«Θέλω να είμαι γεφυροποιός στις σχέσεις Ελλάδας – Γερμανίας»

Στην ιστοσελίδα του υπάρχει ήδη η φωτογραφία στο βήμα της Μπούντεσταγκ. Ο Χρήστος Πανταζής με τη μάσκα κορωνοϊού απαθανάτισε τη στιγμή από την πρώτη εμφάνιση των νεοεκλεγέντων βουλευτών στην Ομοσπονδιακή Βουλή που προέκυψε στις εκλογές της 26ης Σεπτεμβρίου. Ενας από αυτούς είναι ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Χρήστος Πανταζής. Από τις 26 Οκτωβρίου, που θα συγκληθεί η Βουλή σε σώμα, θα έχει τη δυνατότητα όχι μόνο να φωτογραφίζεται αλλά και να συμμετέχει στο κοινοβουλευτικό έργο της Μπούντεσταγκ.

Είναι ο τελευταίος μέχρι στιγμής σταθμός πολιτικής πορείας του γεννημένου το 1975 στο Αννόβερο Χρήστου Πανταζή. Οι γονείς του είχαν διαγράψει την κλασική πορεία των γκασταρμπάιτερ της δεκαετίας του ’60, πρώτα ο πατέρας του από την Αμφιθέα Ιωαννίνων και στη συνέχεια η μητέρα του ήρθαν στη Γερμανία, ο πατέρας του βιομηχανικός εργάτης στη Volkswagen, η μητέρα του στην Continental. Με την έξι χρόνια μεγαλύτερη αδελφή του Αθηνά και τον έξι λεπτά μικρότερο δίδυμο αδερφό του Περικλή μεγάλωσε στο Ζέελτε, εργατούπολη 34.000 κατοίκων της επαρχίας Αννοβέρου.

Για τα παιδιά των γκασταρμπάιτερ ο μόνος δρόμος της κοινωνικής ανόδου ήταν η εκπαίδευση. Τα δύο δίδυμα αδέλφια σπούδασαν Ιατρική, ο Χρήστος Πανταζής στα Πανεπιστήμια Αννοβέρου, Βασιλείας και Ιωαννίνων, έγινε γιατρός στη Νευροχειρουργική Κλινική του Μπραουνσβάιγκ, το 2013 απέκτησε το διδακτορικό του. Ο αδελφός του έφτασε στην υφηγεσία, αλλά τον Χρήστο τον κέρδισε η πολιτική, κόντρα στον πατέρα του που τον προειδοποιούσε να μην εγκαταλείψει μια καταξιωμένη ιατρική καριέρα.

«Ημουν ένας νέος που δεν ασχολούνταν με την πολιτική. Αλλά η πολιτική ασχολήθηκε μαζί μου» λέει ο Πανταζής. Καταλύτης ήταν η συνειδητοποίηση των μηχανισμών περιθωριοποίησης όσων δεν είχαν τη γερμανική υπηκοότητα. Δεν έχει εμπειρία προσωπικής ρατσιστικής συμπεριφοράς, λέει, αλλά θεσμικής. Οταν για παράδειγμα έπρεπε να στήνεται στην ουρά για να πάρει άδεια παραμονής, είτε όταν παρακαλούσε τη φίλη του να δανειστεί βιβλία στη βιβλιοθήκη, η ελληνική του ταυτότητα δεν είχε λατινικά στοιχεία, ούτε διεύθυνση που ήθελαν οι Γερμανοί.

