«Σαν {CR}ένα καλό{CR} μυθιστόρημα{CR}που δεν θες {CR}να το αφήσεις»

Στην καριέρα της Λυδίας Κονιόρδου πρωταγωνιστής ήταν πάντα το θέατρο. Ως σκηνοθέτρια έχει συνδέσει το όνομά της με γνωστές παραγωγές ενώ ως ηθοποιός, η ερμηνεία της σε ρόλους κυρίως του αρχαιοελληνικού ρεπερτορίου, την έχουν αναδείξει ως μία από τις σημαντικότερες τραγωδούς της χώρας μας. Κι όχι άδικα! Αν κάποια κατηγορία υποκριτικής δράσης υποεκπροσωπείται στην καλλιτεχνική της πορεία, αυτή είναι σίγουρα η τηλεόραση. Κι αυτό γιατί η μοναδική της εμφάνιση στην μικρή οθόνη ήταν μόλις μία, πριν από τρεις δεκαετίες στη σειρά «Φάντασμα» της ΕΡΤ. Αυτή η συνθήκη, θ’ αλλάξει σύντομα αφού η Λυδία Κονιόρδου δοκιμάζεται για δεύτερη φορά μπροστά στον τηλεοπτικό φακό, με τη συμμετοχή της στη νέα σειρά του Mega «Η γη της ελιάς».

Η νέα μεγάλη παραγωγή του Mega που υπογράφει σκηνοθετικά ο Αντρέας Γεωργίου σε σενάριο της Βάνας Δημητρίου, έρχεται από την 1η Σεπτεμβρίου στο ανανεωμένο πρόγραμμα του καναλιού. Η ιστορία της βασίζεται σε τρεις ισχυρές οικογένειες της Μάνης που μπλέκονται σ’ έναν κύκλο αίματος, μίσους κι εκδίκησης. Με τη «Γη της ελιάς», η Λυδία Κονιόρδου θα συστηθεί ξανά στο κοινό ως Μαργαρίτα Τυπάλδου, ξαδέλφη της πρωταγωνίστριας Αθηνάς (Αντζελα Γκερέκου). Πρόκειται για μια φιλάνθρωπο, εργατική, τολμηρή κι έξυπνη γυναίκα. Υπήρχε μια τρυφερή φιλία ανάμεσα σ’ εκείνη και τον Ιπποκράτη, την εποχή που δούλευε στον ελαιώνα του. Η εμφάνιση της πρώτης της ξαδέλφης, της Αθηνάς, γκρέμισε τα όνειρά της. Η Μαργαρίτα παράτησε τη συνεργασία της με την οικογένεια Βρεττάκου και δεν ξαναμίλησε ποτέ στην Αθηνά. Η μοίρα, όμως, φέρνει την Αθηνά και πάλι στον δρόμο της. Για τον ρόλο της, τη σειρά αλλά και το θέατρο, η Λυδία Κονιόρδου μιλάει στα «Πρόσωπα».

Από τη νέα τηλεοπτική σεζόν, θα σας βλέπουμε στη σειρά «Η γη της ελιάς». Τι σας έκανε να πείτε «ναι» στην πρόταση του Αντρέα Γεωργίου;

Εδώ και αρκετό καιρό, έχοντας μια μακρόχρονη θητεία στο θέατρο και σε καλλιτεχνική παρουσία στην περιφέρεια, το εξωτερικό, όπως και εκπαιδευτικές και διοικητικές ευθύνες, είχα στερηθεί τη χαρά να δουλέψω και να εξελίξω την τέχνη του ηθοποιού με το πολύ διαφορετικό μέσο της κάμερας, του σινεμά, της τηλεόρασης. Αυτό το γεγονός, όπως και η πραγματικότητα της πανδημίας που είχε δραστική επίπτωση στο θέατρο, μου έδωσε τη δυνατότητα να αφιερώσω τον χρόνο μου σε αυτό το νέο μέσο που είχα στερηθεί τόσα χρονιά. Ετσι όταν μου πρότεινε την ενδιαφέρουσα ιδέα της σειράς ο Αντρέας Γεωργίου με βρήκε έτοιμη να συμμετάσχω. Ο τρόπος που μου μίλησε μού κέρδισε την εμπιστοσύνη για τη συνεργασία και πράγματι στην πράξη δεν διαψεύστηκα.

Ούσα κατ’ εξοχήν θεατρική ηθοποιός, τι προκλήσεις αντιμετωπίζετε τώρα με τη δουλειά στην τηλεόραση και μάλιστα για καθημερινή σειρά;

Αυτό που είναι συναρπαστικό για τον ηθοποιό και με έχει απορροφήσει είναι ότι όταν δουλεύεις μπροστά στην κάμερα έχεις πολύ κοντά σου έναν ιδανικά ευαίσθητο θεατή που αντιλαμβάνεται και καταγράφει την παραμικρή κίνηση της ψυχής σου και των εκφραστικών σου μέσων. Επομένως αυτό που έκανα πάντα στο θέατρο, να παίζω δηλαδή γι’ αυτόν τον ευαίσθητο θεατή με τον οποίο θα επικοινωνούσα ψυχικά, τώρα είναι δεδομένο, αρκεί εγώ να λέω την αλήθεια και να αποκαλύπτω ό,τι πιο προσωπικό και ακριβό χωρίς να κάνω προσπάθεια να το προβάλλω για έναν μεγάλο χώρο, χωρίς τα τεχνικά άγχη, εξωτερικούς θορύβους και προβλεπτές συνθήκες. Αυτό μου φαίνεται τόσο συναρπαστικό και λυτρωτικό που πραγματικά θέλω να χαρώ απρόσκοπτη αυτήν την εμπειρία. Μάλιστα το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης κάνει και το μοντάζ μού μεγαλώνει την αίσθηση ασφάλειας και καλλιτεχνικής επικοινωνίας. Ο ρόλος μου μού επιτρέπει να τον πιστέψω και να τον υποστηρίξω γιατί είναι σαν κομμάτι του εαυτού μου στην πραγματική ζωή.

