Τι ψηφίζουν {LF}τα δέντρα;

Πολλά, πάρα πολλά χρόνια πριν, το 1961, η Ένωση Κέντρου υποστήριζε ότι είχε γίνει νοθεία στις εκλογές διότι αποδείχθηκε ότι διάφορες διευθύνσεις εκλογέων αντιστοιχούσαν σε δέντρα που όλα είχαν ψηφίσει μονοκούκι την τότε κυβερνώσα ΕΡΕ. Το 1981 κυβερνούσε η -διάδοχος της ΕΡΕ- ΝΔ και είχαμε τεράστια πυρκαγιά στην Αττική, χειρότερη από τη φετινή, κάηκαν σπίτια και δέντρα στα Βόρεια Προάστεια. Τα οποία επομένως δεν ψήφισαν  και έτσι λίγους μήνες μετά κέρδισε τις εκλογές ο διάδοχος της Ένωσης Κέντρου, το ΠαΣοΚ.

Το 2007 -ξανά η Νέα Δημοκρατία κυβερνούσε- κάηκε η μισή Πελοπόννησος· όμως λίγες ημέρες μετά κέρδισε τις εκλογές. Φταίει, λένε ορισμένοι, που δεν κάηκαν αρκετά δεξιά δέντρα και όχι το ότι ο κ. Παπανδρέου έθεσε επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας την κωλυομένη και καθαιρεθείσα υπό του Αρείου Πάγου κ. Γεννηματά.

Το 2018, επί Πρώτης Φοράς Αριστεράς και Ακροδεξιάς, κάηκαν λίγα δέντρα αλλά πάρα πολλοί άνθρωποι. Καταστροφή χωρίς προηγούμενο, σαν να είχε γίνει πόλεμος. Φέτος, οι άνθρωποι ευτυχώς γλίτωσαν αλλά μοιάζει να είναι χωρίς προηγούμενο ο αριθμός δέντρων που κάηκαν – οπότε το μεγάλο ερώτημα των κομματικών παραγόντων είναι τι θα ψηφίσουν όσα απέμειναν και τι πολιτικό κόστος θα έχουν οι πυρκαγιές.

Το χρηματικό κόστος δεν ενδιαφέρει: όπως ο βρεγμένος τη βροχή δεν την φοβάται, ο χρεοκοπημένος δεν φοβάται να προσθέτει χρέη.

Βρισκόμαστε λοιπόν σε χειρότερη κατάσταση από τους καταραμένους τόπους όπου Μάη μήνα βρέχει: στους χρεοκοπημένους τόπους Αύγουστο μήνα περιμένουν τις βροχές να σταματήσουν τις φωτιές.  Αλλιώς, σβήνουν όταν φθάσουν στη θάλασσα.

Μπορεί ποτέ να σωθεί χρεοκοπημένη χώρα; Θα έλεγε κανείς «ναι: αν οι διοικούντες είναι άνθρωποι σώφρονες και οικονόμοι,  θα ξεπληρώσουν τα χρέη». Όμως θυμόμαστε από τη δεκαετία του 1980 τις περίφημες χρεοκοπημένες «προβληματικές επιχειρήσεις» -όλες σχεδόν οι μεγάλες ελληνικές βιομηχανίες- που ανέλαβε το κράτος να τις σώσει. 10-15 χρόνια αργότερα, οι προβληματικές είχαν κλείσει, τα χρέη είχαν πολλαπλασιαστεί, ενώ επιτηδείων κομματικών φίλων και στελεχών είχαν πολλαπλασιαστεί αναλόγως οι περιουσίες.

Θέλω να πω, τα δάση καταστρέφονται όπως οι προβληματικές επιχειρήσεις τότε· το κράτος συσσωρεύει χρέη για αναποτελεσματικά, τελικά, πυροσβεστικά αεροπλάνα και αποζημιώσεις συμπολιτών μας που βλέπουν τη ζωή τους να γίνεται στάχτη. Όμως η αγωνία των κομμάτων παραμένει ίδια εδώ και 60 χρόνια: τι θα ψηφίσουν τα δέντρα όταν γίνουν εκλογές; Σε ποιον θα δοθεί η ευκαιρία για νέο ρεκόρ καμένων δέντρων ή νεκρών;