Ο Χρήστος δεν μπήκε στον ρόλο του θύματος-παιδιού των γκασταρμπάιτερ, επέλεξε την οδό της συμμετοχής στην κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας όπου γεννήθηκε και ζει. Εντάχθηκε στο SPD το 1998, τη χρονιά που κέρδισε τις εκλογές ο Σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ. Εγινε πρόεδρος της νεολαίας «Γιούζος» στην ίδια περιφερειακή οργάνωση στην οποία ήταν πρόεδρος και ο Σρέντερ. Κατέβηκε στις τοπικές εκλογές στην Κάτω Σαξονία το 2013 ύστερα από πρόταση του SPD που συνεκτίμησε τη μεγάλη κοινωνική αναγνώριση του «Κίκο» (είναι το υποκοριστικό του για τους Γερμανούς, του είχε μείνει από τη μικρή αδελφή φίλου του στο σχολείο που δεν μπορούσε να πει το “Χρήστος”). Κέρδισε απευθείας την έδρα στην εκλογική του περιφέρεια Μπραουνσβάιγκ, την ξανακέρδισε και στις εκλογές του 2017, έγινε αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD στην τοπική βουλή του Αννόβερου. Και στις παγγερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2021 κέρδισε και πάλι απευθείας τη βουλευτική έδρα της εκλογικής του περιφέρειας στο Μπραουνσβάιγκ.

Στη νέα του κοινοβουλευτική θέση θα βρεθεί σίγουρα αντιμέτωπος και με θέματα στα οποία υπάρχουν τριβές μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας. «Θα κάνω τα πάντα για να βελτιωθούν αισθητά οι σχέσεις Ελλάδας και Γερμανίας» λέει ο Πανταζής. Ειδικά στο ζήτημα των εξαγωγών όπλων στην Τουρκία, «η Γερμανία πρέπει να φροντίσει σαφώς για μια ισορροπία στο θέμα αυτό» λέει. «Για μένα είναι σημαντικό να παίξω τον ρόλο του γεφυροποιού. Οι δύο χώρες είναι ιστορικά πολύ στενά συνδεδεμένες, πρέπει να εμβαθύνουμε τον διάλογο μεταξύ των δύο χωρών, να βελτιωθεί η αλληλοκατανόηση και θα κάνω για αυτό ό,τι περνάει από το χέρι μου» σημειώνει.

Ο Σοσιαλδημοκράτης Πανταζής είναι μέλος της μεγαλύτερης κοινοβουλευτικής ομάδας στη νέα Ομοσπονδιακή Βουλή, θα ανήκει κατά πάσα πιθανότητα στη συμπολίτευση με Σοσιαλδημοκράτη καγκελάριο. «Ο Ολαφ Σολτς μπορεί να διαχειριστεί κρίσεις» σημειώνει ο Πανταζής. «Με τόλμη και όραμα να διαμορφώσουμε το μέλλον» είναι το σύνθημά του για την εποχή της ψηφιακής επανάστασης, της προβληματικής δημογραφικής πορείας και της ενεργειακής στροφής για την προστασία του κλίματος.

Ως ομοσπονδιακός βουλευτής θέλει να δραστηριοποιηθεί στους τομείς Υγείας, Ερευνας και Εργασίας, δεν θέλει να περιοριστεί στη θεματική της μετανάστευσης λόγω της μεταναστευτικής του προέλευσης. Ωστόσο κουβαλάει την εμπειρία της διαχείρισης της προσφυγικής κρίσης του 2015, όταν έδωσε στο Αννόβερο τη μάχη για την «κουλτούρα του καλωσόρισες» για τις εκατοντάδες χιλιάδες των προσφύγων.

Οταν βρίσκεται στην Ελλάδα, περνάει οπωσδήποτε από τους Λιγκιάδες, το μικρό μαρτυρικό χωριό των Ιωαννίνων. Είναι φόρος τιμής στη μνήμη των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας τον Οκτώβριο του 1943. Η οικογένεια της μητέρας του, Φούκα, προέρχεται από τους Λιγκιάδες, θρήνησε τα δικά της έξι θύματα μεταξύ των 82 νεκρών. Οταν επισκέφθηκε τους Λιγκιάδες ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Γιόαχιμ Γκάουκ, τον Μάρτιο του 2014, η γερμανίδα γυναίκα του Χρήστου του έγραψε επιστολή υποστηρίζοντας την ιδέα του Ελληνο-Γερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας. «Ετσι κλείνει και ένας κύκλος», λέει ο Χρήστος Πανταζής, «ένας μακρινός συγγενής θυμάτων των ναζί να είναι σήμερα βουλευτής στη γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή».