Κακοποίηση «με αγάπη»

Αυτά που καταγγέλλουν οι 22 αθλήτριες και αθλητές της ενόργανης γυμναστικής στην επιστολή που έστειλαν στην Κατερίνα Σακελλαροπούλου είναι φρικτά. Δυστυχώς όμως προξενούν λίγη έκπληξη σε όσους έχουν παρακολουθήσει διεθνή ειδησεογραφία για το συγκεκριμένο άθλημα που η βαθιά πειθαρχημένη σωματικότητά του, οι απαιτήσεις για το βάρος και την εξωτερική εμφάνιση λειτουργούν ως λίπασμα στην καλλιέργεια εξουσιαστικών σχέσεων που κανονικοποιούνται από τα θύματα και, πολύ συχνά δυστυχώς, από το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον τους. Με απλά λόγια, τους κακοποιούν για «το καλό τους», «με αγάπη», «για να σκληραγωγηθούν».

Η ιστορία της γυμναστικής έχει, δυστυχώς, αμαυρωθεί από τέτοιες υποθέσεις στην ΕΣΣΔ, τη Βρετανία, τις ΗΠΑ, την Αυστραλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και αλλού, με ορισμένα θύματα να είναι ως και 5 ετών. Από την περίπτωση της Λευκορωσίδας Ολγκα Κορμπούτ, η οποία αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει καταγγέλλοντας τον προπονητή της Ρέναλντ Κνις για κακοποίηση, έναν άνθρωπο εναντίον του οποίου έχουν μαζευτεί πολλές καταγγελίες, αλλά, παρ’ όλα αυτά, θεωρείται θρύλος του αθλήματος. Ως την περίπτωση της σπουδαίας Σιμόν Μπάιλς και των συναθλητριών της από την εθνική ομάδα των ΗΠΑ που κατήγγειλαν τον γυμναστή Λόρενς Νασάρ, της Αυστραλέζας Κλόι Τζίλιλαντ που ήθελε να αυτοκτονήσει και της Βρετανίδας Κάθριν Λάιονς που διαγνώστηκε με μετατραυματικό σοκ επειδή ο προπονητής τη χτύπαγε και την κλείδωνε σε ένα ντουλάπι για να μην τρώει. Ολες αυτές οι νέες γυναίκες τα δέχονταν αγόγγυστα όλα αυτά, αφού όταν έδειχναν αδυναμία αντιμετωπίζονταν ως ακατάλληλες να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού.

Είναι απαραίτητο πια, εκτός από την ad hoc αντιμετώπιση και τιμωρία, να εκπαιδεύονται τα παιδιά χωρίς ταμπού για το σώμα τους και τη σεξουαλικότητα, ώστε να αντιλαμβάνονται τι επιτρέπεται και τι όχι και να μην ντρέπονται να μιλήσουν. Και επιβάλλεται πια να τελειώσει οριστικά το γενικότερο κλίμα δικαιολόγησης του κάθε νταή από θέση αρχής που μας κάνει κακό από την πολλή αγάπη. Ο,τι κι αν είναι αυτός, προπονητής ή προπονήτρια, σύζυγος, αφεντικό, κάνει κακό ακόμη κι η δικαιολόγηση που γίνεται με τελείως κάζουαλ τρόπο, όπως τα στερεότυπα της τηλεόρασης και της δημοσιογραφίας (π.χ. τα «εγκλήματα πάθους»). Κι οι γονείς των παιδιών αυτών ας δουν τα παιδιά τους ως παιδιά, ως μικρά ευάλωτα ανθρωπάκια. Οχι σαν άλογα κούρσας.