Σεβασμός

Η πρώτη διαπίστωση που τάραξε τη μακαριότητά μας ήταν αρνητική και ήρθε με τη χρηματοπιστωτική κρίση. Ωστε όλοι αυτοί οι χρυσοπληρωμένοι επαγγελματίες της νέας εποχής, τα τραπεζικά στελέχη, οι χρηματιστές, οι επενδυτικοί σύμβουλοι, τα στελέχη ηλεκτρονικών συναλλαγών και διαχείρισης πλούτου, δεν είναι τελικά οι πιο έξυπνοι, οι πιο ασφαλείς, οι πιο απαραίτητοι; Οι συμβουλές τους μπορεί και να παραπλανούν, να διαστρέφουν, να καταστρέφουν;

Η δεύτερη διαπίστωση ήταν θετική και ήρθε με την πανδημία. Επαγγέλματα υποτιμημένα, παραγκωνισμένα και φυσικά κακοπληρωμένα έδειξαν ξαφνικά την πραγματική τους αξία. Ενώ εμείς κλεινόμασταν τρομοκρατημένοι στα σπίτια μας, οι ταμίες των σουπερμάρκετ ήταν στο πόστο τους για να καλύψουν τις ανάγκες μας, οι ντελιβεράδες γύριζαν στους δρόμους για να μεταφέρουν τα προϊόντα που δεν μπορούσαμε πια να αγοράσουμε στα καταστήματα και, ηρωικότεροι απ’ όλους, οι νοσηλευτές και οι νοσηλεύτριες ξεχνούσαν τον ύπνο τους και ρίχνονταν στη μάχη για να σώσουν ζωές – διακινδυνεύοντας φυσικά τις δικές τους.

«Να μην τους λησμονήσουμε», βροντοφωνάξαμε, χωρίς να είμαστε ιδιαίτερα πιστευτοί. Κι ύστερα ήρθε η τρίτη διαπίστωση, μαζί με τις καταστροφικές φωτιές. Δεν θα έπρεπε να εκπλαγούμε, το έχουμε ζήσει τόσες φορές, ιδιαίτερα σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο: οι πυροσβέστες ανήκουν σε μια άλλη, ανώτερη, κατηγορία ανθρώπων. Η φωτιά είναι κάτι τρομακτικό και η επαφή μαζί της άνιση. Αλλά οι πυροσβέστες είναι καταδικασμένοι να τη νικούν. Για να το πετύχουν, ορμούν σε φλεγόμενα σπίτια, έρχονται αντιμέτωποι με λαμπαδιασμένα δάση, περνούν με τα οχήματά τους ανάμεσα από τις φλόγες, όπως είδαμε σε ένα από τα συγκλονιστικά βίντεο που κυκλοφορούν αυτές τις μέρες. Κι όταν κουραστούν, απλώς ξαπλώνουν στον δρόμο, όπως φαίνεται στη φωτογραφία που ανέβασε η Ρούλα Κορομηλά στο Instagram.

Ασχοληθήκαμε προ καιρού μαζί τους, και δικαίως, όταν κάποιοι άνδρες της ΕΜΑΚ αρνήθηκαν να εμβολιαστούν, θέτοντας εαυτούς εκτός υπηρεσίας και δίνοντας την ευκαιρία σε περιώνυμους σχολιαστές να επιδοθούν στο οικείο σπορ του λαϊκισμού. Ασχολούμαστε μαζί τους τώρα για πολύ πιο ευγενείς λόγους: για να τους ευχαριστήσουμε, για να τους τιμήσουμε, για να εκφράσουμε την υπερηφάνειά μας που βρίσκονται ανάμεσά μας. Αλλά αυτό δεν φτάνει. Γιατί όταν φύγουν από το προσκήνιο, θα πάψουμε να μιλάμε γι’ αυτούς. Kι επειδή τον χειμώνα ευτυχώς δεν έχει πολλές φωτιές, κάποιοι από εκείνους τους επενδυτικούς συμβούλους που αμφισβητήσαμε τότε, αλλά σιγά-σιγά επέστρεψαν και άρχισαν πάλι να συμβουλεύουν έναντι αδρής αμοιβής, θα πουν ότι, σιγά τώρα, τρεις μήνες δουλεύουν οι πυροσβέστες και τον υπόλοιπο χρόνο κάθονται, ας μη διογκώνουμε την προσφορά τους.

Πέρα από τους επαίνους της πολιτείας και τις προσκλήσεις από μια ευαίσθητη Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έτσι, αυτό που χρειάζεται είναι η ανακατάταξη των προτεραιοτήτων του οικονομικού μοντέλου. Και η επανεξέταση της έννοιας του σεβασμού.