Η ζωής μας click away

Η γενιά μας μεγάλωσε με διαρκώς καλύτερες επιδόσεις σε ταχεία εξυπηρέτηση και εύκολη πρόσβαση σε κάθε είδους αγαθό ή υπηρεσία. Το ξεβόλεμα ή πιο σωστά η διαφορετική ή πιο αργή κάθε είδους εξυπηρέτηση, των τελευταίων μηνών, δεν ανταποκρίνεται σε όσα συνηθίσαμε. Πλέον όμως όλα γίνονται διαφορετικά. Είχαμε μάθει ότι αν έχεις λεφτά, μπορείς να ψωνίσεις τα πάντα. Πλέον η πρόσβαση σε προϊόντα είναι περιορισμένη ακόμα και αν έχεις λεφτά. Στο εμπόριο υπάρχουν ελλείψεις πλέον σε κάθε είδος, όχι μόνο σε αυτοκίνητα, αλλά και σε προϊόντα τεχνολογίας. Στοκ ρούχων δεν υπάρχει στα «φυσικά» καταστήματα και αυτό φάνηκε στις εκπτώσεις.

Μπαίνουμε να ψωνίσουμε, με όλες τις δυσκολίες της εποχής επιδεικνύοντας το εμβόλιο ή το τεστ μας, αλλά δεν βρίσκουμε αυτό που θέλουμε. Φεύγουμε με κάτι άλλο στα χέρια. Μερικώς ικανοποιημένοι. Πάλι καλά λέμε που βρίσκουμε και αυτά. Στα ηλεκτρονικά καταστήματα που στρεφόμαστε εκ νέου υπάρχουν περισσότερα πράγματα, αλλά εκεί χάνουμε τη χαρά του shopping και μπλέκουμε με το άγχος της παράδοσης των προϊόντων από τον courier.

Τα φετινά Χριστούγεννα αναμένεται να είναι οι λιγότερο καταναλωτικές γιορτές παγκοσμίως. Μια γεύση θα έχουμε όλοι πάρει μερικές εβδομάδες νωρίτερα με την Black Friday και την Cyber Monday.

Είναι ξεκάθαρο ότι ήρθε η σειρά της γενιάς μας. Είχαμε μάθει αλλιώς. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι και οι προηγούμενες γενιές αναγκάστηκαν κατά περιόδους να προσαρμοστούν. Ούτε λόγος για τη δεκαετία του ’40 που υπήρχε έλλειψη τροφής. Τη δεκαετία του ’50 που υπήρχε τεράστια έλλειψη στέγης, ως αποτέλεσμα της αστυφιλίας. Αντίστοιχα, τη δεκαετία του ’70 υπήρχαν ελλείψεις σε καύσιμα.

Είναι σαφές ότι τώρα πρέπει και εμείς με τη σειρά μας να κάνουμε αναλογικά τις προσαρμογές μας. Αλλωστε με κάποιες αλλαγές, που έχουν ήδη γίνει, έχουμε μάθει να ζούμε με αυτές.

Η επίσκεψη στο τραπεζικό κατάστημα έχει τελειώσει εδώ και χρόνια. Οι τράπεζες δημιούργησαν πρώτα την ηλεκτρονική υποδομή και μετά μέσω του κλεισίματος των καταστημάτων, έσπρωξαν τους πελάτες τους στις ψηφιακές συναλλαγές. Ο Covid το επίσπευσε αλλά δεν το προκάλεσε, ήταν κάτι δρομολογημένο. Εδώ και καιρό άλλωστε την προσφορά για ένα δάνειο που θα σου έκανε ένας υπάλληλος, την έβρισκες ακριβώς την ίδια και ηλεκτρονικά. Οσο για την είσπραξη της σύνταξης ή την ενημέρωση βιβλιαρίου, πλέον όλοι έχουν καταλάβει ότι γίνεται μόνο ηλεκτρονικά και εκτός τραπέζης. Ακόμα και σε ένα κατάστημα να πας, ο υπάλληλος που θα σε βοηθήσει θα κάνει τη δουλειά για σένα, στο ATM. Πολύ σύντομα θα μπορείς να συνομιλήσεις από κοντά με έναν υπάλληλο τραπέζης – όχι απαραίτητα μέσα σε κατάστημα – μόνο με ραντεβού.

Το ίδιο και στο Δημόσιο. Το γεγονός ότι για να επισκεφτείς μια υπηρεσία του Δημοσίου κλείνεις πλέον ραντεβού, δεν το λες και μέτρο που σχετίζεται με τον Covid. Αλλά είναι κάτι που επιτάχυνε η πανδημία και είναι θετικό μέτρο. Μειώνει την ταλαιπωρία. Εξοικονομεί χιλιάδες εργατοώρες.

Η ζωή μας είχε ξεκινήσει να αλλάζει, να γίνεται Click away, πριν από την έλευση του Covid. Πριν από τους περιορισμούς της πανδημίας. Απλά δεν το είχαμε καταλάβει. Το αποδίδαμε σε άλλους λόγους. Είχαμε υποτιμήσει την εξέλιξη που έρχονταν. Δυσκολευόμασταν να την αποδεχτούμε. Με τον Covid οι αλλαγές έτρεξαν απλά πιο γρήγορα. Οχι πάντα προς το καλύτερο, αλλά έχει και τα θετικά της.