Ιδανικό μάθημα για το μέλλον

Τη σεζόν 1972-73 ο ΠΑΟΚ διεκδικούσε με αξιώσεις το πρωτάθλημα, το οποίο τελικά έχασε από τον Ολυμπιακό με το καθοριστικό παιχνίδι να είναι η ήττα-σοκ από την Παναχαϊκή στην Τούμπα (5-3) τον Απρίλιο του 1973.

Από τότε είχε να δεχτεί ο Δικέφαλος τόσα γκολ στην έδρα του από ομάδα της περιφέρειας και έγινε χθες με τον Βόλο.

Οσο σοκαριστικό ήταν για τους κυπελλούχους Ελλάδας το 4-4 (από 4-1) κόντρα στην ομάδα της Μαγνησίας, τόσο απλό ήταν να εξηγηθεί.

Κάτι που ο Ραζβάν Λουτσέσκου προσπάθησε να περάσει από την πρώτη κιόλας θητεία του στην ομάδα, ήταν να μην τα χαλαρώνουν ποτέ, είτε βρίσκονται μπροστά είτε πίσω στο σκορ και χθες ο ΠΑΟΚ πήγε κόντρα στη φιλοσοφία του προπονητή του.

Και απλά τον «τιμώρησε» το άθλημα, που μπορεί να μην είναι το πιο δίκαιο απ’ όλα, αλλά σίγουρα είναι το πιο απρόοπτο.

Είναι αλήθεια ότι ο ΠΑΟΚ έκανε πολύ περισσότερες ευκαιρίες χθες από όσο είχε κάνει σε Τρίπολη και Αγρίνιο μαζί όμως εκεί είχε φύγει με δύο νίκες με σύμμαχο και την τύχη.

Χθες με το που πήγαν στα αποδυτήρια για το ημίχρονο (έχοντας μετατρέψει το 0-1 σε 4-1 σε 18 λεπτά) το μυαλό των παικτών του Δικεφάλου ταξίδευε σε Κοπεγχάγη (ντέρμπι κορυφής στον όμιλο του Γιουρόπα Λιγκ την Πέμπτη) και Πειραιά (μεγάλο ντέρμπι με τον Ολυμπιακο).

Ο Βόλος έριξε μια προειδοποιητική βολή μειώνοντας σε 4-2, αλλά δεν ακούστηκε και όταν έγινε γρήγορα το 4-3, το άγχος άρχισε να πιέζει τους γηπεδούχους. Ο Βιεϊρίνια, αν και έχει αρχίσει να χάνει αρκετά πέναλτι την τελευταία διετία, δεν έχει ακόμα αποφασίσει να αλλάζει και γωνία χάνοντας έτσι την πιο κλασική ευκαιρία να «κλειδώσει» τη νίκη και κάπως έτσι λειτούργησε ο νόμος του ποδοσφαίρου καθώς ο Βόλος την κλασική του ευκαιρία την είχε χάσει στο πρώτο μέρος.

Το πιο ανησυχητικό για τον ΠΑΟΚ ήταν η αμυντική του λειτουργία, λίγες μέρες πριν από δύο σημαντικά παιχνίδια, στα οποία όμως κακά τα ψέματα δεν έχει την (ίδια) πολυτέλεια να χαλαρώσει σε κανέναν σημείο.