Καλοκαιρινές περιπέτειες για τον Αλέξη Τσίπρα {CR}

Και Μύκονο πήγε, και στα Ματογιάννια έκανε βόλτα, και ιστορίες από την πενθήμερη του Λυκείου θυμήθηκε. Από όλα είχε το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στη Μύκονο. Με highlight τη συνάντησή του με έναν συμμαθητή του από το Πολυκλαδικό Λύκειο Αμπελοκήπων που εργάζεται σε μαγαζί στο νησί και συναντήθηκαν έπειτα από χρόνια εκεί, με τον Τσίπρα να του βγαίνει αβίαστα, παρά τις κάμερες τριγύρω του, ένα «δεν άλλαξες καθόλου, ρε π…στη». Ενώ η εξουσία έχει κούραση και μπελάδες και σε αλλάζει – αλλά, τέλος πάντων, ας μη μείνουμε εκεί. Εξάλλου τον συμμαθητή τον άκουσα πιο διατεθειμένο να καταγγείλει την κυβέρνηση για τα μέτρα στη Μύκονο και τις επιπτώσεις στον τουρισμό και τον Τσίπρα πιο ορεξάτο για ιστορίες από τα παλιά, όπως η εκδρομή τους στη Ρόδο και πώς «έφευγαν καρέκλες στην πισίνα». Θα έχει άλλωστε ένα γεμάτο καλοκαίρι αφού, σύμφωνα με πληροφορίες, εκτός από ένα μικρό διάλειμμα που θα κάνει γύρω στον Δεκαπενταύγουστο, ετοιμάζει πολλές μικρές περιοδείες στην περιφέρεια, με επόμενο σταθμό τη Λέσβο, στην οποία αναμένεται να βρεθεί τη Δευτέρα.

Εκλογικοί γρίφοι

Φήμες και εκλογικό σούσουρο ξεσήκωσε η εκδήλωση για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας που συνδιοργάνωσαν την προηγούμενη εβδομάδα τα υπουργεία Προστασίας του Πολίτη και Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Θα αναρωτηθείτε – και θα έχετε δίκιο – γιατί προκάλεσε σούσουρο μια τέτοια πρωτοβουλία. Ο λόγος είναι γιατί έγινε στο Περιστέρι, με κεντρικό ομιλητή τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και με τον δήμαρχο Περιστερίου Ανδρέα Παχατουρίδη να δίνει το «παρών». Και φούντωσε, έτσι, η φημολογία ότι ο Χρυσοχοΐδης ετοιμάζεται να κατέβει στις επόμενες εκλογές στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ στον δυτικό τομέα της Αθήνας. Η αθώα εξήγηση βεβαίως είναι ότι η εκδήλωση έγινε στο Περιστέρι γιατί σε αυτήν ανακοινώθηκε η επικείμενη ίδρυση του πρώτου πιλοτικού γραφείου ειδικά για την καταγγελία περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας στον συγκεκριμένο δήμο. Οπότε δήμαρχος και υπουργός ήταν λογικό να είναι εκεί. Επειδή όμως οι φήμες δεν φουντώνουν τυχαία, θα σας θυμίσω ότι το 2019, πριν ο Χρυσοχοΐδης να κλείσει οριστικά την πόρτα στο Κίνημα Αλλαγής, ήταν εν πολλοίς βέβαιο ότι στις εκλογές, αν κατέβαινε, θα κατέβαινε στον δυτικό τομέα της Αθήνας. Είχε ερευνήσει την περιοχή και είχε μετρηθεί σε αυτή. Τα ψηφοδέλτια της ΝΔ βεβαίως, όταν αυτά ετοιμαστούν, δεν θα κλειδώσουν χωρίς το «πράσινο φως» του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η σχέση όμως του υπουργού με την περιοχή είναι δεδομένη.

Το παλιό ΠΑΣΟΚ, το ορθόδοξο

Ενας ακόμη που σκοπεύει να μην ξεκουραστεί και πολύ αυτό το καλοκαίρι ή να συνδυάσει, τέλος πάντων, το τερπνόν μετά του ωφελίμου είναι ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος τρέχει από τραπέζι σε τραπέζι κι από χωριό σε πόλη, στο πλαίσιο της προετοιμασίας του για τις αρχηγικές κάλπες του Κινήματος Αλλαγής. Σε ένα τέτοιο τραπέζωμα φωτογραφίστηκε ανακοινώνοντας τρεις ακόμη υποστηρικτές του, την πρώην βουλευτή και υφυπουργό του ΠΑΣΟΚ (επί Σημίτη και Γιώργου Παπανδρέου) Ελπίδα Τσουρή, τον χιώτη πρώην βουλευτή και εκ των παλαιότερων στελεχών του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Βαρκάρη και τον Δημήτρη Σαράφογλου, πρώην δήμαρχο Κερατσινίου επί 20 χρόνια, που οι παλιοί θα τον θυμούνται ίσως για τη στενή φιλία του με τον Κώστα Λαλιώτη, που τον είχε μαζί του κι ως γενικό γραμματέα στο ΥΠΕΧΩΔΕ. Το συμπέρασμα; Οταν ο Λοβέρδος υπόσχεται «επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ», δεν εννοεί μόνο τα σύμβολα και το όνομα τελικά…

Μια υπενθύμιση

Αναγνώστες μού επισήμαναν ότι ο Αντώνης Τριφύλλης, στο χθεσινό ενδιαφέρον άρθρο του, μπέρδεψε, εκ παραδρομής, τις χρονολογίες. Η Βάσω Παπανδρέου ήταν επίτροπος (επί προεδρίας Ζακ Ντελόρ) στον πρώτο πόλεμο του Ιράκ εναντίον του Κουβέιτ. Στον δεύτερο πόλεμο του Ιράκ (στον οποίο αναφέρεται ο αρθρογράφος) επίτροπος ήταν η Αννα Διαμαντοπούλου, και όντως, τότε συγκλήθηκε έκτακτη Σύνοδος Κορυφής, με πρωτοβουλία του τότε προεδρεύοντος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Κώστα Σημίτη. Για την επαλήθευση ανέτρεξα μάλιστα στο βιβλίο του Κώστα Σημίτη «Πολιτική για μια δημιουργική Ελλάδα», όπου επισυνάπτεται η εναρκτήρια ομιλία του ενώπιον των υπόλοιπων ευρωπαίων ομολόγων του. «Θα ήταν παράδοξο», είχε πει, «να μην ασχοληθεί η Ευρώπη, που έχει επανειλημμένα υπογραμμίσει τις ευθύνες της απέναντι στην παγκόσμια τάξη και που δηλώνει την ετοιμότητά της για έναν κόσμο ασφάλειας, δικαιοσύνης και ειρήνης, να μην εκφράσει άποψη για το αν θα υπάρξει πόλεμος και με ποιες προϋποθέσεις». Τα ξαναγράφω, αφενός για να διορθώσω ένα αμελητέο, τυπογραφικό, ενδεχομένως, λάθος και αφετέρου για να θυμίσω μια σωστή κουβέντα για τον ρόλο της Ευρώπης που είχε ειπωθεί τότε και που παραμένει πάντα επίκαιρη.