Οι στόχοι της Αττικό Μετρό μετά το ΣτΕ

Η περιπέτεια του μετρό της Θεσσαλονίκης θα αποτελέσει κάποια στιγμή αντικείμενο αυτοτελούς μελέτης φωτίζοντας σωρευτικά πολλά από τα στοιχεία που συμβάλλουν στην κακοδαιμονία των δημοσίων έργων στην Ελλάδα. Το κεφάλαιο «Σταθμός Βενιζέλου» θα συγκεντρώσει σίγουρα και όχι άδικα το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Η έκδοση των τριών αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, πριν από λίγες ημέρες, προφανώς οφείλει να αποτελεί για τους καλόπιστους διαδίκους την τελική κρίση, αυτήν που τέμνει μία απολύτως θεμιτή διαφορά. Δυστυχώς, αποδεικνύεται πως αυτός ο κανόνας δεν αφορά όλους τους εμπλακέντες στην υπόθεση. Για ένα ευάριθμο τμήμα των αντιδρώντων στην προσωρινή απόσπαση, το θέμα είναι πρωτίστως πολιτικό και η εκ μέρους τους προσφυγή στη δικαιοσύνη, αναμφίβολα νόμιμο δικαίωμα κάθε πολίτη, αποδεικνύεται απλώς ένα εργαλείο καθυστέρησης και εν τέλει εκβιασμού με καταληκτική επωδό «δεν θα τελειώσετε το μετρό». Βυθισμένοι στην αντισυστημική ιδεοληψία που θεωρούν ότι νομιμοποιείται αναμεμειγμένη με έναν παρωχημένο συνδικαλιστικό λόγο, επιμένουν σε νέες προσφυγές και στη γνωστή ακτιβιστική γυμναστική.

Οι άνθρωποι αυτοί επινοούν θεωρίες συνωμοσίας και υποθέσεις για την τύχη των αρχαιοτήτων, οι οποίες στερούνται λογικής βάσης και διασπείρουν τη σχετική πληροφόρηση ακόμη και στο εξωτερικό. Ενα από τα αξιοπερίεργα της υπόθεσης Βενιζέλου, που θα κληθεί η μελέτη στην οποία αναφέρομαι στην εισαγωγή αυτού του άρθρου να εξηγήσει, είναι η σπουδή με την οποία επιστήμονες και άνθρωποι με δημόσιο λόγο σπεύδουν να υιοθετήσουν και να αναπαραγάγουν αυτήν τη φημολογία και ακόμη περισσότερο, με το βάρος της τεκμαιρόμενης από τις ιδιότητές τους αυθεντίας, να εκφέρουν άποψη για ερωτήματα των οποίων αγνοούν τα πραγματικά περιστατικά και με αναφορά σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες.

Από την πλευρά της Αττικό Μετρό, οι προτεραιότητες αυτήν τη στιγμή είναι τρεις:

Η διαχείριση του έργου της προσωρινής μετακίνησης των αρχαιοτήτων με απόλυτο σεβασμό στη σπουδαιότητα και με εξαιρετική μέριμνα για την ακεραιότητά τους και παράλληλα η στενή συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού, ώστε όχι μόνο αυτές να επανέλθουν αλώβητες και σύμφωνα με τις υποδείξεις των ειδικών, αλλά και να αναδειχθεί πέραν αυτών το μεγάλο ανασκαφικό έργο που έφερε στην επιφάνεια τον αρχαιολογικό πλούτο της Θεσσαλονίκης, αποκλειστικά και μόνο λόγω της κατασκευής του μετρό.

Η διατήρηση της πορείας του έργου στον στόχο της παράδοσής του σε λειτουργία εντός του 2023, κάτι που επί του παρόντος μοιάζει εφικτό εφόσον φυσικά δεν τελεσφορήσουν οι προαναγγελλόμενες τεχνητές καθυστερήσεις και δεν επανεμφανιστούν απρόβλεπτες συνθήκες όπως ο κορωνοϊός.

Η διαφάνεια και η λογοδοσία έναντι των αρχών και των πολιτών της Θεσσαλονίκης, μιας πόλης που είδε τη λέξη «μετρό» να γίνεται συνώνυμο της αδέξιας φιέστας και του πιο σύντομου ανεκδότου. Είναι ζήτημα αρχής και προϋπόθεση επιτυχίας.

Στην πορεία και τους στόχους του έργου βρίσκονται πλέον εγγεγραμμένα και το παρελθόν και το μέλλον της πόλης.

Ο Νίκος Ταχιάος είναι αγρονόμος-τοπογράφος μηχανικός, πρόεδρος της Αττικό Μετρό ΑΕ