να επιβαρύνεις την κρατική γραφειοκρατία, κλείνεσαι σπίτι σου και με ζεστά, με σούπες και ματζούνια σπιτικά ή βιομηχανικά, περιμένεις να περάσει.

Φυσικά, χάρη στους εμβολιασμούς – γιατί περίπου 60 ανεμβολίαστοι συνάνθρωποί μας πεθαίνουν κάθε ημέρα εξαιτίας του κορωνοϊού. Ήταν τόσο ισχυρή η βούλησή τους να εξασφαλίσουν θέση στον παράδεισο των ανεμβολίαστων ώστε αγνόησαν κάθε έκκληση, κάθε παρότρυνση, κάθε απειλή ή επιχείρημα που θα τους στερούσε αυτή τη δυνατότητα

Πεθαίνουν, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι – τοις ρήμασι διαφόρων παρανοϊκών αρχηγίσκων, μητροπολιτών, πνευματικών, influencers, που κατέχουν την εξ αποκαλύψεως αλήθεια και την ευαγγελίζονται  υποσχόμενοι τον παράδεισο και απαιτώντας υπακοή για αντάλλαγμα. Άλλωστε, η ανυπακοή δεν ήταν το προπατατορικό αμάρτημα  που στέρησε από την ανθρωπότητα τον παράδεισο;

Πολλούς από αυτούς τους ηγέτες-δολοφόνους τους γνωρίζαμε, ήσαν εκτιμώμενα πρόσωπα σε κύκλους που εφαρμόζουν την αρχή «βόηθα με να σε βοηθώ, να σταθούμε στην κορυφή». Ορισμένοι χάνουν και αυτοί τη ζωή τους – αλλά όχι αρκετοί ώστε να μετριαστεί σημαντικά ο αριθμός αυτών που λαχταρούν τον χωρίς εμβόλια και μικροτσίπ παράδεισο. Ίσως επειδή οι αρχηγοί εμβολιάζονται κρυφά –  θα είχαν γίνει αρχηγοί αν δεν ήσαν πανούργοι ευφυέστεροι από τους οπαδούς τους;

Αν δεν υπήρχαν οι 500 τόσοι αντιεμβολιαστές που φιλοξενούνται στις ΜΕΘ και οι πολλαπλάσιοι ομοϊδεάτες τους που νοσηλεύονται σε κοινές κλίνες, ο συναγερμός θα είχε λήξει – και όσοι εμβολιασμένοι από τύχη κακή ή άλλους παράγοντες νοσούν, θα είχαν πολύ καλύτερη νοσηλεία.

Νομίζω ότι δεν μένει άλλος τρόπος πια να λυθεί το πρόβλημα -ακόμα και των ανεμβολίαστων και των κακοήθων ηγετών τους- από αυτόν που εξαρχής υπήρχε: την επίτευξη συλλογικής ανοσίας. Η Όμικρον, με την ραγδαία εξάπλωσή της και τη μικρή κακοήθειά της αποτελεί δώρο της φύσης που, σε συνδυασμό με το δώρο των εμβολίων που οφείλουμε στην ανθρώπινη νοημοσύνη, κάνει αυτόν τον στόχο άμεσα προσεγγίσιμο.

Δηλαδή, τα μέτρα πρέπει πια να χαλαρώσουν· ας διαλέξει ο καθένας μας αν προτιμά τον παράδεισο των ανεμβολίαστων ή να κάνει εμβόλιο, να φορά μάσκα, να αποφεύγει τους συνωστισμούς για να μην υποστεί τα κακά της γρίπης ή της βρογχίτιδας. Όπως συνέβαινε πάντα.