Μια από τα ίδια

Τώρα που κατακάθισε η σκόνη την οποία σήκωσε η αποτυχημένη ανταρσία των 12 κορυφαίων ευρωπαϊκών ομάδων με σκοπό τη δημιουργία της European Super League, καλό είναι να πούμε την πάσα αλήθεια. Κακή, ψυχρή κι ανάποδη η ESL, αλλά και το προσφάτως μεταρρυθμισμένο Τσάμπιονς Λιγκ δεν πάει πολύ πίσω.

Η ΟΥΕΦΑ, που είχε τον ρόλο του καλού σε όλη αυτή την ιστορία, δεν είναι και πολύ καλύτερη από τους «αντάρτες». Με την ίδια εμπορική λογική που διέπει την ESL, ενέκρινε τις αλλαγές που θα ισχύσουν στην κορυφαία διοργάνωση από το 2024 και μετά. Η αύξηση του αριθμού των αγώνων και η θέσπιση των wild cards, που θα απονέμονται σε ομάδες με ιστορία και… ειδικό βάρος στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αποσκοπούν ακριβώς στη δημιουργία ενός προϊόντος που θα μπορεί να πωληθεί με ευκολία στους βασικούς χρηματοδότες του ποδοσφαίρου. Τα τηλεοπτικά δίκτυα, τις στοιχηματικές εταιρείες και τους άλλους χορηγούς που παγίως ζητούν περισσότερα παιχνίδια και τα πιο εμπορικά κλαμπ μονίμως παρόντα, ώστε να δικαιολογούν κι αυτοί τις επενδύσεις τους.

Στο μόνο σημείο όπου διαφοροποιείται η ΟΥΕΦΑ είναι ότι δεν κλείνει τελείως τη λίγκα, όπως η ESL, αλλά εξακολουθεί να δίνει μια (θεωρητική) ευκαιρία και σε άλλες ομάδες να παίξουν στο Τσάμπιονς Λιγκ μέσω των προκριματικών, διατηρώντας έτσι μια επίφαση αξιοκρατίας και διασύνδεσης με όλα τα ευρωπαϊκά εθνικά πρωταθλήματα.

Δεν είναι παράξενο, λοιπόν, που πολύς κόσμος αντιδρά στις αλλαγές. Ερευνες ανά την Ευρώπη έχουν δείξει ότι το ενδιαφέρον των φιλάθλων για το ποδόσφαιρο έχει φτάσει τα όρια του κορεσμού εξαιτίας της υπερπροσφοράς αγώνων. Επιπλέον, εντείνεται σε πολλές χώρες η δυσαρέσκεια των φιλάθλων για το ότι η συμμετοχή των ομάδων τους στο νέο Τσάμπιονς Λιγκ καθίσταται στην ουσία απαγορευτική.

Η ΟΥΕΦΑ δεν δείχνει να παίρνει στα σοβαρά αυτές τις αντιδράσεις, καθώς στόχος της είναι να κερδίσει τον πόλεμο με τους «αντάρτες». Ομως αν κάτι έδειξε η ιστορία της ESL, είναι πως δεν μπορείς να υποτιμήσεις τους φιλάθλους.