Εφησυχασμός

Είναι καλές οι διεθνείς δηλώσεις καταδίκης της τουρκικής προκλητικότητας για τη στάση της στην Κύπρο αλλά και ως προς το μνημείο της Αγίας Σοφίας; Είναι. Είναι αρκετές για να μας κάνουν να εφησυχάζουμε; Οχι. Ο λόγος είναι απλός. Η Τουρκία εμμένει σε μια λογική αναθεωρητική της πραγματικότητας στη ΝΑ Μεσόγειο και αλλού. Προσέξτε. Αυτό είναι δόγμα. Με αρχή, μέση και τέλος. Εκπονημένο και επεξεργασμένο. Δεν είναι στιγμιαία έκφραση επιθετικότητας. Τώρα η όλη μηχανή ταραχής έχει μετακινηθεί στην Κύπρο. Και παρά τις εκκλήσεις, δηλώσεις, πιέσεις από κορυφαίους μεταπολεμικούς θεσμούς όπως ο ΟΗΕ, ο Ερντογάν είναι εδώ και επιχειρεί τετελεσμένα. Οχι. Η Κύπρος δεν κείται μακριά. Και κανείς δεν μπορεί να κάνει τον αδιάφορο. Βεβαίως ο εφησυχασμός δεν είναι μόνον κακός σύμβουλος για την ελληνική πλευρά αλλά και για την ευρωπαϊκή. Η αποσταθεροποίηση της περιοχής εξάλλου και δη σε μια εύθραυστη συγκυρία είναι το τελευταίο που θα θέλαμε τώρα. Μόνον που η κοινή αποτρεπτική γραμμή περνάει από Αθήνα – Λευκωσία – Βρυξέλλες. Ενα σκέλος να λείπει, έχουμε πρόβλημα. Ας το έχουμε οδηγό.