Συννεφιάζει και στη Μύκονο

Αν και ο τίτλος είναι από ένα μυθιστόρημα του Ζάχου Χατζηφωτίου που μιλάει για μια Μύκονο κοσμοπολίτικη μεν αλλά αβάν γκαρντ και χωρίς αυτή τη χλιδή που γέρνει περισσότερο προς το κιτς και λιγότερο προς την πολυτέλεια, τα «βαριά σύννεφα» έπεσαν στο νησί το περασμένο Σάββατο. Τότε που η έκρηξη των κρουσμάτων έφερε τα περιοριστικά μέτρα. Από το τι επακολούθησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, νομίζω ότι μια Βέμπο έλειπε να τραγουδήσει «Παιδιά, της Μυκόνου παιδιά, που σκληρά πολεμάτε μέσα στα μπιτς μπαρ», αφού, όπως μάθαμε, ο ξεσηκωμός που θα έριχνε τη «χούντα», από εκεί θα ξεκινούσε. Μάλιστα, με τα tweet του, ο «μικρός Τσε» της Κουμουνδούρου αυτοαναγορεύθηκε αρχηγός των ξεσηκωμένων «Μυκονίστας» και, σύμφωνα με πληροφορίες, θα πάει αύριο στο νησί για να οργανώσει τον αγώνα. (Από τον Κόλπο των Χοίρων, σου λέει, στο Cavo Paradiso ένας ΣΥΡΙΖΑ δρόμος).

Τελικά όμως έμεινε η «επανάσταση» με τα φλάμπουρα μετέωρα καθώς τα μέτρα αίρονται το αργότερο έως την επόμενη Δευτέρα – άλλωστε για μέχρι τις 26 Ιουλίου ήταν η προσωρινή ισχύς τους. Τα μέτρα φεύγουν λοιπόν αλλά αυτό που μένει καταγεγραμμένο είναι η άποψη κάποιων επιχειρηματιών που προσβάλλει, κυρίως, τους υπόλοιπους Μυκονιάτες. Μπερδεύονται οι άνθρωποι και νομίζουν ότι, επειδή παρέχουν υπηρεσίες σε παράγοντες της οικονομικής εξουσίας, εξουσιάζουν οι ίδιοι τη χώρα.

«Η κυβέρνηση του Γιαλού»

Και τι δεν άκουσα και τι δεν διάβασα αυτές τις μέρες. Παραληρήματα σουσουδισμού και αμετροέπειας. «Εμείς είμαστε οι καλύτεροι», «Εμείς ταΐζουμε την υπόλοιπη Ελλάδα», «Αμα κλείσει το νησί θα καταστραφεί ολόκληρη η χώρα». Και είναι και η άλλη που προτείνει να κλείσουν για μία μέρα οι ταμειακές της Μυκόνου για να πάρει ένα παραδειγματικό μάθημα το κράτος «αλλά και ο κομπλεξικός Χαρδαλιάς που ξαφνικά έγινε εξουσία και τα πληρώνει ένα ολόκληρο νησί». Η δε γενικώς διακινούμενη άποψη είναι πως αν κάποιος θεωρεί ότι έπρεπε να παρθούν μέτρα αντιμετώπισης της έξαρσης των κρουσμάτων, είναι κομπλεξικός και να πηγαίνει διακοπές στη Λούτσα και τα Καμένα Βούρλα – και κάπου εδώ ο Δημήτρης Ψαθάς θα έσπαγε τις πένες του και τις γραφομηχανές του.

Ψυχραιμία, παιδιά. Οι «καλύτεροι» είναι αυτοί που προσπαθούν να γίνουν ακόμη καλύτεροι και, σίγουρα, δεν το διατυμπανίζουν, οι άνθρωποι «ταΐζονται» από τα χέρια τους και το μυαλό τους και, κάθε μέρα, κάνουμε τα πάντα να καταστραφεί η Ελλάδα και εκείνη ακόμη αντέχει, έλα τώρα που θα καταστραφεί επειδή θα κλείσουν για μία μέρα οι ταμειακές της Μυκόνου. Βασική λεπτομέρεια: σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία, εξουσία δεν αποκτά κάποιος ξαφνικά αλλά κατόπιν εκλογών.

Γνωρίζω ότι αυτοί είναι η εξαίρεση. Ανθρωποι που δεν αγαπάνε το νησί αλλά το πορτοφόλι τους – απολύτως θεμιτό βέβαια φτάνει το δεύτερο να μη γίνεται εις βάρος του πρώτου. Να θέλεις να λειτουργείς σαν μην υπάρχει κορωνοϊός, να μην τηρείς κανένα μέτρο. Ναι, το ποσοστό των εμβολιασμένων στη Μύκονο ήταν πολύ υψηλό αλλά τι να το κάνεις όταν το πλήθος των τουριστών κυκλοφορεί ανεξέλεγκτα, συνωστίζεται ασφυκτικά σε κλειστούς χώρους και εσύ κάνεις τα στραβά μάτια για να μη χάσεις τα ρέστα τους. Φταίει το κράτος που δεν έκανε αυστηρότερους ελέγχους; Φταίει όσο και εκείνος που σταματά στο κόκκινο φανάρι όχι για να μη σκοτωθεί αλλά γιατί κάπου κοντά υπάρχει ένας τροχονόμος.

Και επειδή, όσο μαθαίνω, ο τουρισμός της Μυκόνου που έχει αλλάξει πολλές φορές ταυτότητα τα τελευταία χρόνια, γίνεται εσχάτως πιο βαλκανικός, ας προσέχουν λίγο οι σουσούδες μήπως κάποια στιγμή αντί τον Πάνορμο αντικρύσουν τα Καμένα Βούρλα και πάθουν πολιτισμικό σοκ. (Αλλωστε και τα Καμένα Βούρλα θέρετρο πολυτελείας ήταν στη δεκαετία του 1950.)