Φαντάσματα

Τι χρονιά έχουμε; Η διαφορά της ζούγκλας από τη δημοκρατία είναι ότι στη δεύτερη κανείς δεν έχει δικαίωμα να πάρει τον νόμο στα χέρια του. Υπάρχουν δικλίδες ασφαλείας, υπάρχουν θεσμικές διαδικασίες, υπάρχουν εκλογές. Η κρατική βία, ειδικά όταν είναι αυθαίρετη, δεν απαντιέται με κλωτσιές. Ο όχλος που στο όνομα της δικαιοσύνης διαλέγει έναν τυχαίο αστυνομικό, τον ρίχνει στον δρόμο και τον χτυπάει ανελέητα δεν είναι θύμα, είναι θύτης.

Δεν τα έχουμε ξαναπεί όλα αυτά, δεν τα έχουμε ξαναζήσει τα τελευταία δέκα χρόνια; Αποφάσισε κάποιος ερήμην μας πως ένας νεκρός πάνω – κάτω δεν έχει και πολλή σημασία ή πάθαμε συλλογική αμνησία; Το χειρότερο με τις σκηνές στη Νέα Σμύρνη είναι ότι γαργαλάνε την πιο επικίνδυνη έξη μιας κοινωνίας που υποτίθεται πως είχε κάνει την απεξάρτησή της, ξυπνούν εποχές που κουμάντο έκαναν τα άκρα της μιας και της άλλης πλευράς. Ο κύκλος της βίας κλείνει πραγματικά μόνο όταν όλοι αναλαμβάνουν τις ευθύνες των επιλογών τους, όταν σταματούν το ντάντεμα. Μέχρι τότε, θα αναρωτιόμαστε τι χρονιά έχουμε.