Ο αλέκτωρ και η κλεψύδρα

Πρέπει να είναι μια από τις πιο αγαπημένες του λέξεις. ‘Η να του έχουν πει οι δημοσκόποι ότι κάνει «γκελ» στο ακροατήριό του. Αλλά δεν μπορεί να μάθει να τη χρησιμοποιεί σωστά. Να, στις 16 Ιουνίου είπε στη Βουλή ότι «η κλεψύδρα γύρισε και η αντίστροφη μέτρηση της κυβέρνησής σας έχει ξεκινήσει». Ο Πρωθυπουργός τον διόρθωσε, λέγοντάς του ότι «η κλεψύδρα κάθε κυβέρνησης αρχίζει και γυρνάει ανάποδα από την ημέρα της εκλογής της». Το ορίζουν οι νόμοι της φυσικής, η κλεψύδρα μια κατεύθυνση ακολουθεί, δεν μπορεί να «γυρίσει». Απτόητος, ο Αλέξης Τσίπρας επανέλαβε έναν μήνα αργότερα σε μια συνέντευξή του στην Κρήτη ότι η κλεψύδρα γυρίζει και ότι δεν αποκλείονται πρόωρες εκλογές.

Μιλώντας χθες στη Μυτιλήνη, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πέρασε στο επόμενο στάδιο. «Η κλεψύδρα έχει πια γυρίσει», είπε, «είμαστε πέραν του μισού της θητείας της κυβέρνησης και έχουν διαψευστεί όλες οι προσδοκίες». Αλλά μάλλον δεν βλέπει πια εκλογές, αλλιώς δεν θα ξαναέλεγε σε διάστημα λίγων ημερών αυτό το απίθανο, πως αν του χρόνου τέτοιο καιρό «ο ΣΥΡΙΖΑ ξαναβρεθεί σε θέση ευθύνης», θα δώσει τη δυνατότητα στα παιδιά που κόπηκαν φέτος να καταθέσουν μηχανογραφικά με τους φετινούς βαθμούς για να περάσουν στις σχολές που επιθυμούν.

Ναι, η λανθασμένη χρήση μιας λέξης δεν είναι τίποτα μπροστά στις λέξεις που άκριτα χρησιμοποιεί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θεωρώντας ότι του δίνουν πόντους. Ευτυχώς χθες δεν παρομοίασε ξανά την Κεραμέως με τον Ηρώδη, κάποιος θα του είπε ότι το σχήμα ξεπερνά πια τα όρια του γελοίου. Κατηγόρησε όμως την κυβέρνηση για παιδαριώδη διαχείριση της πανδημίας, αυτός, που κάθε μέρα αλλάζει άποψη για τους εμβολιασμούς. Είπε ότι ο νέος εργασιακός νόμος φέρνει τις δουλειές σε «κατάσταση ζούγκλας». Κατήγγειλε ότι βρισκόμαστε «σε κατάσταση Κολομβίας, με μια Μαφία να οργιάζει και τον πολίτη να αισθάνεται ανασφάλεια βλέποντας τον αυταρχισμό όχι απέναντι στο έγκλημα αλλά απέναντι στον πολίτη» (sic). Και σχολιάζοντας τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά, αφού κακοποίησε για άλλη μια φορά τη γλώσσα και τον χρόνο λέγοντας «πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, ένα μήνα μετά ανοίγει τα Βαρώσια ο Ερντογάν», φρόντισε να κολακέψει το πατριωτικό του ακροατήριο καλώντας τον Πρωθυπουργό να παγώσει τη διαδικασία τελωνειακής ένωσης της Τουρκίας αν ο Ερντογάν υλοποιήσει τις απειλές του για τα Βαρώσια.

Είναι αλήθεια ότι ο ξύλινος λόγος και τα κακά ελληνικά δεν εμπόδισαν πριν από έξι χρόνια τον Τσίπρα να γίνει πρωθυπουργός. Ομως οι συνθήκες έχουν αλλάξει, η κοινή γνώμη βρίσκεται σε άλλο μήκος κύματος, αν λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τις παλιές συνταγές θα περνούν απαρατήρητες και οι εύστοχες παρεμβάσεις του, όπως για την υποκρισία με τον Αντετοκούνμπο ή για το φιάσκο με τον Αποστολόπουλο.

Και ο πολιτικός διάλογος θα παραμείνει σε εμβρυακό επίπεδο.