Παραλογισμού το ανάγνωσμα

Δεν ξέρω αλήθεια αν πρέπει να βάλω τα γέλια ή τα κλάματα με τις αψυχολόγητες κυβερνητικές αποφάσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Εξηγούμαι! Απόφαση 1η: Επιτρέπεται στους εμβολιασμένους τουρίστες να περιφέρονται ανά τη χώρα ενώ δεν ισχύει το ίδιο για τους γηγενείς εμβολιασμένους. Προσπάθησα να δώσω μια εξήγηση σ’ αυτή την απόφαση. Αλήθεια δεν τα κατάφερα. Κάποιος φίλος μου σφύριξε ότι με τον τρόπο αυτό προσπαθούν να μαζέψουν συνάλλαγμα.

Απόφαση 2^η. Εμβολιασμένος γηγενής μπορεί δεν μπορεί να ταξιδέψει από νομό σε νομό με το αυτοκίνητό του. Οι Ελληνες όμως είναι  ευρηματικός λαός. Εμβολιασμένος ή μη παίρνει το αυτοκίνητό του, ακολουθεί διαδρομές χωρίς διόδια, αποφεύγει τον αστυνομικό έλεγχο και με ευκολία φτάνει στα πατρώα εδάφη. Ο άλλος παίρνει ιατρικό πιστοποιητικό για να επισκεφτεί τη «βαριά άρρωστη» μάνα του, ενώ ο τρίτος μέσω κολλητού αποκτά βεβαίωση από τον Δήμο που πιστοποιεί ότι το πατρικό σπίτι κινδυνεύει από κατάρρευση.

Απόφαση 3η. Επίσκεψη σε κατάστημα μπορεί να γίνει μόνον αφού προηγουμένως ο πολίτης έχει λάβει μέσω μηνύματος ραντεβού από το κατάστημα. Λίγοι, πλέον, μπαίνουν στον κόπο των ραντεβού. Αλήθεια μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος από τι διαφυλάσσει το ραντεβού την υγεία του πολίτη, αν το κατάστημα ακολουθεί τους υγειονομικούς κανόνες (άτομα ανά τετραγωνικό μέτρο, μάσκες, απολυμαντικό χεριών) για την αποφυγή της διασποράς του ιού; Θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει ότι το ραντεβού συμβάλλει στην ανάσχεση του συνωστισμού έξω από το κατάστημα, αλλά ένας παρόμοιος συνωστισμός  μπορεί να παρατηρηθεί παντού – στον περίπατο, στην άσκηση, τη βόλτα, κ.λπ. Εγινα αυτήκοος μάρτυρας πως αυτός ο, κατά τη γνώμη μου, άχρηστος κανόνας καταστρατηγείται. Καλοντυμένη κυρία κρούει το κουδούνι πολυτελούς αλλά άδειου από πελάτες καταστήματος. Η υπάλληλος, φοβούμενη το πρόστιμο,  ρωτά την πελάτισσα αν έχει ραντεβού. Οχι απαντάει η κυρία. Η υπάλληλος ζητά το κινητό της πελάτισσας και σε λίγα δευτερόλεπτα η πελάτισσα παίρνει το ποθητό ραντεβού. Εισέρχεται ως τροπαιούχος στο κενό από άλλους πελάτες κατάστημα για τα ψώνια της. Ποιον κοροϊδεύουμε;

Απόφαση 4^η. Οι χώροι εστίασης θα ανοίξουν μετά το Πάσχα. Τι θα γινόταν αν άνοιγαν πριν από το Πάσχα; Δεν κατανοώ τη λογική ούτε αυτής της απόφασης, η οποία, όπως και οι προηγούμενες, δίνουν την εντύπωση ότι αυτοί που παίρνουν παρόμοιες αποφάσεις δεν στηρίζονται σε πραγματικά επιδημιολογικά δεδομένα αλλά σε χονδροειδείς και απροσδιόριστης σημασίας «εκτιμήσεις» ή παρατηρήσεις. Η εστίαση, λειτουργώντας με κανόνες, όπως αυτοί που είχαν θεσπιστεί για μετά το Πάσχα, βάζει σε τάξη τους εργαζόμενους και τους πελάτες για αποφυγή της διασποράς του ιού.

Απόφαση 5^η. Οι πύλες της χώρας ανοίγουν για τους τουρίστες μετά την 15^η Μαΐου. Ποιο επιδημιολογικό δεδομένο προέτρεψε τους κυβερνώντες στην ανακοίνωση αυτή; Οι μέχρι τότε εμβολιασμένοι δεν θα ξεπερνούν το 20% του πληθυσμού, τα νοσοκομεία στενάζουν από Covid ασθενείς, καθημερινά θρηνούμε θύματα. Δυστυχώς δεν πήραμε το μάθημά μας από το περσινό επιπόλαιο άνοιγμα των συνόρων μας για τουρίστες, άσχετα αν κουβαλούσαν τον ιό ή ήταν ασθενείς. Πολύ φοβούμαι πως ότι κερδίσουμε σε συνάλλαγμα θα το καταναλώσουμε σε έξοδα νοσηλείας βαρέως πασχόντων από Covid-19 και σε μια ακόμα καταστροφή της ντόπιας οικονομίας με απανωτούς εγκλεισμούς. Οσοι νόσησαν στο παρελθόν και αρκετοί εμβολιασμένοι είναι δυνατόν να νοσήσουν εκ νέου, η δε νόσος θα είναι περισσότερο σοβαρή στους μη εμβολιασμένους. Ετσι αν δεν έχει θωρακιστεί ο ελληνικός πληθυσμός μέσω του εμβολιασμού κάθε άνοιγμα των συνόρων έχει κινδύνους.

Θεωρώ ότι αυτές οι αβάσιμες αποφάσεις οδηγούν τους πολίτες σε μικρο-επαναστάσεις – κορωνο-πάρτι, συναθροίσεις πολύ μεγάλης κλίμακας,  συγκεντρώσεις σε σπίτια φίλων, κ.λπ. Αντί για περιορισμό της διασποράς, φέρνουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Καλό Πάσχα με προφυλάξεις!

Ο Χαράλαµπος Μ. Μουτσόπουλος είναι καθηγητής Ιατρικής