Με υποσχετική

H γερμανική γλώσσα είναι έτσι κι αλλιώς πλούσια και σύνθετη. Τα πράγματα γίνονται λοιπόν ακόμη πιο δύσκολα όταν οι Γερμανοί κατασκευάζουν καινούργιες λέξεις. Μια γιατρός από το Εσεν, έτσι, προκειμένου να περιγράψει τη διάθεση που επικρατεί στη χώρα, επινόησε τη λέξη műtend, από το műde (κουρασμένος) και το wűtend (οργισμένος).

Η κούραση είναι βέβαια οικουμενικό συναίσθημα αυτές τις μέρες. Η οργή, πάλι, ποικίλλει. Οι εφημερίδες που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ, για παράδειγμα, βγάζουν πολύ θυμό κάθε μέρα, ολόκληρη η κυβέρνηση είναι κατά τη γνώμη τους ανεύθυνη, ανίκανη και διεφθαρμένη. Οι πολίτες, αντιθέτως, μπορεί να έχουν εκνευριστεί με τα άνοιξε – κλείσε, μπορεί να έχουν ενοχληθεί από κάποιες κυβερνητικές παρασπονδίες, αλλά από τις επιδόσεις του κράτους απέναντι στη μεγάλη πρόκληση της εποχής, τους εμβολιασμούς, είναι απολύτως ευχαριστημένοι. Και δικαίως: ο Κυριάκος Πιερρακάκης και η ομάδα του παίρνουν άριστα.

Ο πιο επιτυχημένος διαχειριστής κρίσεων στην Ευρωπαϊκή Ενωση, πάλι, τα έχει κάνει θάλασσα. Στο πρώτο κύμα της πανδημίας, η Ανγκελα Μέρκελ έδινε ρεσιτάλ. Τώρα, η ίδια, το κόμμα της και η χώρα ολόκληρη βγάζουν στην επιφάνεια ένα κράμα γραφειοκρατίας, περφεξιονισμού και μετατόπισης ευθυνών που αποδεικνύεται καταστροφικό. «Θέλουμε να τα κάνουμε όλα σωστά, γιατί όποιος κάνει ένα λάθος δέχεται ένα αληθινό σφυροκόπημα», τόνισε η καγκελάριος την περασμένη Κυριακή, φτάνοντας να επιτεθεί στους επικεφαλής των κρατιδίων, μεταξύ των οποίων και τον επίδοξο διάδοχό της, επειδή ετοιμάζονται να κάνουν αυτό που θα γίνει και στην Ελλάδα: να χαλαρώσουν τα μέτρα την ώρα που εκτινάσσονται τα κρούσματα.

Με βάση τα τελευταία στοιχεία, μόλις το 11% των Γερμανών έχει κάνει τουλάχιστον μία δόση, έναντι 29% των Αμερικανών, 45% των Βρετανών και 60% των Ισραηλινών. Αλλού, βέβαια, τα ποσοστά είναι ακόμη μικρότερα (στην Ελλάδα είναι λίγο πάνω από 10%). Αλλά η Γερμανία είναι Γερμανία. Και, επιπλέον, το πρώτο εμβόλιο που έλαβε έγκριση παρασκευάστηκε από μια γερμανική εταιρεία, την BioNTech. Τι συμβαίνει λοιπόν; «Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε κολλημένοι στη δεκαετία του 1960», λέει στους «Financial Times» ο επικεφαλής ενός κέντρου υγείας στο Βερολίνο. Οι Γερμανοί έχουν μανία με το χαρτί. Η επικοινωνία των δημοσίων υπηρεσιών με το Ινστιτούτο Ρόμπερτ Κοχ εξακολουθεί να γίνεται με φαξ! Και η ψηφιοποίηση του μηχανισμού έχει μείνει πολύ πίσω: για κάθε τρόφιμο οίκου ευγηρίας που εμβολιάζεται, για παράδειγμα, ο παριστάμενος γιατρός πρέπει να συμπληρώσει, να σφραγίσει και να υπογράψει οκτώ (8) χαρτιά Α4 – τα οποία πρέπει φυσικά να τεθούν υπόψη της ομάδας που θα έρθει για τη δεύτερη δόση.

Κι έτσι φτάνουμε πάλι να ευλογήσουμε τα γένια μας – ή μάλλον τον Πιερρακάκη. Θα προτείναμε στην καγκελάριο να της τον δανείσουμε, με υποσχετική βέβαια και τα κατάλληλα ανταλλάγματα, αλλά σε λίγο αποχωρεί κι εκείνη, ίσως δεν ταιριάζουν λοιπόν οι χρόνοι, θα το δούμε με τον επόμενο καγκελάριο, λένε πως θα είναι Πράσινος, μια χαρά θα τα πάει μαζί του ο δικός μας.