Τι να περιμένει το κοινό από τη «Γη της ελιάς»; Μιλήστε μας λίγο για τη σειρά.

Εγώ μπορώ να πω αυτό που νιώθω διαβάζοντας το σενάριο. Είναι σαν ένα καλό μυθιστόρημα που σε κρατάει και δεν θέλεις να το αφήσεις. Με πολλές ανατροπές, παράλληλες ιστορίες που συναντώνται, θέματα που τα βλέπουμε και μας απασχολούν σήμερα στην κοινωνία μας και μας βάζουνε σε σκέψεις, ρόλοι πρόσωπα αληθινά και με ποικιλία.

Θα λέγατε πως η «Γη της ελιάς» έχει στοιχεία τραγωδίας; Δεδομένου ότι αφηγείται μια ιστορία βεντέτας.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι έχει κάποια διλήμματα διαχρονικά του ανθρώπου, τη σύγκρουση του ατομικού με το συλλογικό, τις υπαρξιακές ανησυχίες, τις σχέσεις της παρόρμησης του αίματος και την αντιπαράθεση με τους νόμους και την κοινωνία, όπως είναι το στοιχείο της βεντέτας, που ακόμα κι αν δεν το ονομάζουμε έτσι, έξω από κάποια μέρη στην Ελλάδα, όπως η Μάνη, διαπερνάει και δηλητηριάζει την κοινωνία μας και τις σχέσεις μας, συχνά χωρίς να διακρίνουμε την πραγματική αιτία που εκδηλώνεται κρυμμένη πίσω από τις αφορμές.

Εσείς πώς αντιμετωπίζετε τον ρόλο σας;

Ο ρόλος μου της Μαργαρίτας έχει τα στοιχείο καλού και φωτεινού πλάσματος. Της προσφοράς στα συσσίτια για τους αστέγους, της συμπόνιας για τον πόνο των ανθρώπων, υπερβαίνει το προσωπικό της τραύμα για να γεφυρώσει τις αντιθέσεις και να αποπλύνει τον πόνο και στους άλλους. Οπως προσπαθεί να «θεραπεύσει» τους ανθρώπους σαν γεωπόνος θεραπεύει τη φύση με οικολογική ευαισθησία. Αφουγκράζεται τη φύση και τους ανθρώπους. Ακόμα, όπως μου πρότεινε ο σκηνοθέτης και μου άρεσε πολύ, είναι σαν μια καλή νεράιδα, που καμιά φορά υπερβαίνει τον εαυτό της και ψυχανεμίζεται αυτό που θα συμβεί.

Η σειρά συγκεντρώνει σημαντικούς ηθοποιούς στο καστ της όπως είστε εσείς, η Μάρω Κοντού, ο Νίκος Γαλανός, η Αντζελα Γκερέκου. Πώς είναι η συνεργασία σας στο πλατό;

Είναι πολύ καλή η συνεργασία με τους πιο έμπειρους συναδέλφους και με τους νεότερους. Εχει ήδη διαμορφωθεί μια «οικογένεια» με πολύ ζεστή συνεργασία. Για μένα ήταν πολύ γοητευτική η συνεργασία με τη Μάρω Κοντού, που ελπίζω να εξελιχθεί.

Η «Γη της ελιάς» αποτελεί κομμάτι της ολικής επιστροφής του Mega στην καλή ελληνική μυθοπλασία, ένα είδος που το καθιέρωσε. Πόσο σημαντικό θεωρείτε πως είναι να υπάρχουν στην τηλεόραση πρωτότυπες ελληνικές σειρές;

Οσο σημαντικό είναι να γράφονται και να παίζονται πρωτότυπα ελληνικά θεατρικά έργα, μουσικά έργα, ταινίες, τόσο σημαντικό είναι να καλλιεργείται και νέο σενάριο και καλλιτεχνική έκφραση με το μέσον της τηλεόρασης. Βλέπουμε ξένες σειρές που έχουν εξαιρετικούς ηθοποιούς ρεπερτορίου. Δεν υπάρχουν στεγανά στην τέχνη μας, αρκεί η δουλειά να γίνεται με ποιότητα και μεράκι. Βλέπω πολύ αξιόλογους συνάδελφους του θεάτρου που αυτή τη στιγμή προσφέρουν την τέχνη τους στο κοινό που δεν μπορεί να τους δει στο θέατρο, είτε λόγω πανδημίας είτε λόγω απόστασης. Αυτό δεν υποκαθιστά τη ζωντανή επαφή, στην οποία ελπίζω να επανέλθουμε, όμως δεν παύει να είναι μια μορφή τέχνης και επικοινωνίας.

Τα θέατρα ετοιμάζονται για επανεκκίνηση έπειτα από δύο δύσκολες σεζόν. Ποια σημάδια θεωρείτε ότι θ’ αφήσει στον χώρο η πανδημία;

Ακόμα δεν μπορούμε να ξέρουμε. Περιμένουμε να ξαναγυρίσουμε στα θέατρα. Ενα είναι σίγουρο: χρειάζεται να στηριχθούν το θέατρο, ο χορός και ιδιαιτέρως η νεανική καλλιτεχνική δημιουργία.