ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ

Επιρροές και απειλές
Μιλώντας στην Επιτροπή της Βουλής για τον κλιματικό νόμο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρησιμοποίησε τη φράση «υπαρξιακή απειλή» για να μιλήσει για την κλιματική αλλαγή – η περιβαλλοντική προστασία, είπε, διαπερνά όλες τις ιδεολογίες. Την ίδια φράση, στην ίδια μετάφραση του αγγλικού «existential threat», είχε χρησιμοποιήσει πριν από λίγες μέρες και ο Γιώργος Παπανδρέου στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών. Πρώτος, όμως, την είχε χρησιμοποιήσει με αυτό το περιεχόμενο ο Τζο Μπάιντεν τον περασμένο Ιανουάριο, λίγο προτού υπογράψει τρία προεδρικά διατάγματα για το κλίμα μέσα σε λίγα λεπτά. Η «υπαρξιακή απειλή», ως όρος, έχει τη δική της ιστορία που καθόλου δεν μοιάζει με τη σημερινή της χρήση: χρησιμοποιήθηκε και από μια μερίδα συντηρητικών Αμερικανών την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου – τότε όμως αφορούσε τη Σοβιετική Ενωση.
Απουσίες
Σε άλλες χώρες, πάντως, οι διακομματικές συζητήσεις για την κλιματική αλλαγή είναι πολιτικό γεγονός. Για πρώτη φορά έλληνας πρωθυπουργός βρέθηκε σε επίπεδο επιτροπών να μιλάει για το περιβάλλον. Για πρώτη φορά τρεις πολιτικές δυνάμεις που διαφωνούν μεταξύ τους, η ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ και το ΚΚΕ, έδωσαν το «παρών» σε επίπεδο αρχηγών. Η απουσία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για ένα θέμα που υποτίθεται τον αφορά, είναι, αν μη τι άλλο, απογοητευτική.
Κόπι-πάστε
ΟΚ, ο τίτλος «Σχέδιο Ελλάδα» δεν είναι και ο πιο ευφάνταστος που μπορεί να σκεφτεί ένα κομματικό επιτελείο. Είναι όμως τίτλος που σου μένει, ειδικά αν τον έχεις χρησιμοποιήσει πολλές φορές. Στη Χαριλάου Τρικούπη, πάντως, δεν κατέληξαν αν έπρεπε να νευριάσουν ή να βάλουν τα γέλια, όταν συνειδητοποίησαν πως το «Σχέδιο Ελλάδα», ο τίτλος του κεντροαριστερού προγράμματος με τον οποίο κατέβηκαν στις εκλογές του 2019, έγινε τίτλος του σχεδίου ανάκαμψης του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά, ούτε όμως η τελευταία.
Τρεις + ένας
Τους τρεις τους ξέρουμε σίγουρα, για τους υπόλοιπους όμως υπάρχουν ακόμα αμφιβολίες. Με τη χθεσινή του συνέντευξη (libre.gr), o Παύλος Γερουλάνος ανέβασε τις πιθανότητες να είναι ο τέταρτος υποψήφιος πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ, με όχημα την επιστροφή όχι (μόνο) στο όνομα, αλλά στο «περιεχόμενο ΠΑΣΟΚ». «Είμαι, και προφανώς θα είμαι πάντα παρών στη μάχη για να φέρουμε το όραμα του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος στο σήμερα», ανέφερε.













