Ας όψεται ο Μπερτομέου…

Η… ανταρσία του Νίκου Ρογκαβόπουλου αποτελεί επί της ουσίας το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου της σχέσης του με την ΑΕΚ. Ηταν αναμενόμενο αυτό που έκανε, έστω κι αν το έκανε λίγο άκομψα, «κρεμώντας» την ομάδα πριν από μια σειρά κρίσιμων αναμετρήσεων.

Ο 20χρονος είναι το μεγαλύτερο project του ελληνικού μπάσκετ αυτή την εποχή. Ενας παίκτης που διαθέτει τα προσόντα για να κάνει καριέρα στην Ευρωλίγκα ή και στο ΝΒΑ ακόμα.

Η ΑΕΚ δεν είναι σε θέση να καλύψει τις φιλοδοξίες του. Γιατί δεν μπορεί να παίξει στην Ευρωλίγκα, όπως και σε καμία άλλη ευρωπαϊκή ομάδα, εκτός από τις 18 που έχει επιλέξει με εμπορικά κριτήρια ο Τζόρντι Μπερτομέου.

Ταβάνι της ΑΕΚ είναι το υποδεέστερο ποιοτικά Basketball Champions League. Ταβάνι του Ρογκαβόπουλου είναι ο ουρανός. Οπότε είναι λογικό, όταν κάποιος χαράσσει διαδρομή προς τα ουράνια, οι δρόμοι του να χωρίζουν με αυτόν που δεν μπορεί να πετάξει τόσο ψηλά.

Θα μπορούσε να είναι διαφορετικά αν η ΑΕΚ είχε τη δυνατότητα να παίξει στην Ευρωλίγκα μέσω του ελληνικού πρωταθλήματος. Αν είχε τη δυνατότητα να προσφέρει αυτό το δέλεαρ σε έναν παίκτη με προοπτική. Θα μπορούσε να πει ότι κάνει μια σοβαρή επένδυση πάνω σε παίκτες όπως ο Ρογκαβόπουλος και φτιάχνει μια ομάδα ικανή να πάρει το πρωτάθλημα και να αγωνιστεί με αξιώσεις στην Ευρωλίγκα. Οπως έκανε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 με τους Χατζή, Κακιούζη, Ζήση, Ντικούδη, Μπουρούση. Ολοι τους έφυγαν από την ΑΕΚ, αφού είχαν κερδίσει τίτλους μαζί της και τους είχε δει η Ευρώπη να διαπρέπουν στην Ευρωλίγκα. Οχι πριν.

Ο Ρογκαβόπουλος μαζί με τους συμβούλους του αποφάσισαν να κάνει τώρα, στα 20 του και πριν πετύχει το παραμικρό με την ΑΕΚ, το άλμα προς τα πάνω (Ευρωλίγκα). Εξωθεί την κατάσταση στα άκρα προκειμένου να φύγει άμεσα. Δύο χρόνια πριν λήξει το συμβόλαιό του. Η ΑΕΚ δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να τον κρατήσει.