Διευθέτηση χωρίς παρωπίδες

Συχνά, αρχιτεκτονικά-τεχνικά γραφεία, επιχειρήσεις λογισμικού, κλιμάκια ελεγκτών οικονομικών καταστάσεων, ομάδες ελέγχου περιβαλλοντικών επιπτώσεων στην άγρια ζωή και δεκάδες άλλες περιπτώσεις, χρειάζεται να δουλέψουν συνεχώς μέχρι να παραδώσουν. Οποιος ξέρει τι σημαίνει οργάνωση της δουλειάς θα ζητήσει αυτή την υπερπροσπάθεια. Αν όμως οι εργαζόμενοι, τις επόμενες μέρες, όταν θα έχει περάσει η φούρια, συνεχίσουν να εργάζονται οκτάωρο, παρατηρούνται φαινόμενα εξάντλησης, κόπωσης, υπερεκμετάλλευσης και συγκρούσεων. Στις έξυπνες οικονομίες, εδώ και καιρό, βρήκαν καλύτερες λύσεις, τις οποίες άλλωστε προτιμούν οι ίδιες οι ομάδες δουλειάς και δέχτηκαν, χωρίς να χάσουν, οι επιχειρήσεις. Ειδικά στους νέους και πιο δυναμικούς τομείς της οικονομίας.

Η διευθέτηση είναι μια από αυτές. Δίνει ευκαιρίες προσαρμοστικότητας, συμβιβάζει την πίεση με την αποσυμπίεση στο εργασιακό περιβάλλον και αναβαθμίζει τον τρόπο που συνδυάζουμε επαγγελματική και προσωπική ζωή. Σε κάποιους κλάδους υπήρχαν ήδη συλλογικές συμφωνίες εργοδοσίας και συνδικάτων: τα ξενοδοχειακά επαγγέλματα, η συλλογή και επεξεργασία ευαίσθητων καρπών της γεωργίας, ένας κύκλος μαζικών εκδηλώσεων. Δουλεύουν περισσότερο κάποιους μήνες, συνεχώς, κάθονται κάποιους άλλους και, βεβαίως, πληρώνονται τα ίδια χρήματα. Σωστή λύση. Αποφεύγονται οι απολύσεις ή/και η αποφυγή επαρκών προσλήψεων, η εποχιακή εργασία και, κυρίως, η καταστρατήγηση μέσω μαύρης εργασίας και κατάργηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων κάλυψης.

Επομένως, όπως χρειάζονται οι υπερωρίες, ο αριθμός των οποίων αυξάνεται σε 150, έτσι χρειάζεται και η συμφωνημένη διευθέτηση του χρόνου, που είναι κάτι εντελώς διακριτό. Αλλωστε αυτός που θα ζητεί τη διευθέτηση είναι ο ίδιος ο εργαζόμενος. Πάντοτε χωρίς να χάνει ούτε ένα ευρώ από την αμοιβή του.

Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τον τελευταίο καιρό, εκφράζουν τον θαυμασμό τους για ορισμένες πρωτοβουλίες του Τζο Μπάιντεν. Πράττουν λαμπρά. Αν και δεν είμαι σίγουρος ότι κατανοούν τις προτάσεις του αμερικανού προέδρου. Ούτε το οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο διατυπώνονται. Γιατί όμως δεν ζητούν να εφαρμόσουμε στην Ελλάδα ολόκληρο το εργασιακό περιβάλλον που ισχύει και δοκιμάζεται τα τελευταία σαράντα χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες; Γιατί δεν δέχονται το ευρύ πλαίσιο διευθέτησης του χρόνου εργασίας, που είναι ένας από τους κύριους παράγοντες αυξημένης παραγωγικότητας της αμερικανικής παραγωγής αλλά και ο βασικός λόγος για τον οποίο πληρώνονται καλύτερα από τους Ευρωπαίους;

Στα σαράντα αυτά χρόνια η Ελλάδα προτίμησε να μείνει παγωμένη και δογματικά ακίνητη σε ρυθμίσεις του 1982. Μπορεί, στην εποχή τους, ορισμένες, να ήσαν θετικές. Θετικότερο είναι όμως να προσαρμόζεται κανείς στις ανάγκες και τις εξελίξεις. Να διορθώνει και να διευκολύνει. Τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη άλλαξαν πάρα πολλά στον τρόπο οργάνωσης της εργασίας σε επιχειρηματικό περιβάλλον, κυρίως στη βάση των προτάσεων της ιστορικής Εκθεσης Κοκ (σοσιαλιστής πρωθυπουργός και πρωτοσυνδικαλιστής).

Σε τελευταία ανάλυση, επί το ελληνικότερον, οι δεκάδες χιλιάδες επαγγελματίες και μικροί επιχειρηματίες, ειδικά στη χώρα μας, που ζουν και προοδεύουν διευθετώντας όπως επιθυμούν, χωρίς κομματικές παρωπίδες, τον χρόνο εργασίας τους, κάτι περισσότερο γνωρίζουν από γραφειοκράτες συνδικαλιστές και «αριστερούς» που δεν δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος και βουλευτής