Οι αθέατες πλευρές του 1821
«Ο Νικολάκης Μητρόπουλος υψώνει τη σημαία με {LF}τον σταυρό στα Σάλωνα, την ημέρα του Πάσχα του 1821». Πίνακας του γάλλου ζωγράφου Λουί Ντιπρέ
Στο πολυσήμαντο έτος που διανύουμε, με την ιστορία του ελληνικού Πολέμου για την Ανεξαρτησία να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, «τα ΝΕΑ» επιχειρούν σήμερα μια νέα «ανάγνωση»: Πώς χρηματοδοτήθηκε η Ελληνική Επανάσταση, πώς στήθηκε ο Τύπος τα χρόνια του ελληνικού αγώνα για την ανεξαρτησία, πώς ήταν το θέατρο και οι τέχνες την περίοδο της Επανάστασης, πώς γεννήθηκε η ευρωπαϊκή ιδέα στο πέρασμα των πρώτων χρόνων του νεογέννητου ελληνικού κράτους και ποια σήμερα η διεθνής σημασία του…
Ετσι, καθώς η δική μας 25η Μαρτίου του 2021 φέτος «αγγίζει» τον χρόνο πριν από 200 χρόνια και τον φέρνει ξανά μπροστά μας, η δημοσιογραφική και ακαδημαϊκή «συζήτηση» αρχίζει ξανά, φωτίζοντας διαφορετικές πλευρές της «γενέθλιας πράξης» του κράτους της Ελλάδας.
«Το ελληνικό κράτος απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση, επειδή είναι προϊόν ιστορικού βολονταρισμού, προϊόν ιστορικού άλματος, με άλλα λόγια, είναι προϊόν της Ελληνικής Επανάστασης» λέει χαρακτηριστικά στα «ΝΕΑ» ο ιστορικός Βασίλης Παναγιωτόπουλος μιλώντας για τα οικονομικά του 1821. «Τα στάδια που υπερπηδήθηκαν, εκκρεμεί, ανά πάσα στιγμή, να εισπηδήσουν εκ νέου στον κοινωνικό σχηματισμό και να ακυρώσουν αγώνες και επιτεύγματα δύο αιώνων. Εκκρεμεί οπισθοδρόμηση. Να μην το επιτρέψουμε. Να μην το αποδεχτούν, κυρίως οι γενεές που έχουν σήμερα την ευθύνη της διαχείρισης της χώρας» δηλώνει χαρακτηριστικά.
Σήμερα, λοιπόν, μεγάλοι έλληνες και ελληνίδες ιστορικοί, γυρνούν τον χρόνο πίσω στον Μάρτιο του 1821 και την Πελοπόννησο όπου «όλα ξεκίνησαν». Για να περιγράψουν όσα προηγήθηκαν, αλλά και όσα ακολούθησαν, να προσφέρουν στα «ΝΕΑ» κομμάτια από το αρχείο τους αλλά και τις ιδιαίτερες γνώσεις τους για την ανθρωπογεωγραφία της εποχής, τους ανθρώπους και τα γεγονότα που άλλαξαν τον κόσμο μας.







