Αλλαγή σελίδας με άφθαρτα πρόσωπα

Η περιπέτεια της υγείας της προέδρου του ΚΙΝΑΛ που όλοι ευχόμαστε να ξεπεραστεί σύντομα και η συνακόλουθη απόσυρσή της από την εκ νέου διεκδίκηση της ηγεσίας, πυροδότησαν ραγδαίες εξελίξεις, με την υποβολή πλειάδας νέων υποψηφιοτήτων. Ούτως ή άλλως, η εκλογή αυτή θα έχει σημαντικές επιπτώσεις, όχι μόνο για τον χώρο της Κεντροαριστεράς αλλά και ευρύτερα για την ελληνική πολιτική σκηνή. Το ανοικτό ερώτημα είναι το κατά πόσο η έκβαση της εκλογικής διαδικασίας θα δημιουργήσει νέες ελπίδες για την Κεντροαριστερά και, κυρίως, για τον τόπο, ή αντίθετα θα δρομολογήσει διαλυτικές τάσεις και θα ενισχύσει περαιτέρω τα αδιέξοδα τα οποία προκύπτουν μέσα από την άγονη αντιπαράθεση μεταξύ της πολιτικής φεουδαρχίας των βαρόνων της Νέας Δημοκρατίας, αφενός, και του αρρωστημένου αρχηγοκεντρισμού του ΣΥΡΙΖΑ, αφετέρου.

Το ζητούμενο για την Ελλάδα είναι να καταφέρει η χώρα, μέσα στα επόμενα χρόνια, να μετασχηματισθεί σε ένα κανονικό ευρωπαϊκό κράτος που θα μπορεί να συμμετέχει με ίσους όρους στην εξελισσόμενη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, επιτυγχάνοντας ταχύτερους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης σε συνδυασμό με περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη. Η επίτευξη του δύσκολου αυτού στόχου προϋποθέτει τον μετασχηματισμό του κράτους, έτσι ώστε το εμπόδιο στην ανάπτυξη λόγω των γραφειοκρατικών του αγκυλώσεων και των άλλων, γνωστών σε όλους τους πολίτες, δυσλειτουργιών του να γίνει αρωγός της υγιούς επιχειρηματικότητας και από μηχανισμός αναδιανομής από τους μη έχοντες προς τους έχοντες να μετατραπεί σε κοινωνικό κράτος άξιο του ονόματός του. Ολα αυτά πρέπει να συμβαδίσουν με την αποδυνάμωση του πελατειακού συστήματος, την καταπολέμηση της νοοτροπίας των προσωπικών εξυπηρετήσεων και την εφαρμογή των νόμων με πνεύμα ισότητας απέναντι σε όλους τους πολίτες.

Την αλλαγή σελίδας που χρειάζεται η χώρα υπάρχει η ελπίδα ότι η Κεντροαριστερά μπορεί να την υπηρετήσει πολύ καλύτερα από ό,τι η Νέα Δημοκρατία ή ο ΣΥΡΙΖΑ, αν μη τι άλλο επειδή η χρονική απόστασή της από την άσκηση εξουσίας είναι μεγαλύτερη από ό,τι των δύο αυτών πολιτικών δυνάμεων – και άρα αντίστοιχα μεγαλύτερη μπορεί να είναι και η προσδοκία για μια νέα και διαφορετική προσέγγιση από την πλευρά της. Εξυπακούεται εξάλλου ότι την απαιτούμενη αλλαγή σελίδας μπορεί να την επαγγελθεί πολύ πειστικότερα και να την επιχειρήσει με πολύ περισσότερη τόλμη ένα πρόσωπο νέο και άφθαρτο, αναλαμβάνοντας ηγετικό ρόλο. Αλλαγή σελίδας δεν μπορεί να γίνει με την επιστροφή σε πρόσωπα και καταστάσεις του παρελθόντος. Η καλώς νοούμενη πολιτική δεν είναι χώρος όπου άτομα αναζητούν την προσωπική τους, ιστορική ή άλλη, δικαίωση, αλλά η κοίτη μέσα από την οποία διέρχεται η ροή της ιστορικής εξέλιξης. Και η ροή αυτή δεν κατευθύνεται πίσω αλλά μπροστά.

Ο Κώστας Χρυσόγονος είναι καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου και πρώην ευρωβουλευτής