«Αργος», ένα αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο

Σε πρώτη φάση αναγνωρίζουμε την προσπάθεια του υπουργείου αλλά και όσων αγαπούν τα ζώα να μπουν τα πράγματα στη θέση τους για το καλό ζώων και ανθρώπων, με στόχο την ομαλή συμβίωση.

Ποια είναι, όμως, τα σημεία για τα οποία ο κυνολογικός κόσμος αντιτάσσεται σθεναρά στο νέο νομοσχέδιο χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχει πρόοδος σε άλλα;

Αρχικά, είναι θετικό το γεγονός πως στο νέο νομoσχέδιο αναγνωρίστηκε επιτέλους ο όρος «σκύλος εργασίας»: Πρόκειται για τον σκύλο που χρησιμοποιείται για κυνήγι, φύλαξη ποιμνίων/ χώρων, ο σκύλος έρευνας και διάσωσης, καθώς και ο σκύλος που χρησιμοποιείται από τις Ενοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας.

Αντιθέτως, εναντιωνόμαστε στην υποχρεωτική στείρωση των καθαρόαιμων σκύλων και των αυτόχθονων ελληνικών φυλών. Αν δεν τίθεται θέμα υγείας δεν στειρώνουμε ένα ζώο, αφού η διαδικασία επηρεάζει την ανάπτυξη και τον χαρακτήρα του. Σύντομα δεν θα έχουμε σκύλους εργασίας, καθώς (με τη στείρωση) χάνεται ένα μεγάλο μέρος της αποτελεσματικότητας και της ενεργητικότητάς τους, ενώ παράλληλα ελλοχεύει ο κίνδυνος αφανισμού των ελληνικών φυλών. Θα είμαστε, έτσι, η μόνη χώρα – από τις 99 που ανήκουν στον FCI – που δεν θα έχει το δικαίωμα συμμετοχής σε αγώνες μορφολογίας και κυναθλημάτων, μιας και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση το σκυλί να διαθέτει pedigree και να μην είναι στειρωμένο. Για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για αγώνες που διοργανώνονται με σκοπό την επιλογή των καταλληλότερων εκπροσώπων από κάθε φυλή, με στόχο τη διατήρηση και βελτίωσή τους.

Και για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, αναλογιστείτε αν έχετε δει ποτέ καθαρόαιμο αδέσποτο…

Οσον αφορά τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς, ζητήσαμε ως πανελλήνιος σύλλογος εκπαιδευτών σκύλων – και συμπεριλήφθηκε στο νομοσχέδιο – ο ιδιοκτήτης να μεριμνά για την εκπαίδευση του σκύλου του.

Ταυτόχρονα, ζητήσαμε – και επίσης συμπεριλήφθηκε – η πιστοποίηση επαγγελματικής επάρκειας εκπαιδευτών σκύλων. Εξάλλου, ο ΠΑΣΕΚΣ έχει καταθέσει εδώ και χρόνια πρόταση-σχέδιο νόμου για την πιστοποίηση του επαγγέλματός μας, ώστε να απαλλαχθεί ο κλάδος από αυτοαποκαλούμενους… εκπαιδευτές. Κανένας δεν είναι πιο αρμόδιος να κρίνει τον χαρακτήρα ενός σκύλου από έναν πιστοποιημένο εκπαιδευτή. Ως εκπαιδευτής ορίζεται ο γνώστης της ψυχολογίας του σκύλου. Για αυτό, ως σύλλογος προτείνουμε τεστ χαρακτήρα-συμπεριφοράς, ανεξαρτήτως φυλής, καθαροαιμίας και μεγέθους, ώστε να είναι πιστοποιημένη και προβλέψιμη η συμπεριφορά του.

Δεν μπορούμε, όμως, να αφήσουμε ασχολίαστη την ισοπεδωτική προσέγγιση των «φιλόζωων» που με πρόσχημα την ύπαρξη (πράγματι πολλών) κακοποιημένων ζώων, «δίνουν» σκυλιά σε μη κατάλληλους ανθρώπους. Ως μη κατάλληλος ιδιοκτήτης ορίζεται αυτός που δεν ταιριάζει με τον χαρακτήρα του εκάστοτε σκύλου που καλείται να φροντίσει. Στη δουλειά μας συναντούμε επανειλημμένως «λάθος» σκυλιά σε λάθος χέρια. Κάτι τέτοιο, δεν θα συμβεί σχεδόν ποτέ με έναν καθαρόαιμο σκύλο, αφού ο ενδιαφερόμενος έχει κάνει έρευνα για την καταλληλότητα του χαρακτήρα σε σχέση με τη δική του προσωπικότητα, ενώ και ο σωστός εκτροφέας δεν θα δώσει ποτέ κουτάβι σε μη κατάλληλο άνθρωπο.

Εκτροφή, αναπαραγωγή και εμπορία ζώων συντροφιάς: Πρέπει να γίνει θεσμική κατοχύρωση των ερασιτεχνών εκτροφέων. Με αυτόν τον τρόπο θα περιορισθούν οι κερδοσκόποι εκτροφείς σκύλων που φαινοτυπικά μοιάζουν με κάποια φυλή. Ο σωστός εκτροφέας επενδύει στην ποιότητα της εκτροφής, δηλαδή στη μορφολογία και στη διατήρηση των δεξιοτήτων της εκάστοτε φυλής, εξασφαλίζοντας έτσι και την ευζωία κουταβιών και γεννητόρων.

Η Μυρτώ Κουτούλια είναι εκπαιδεύτρια σκύλων, μέλος του Πανελλήνιου Συλλόγου Εκπαιδευτών Σκύλων (ΠΑΣΕΚΣ)