Ενας ιδεολόγος πίσω από την αυτοκρατορία πορνογραφίας

Ας μη γελιόμαστε. Τον Λάρι Φλιντ τον μάθαμε το 1996 μέσα από την αριστουργηματική ταινία του Μίλος Φόρμαν «Υπόθεση Λάρι Φλιντ» (The People vs Larry Flynt) με τον έναν από τους δύο ρόλους ζωής του Γούντι Χάρελσον (ο άλλος ήταν στο «Natural Born Killers» του Ολιβερ Στόουν) και το κορυφαίο πέρασμα από τη μεγάλη οθόνη της χήρας του Κερτ Κομπέιν, Κόρτνι Λαβ.

Κι όμως… το πορνοπεριοδικό «Hustler» που ξεκίνησε ως δελτίο Τύπου της ομώνυμης αλυσίδας στριπτιζάδικων που δημιούργησε ο ίδιος ο Φλιντ με τον αδερφό του, Τζίμι, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στον «πικάντικό» χώρο του, φτάνοντας στο peak του το 1975 όταν δημοσίευσε φωτογραφίες της Τζάκι Κένεντι να κάνει ηλιοθεραπεία γυμνή. Εξαιρετικά τολμηρό, έως προκλητικό, με φωτογραφίες γυναικείων γεννητικών οργάνων εκ του σύνεγγυς, σεξουαλικών περιπτύξεων με ή χωρίς «βοηθήματα» και καρτούν με ήρωες πορνόγερους που κυνηγούσαν ανήλικα κοριτσάκια, το Hustler δεχόταν κάθε εβδομάδα έναν καταιγισμό αντιδράσεων και μηνύσεων, κάποιες φορές και μποϊκοτάζ από διανομείς! Ο τρελο-Λάρι όμως το πάλευε τεύχος-τεύχος και έβγαινε πάντα νικητής. Στις αρχές τις δεκαετίας του ’80 το (εβδομαδιαίο) «Hustler» πουλούσε τρία εκατομμύρια αντίτυπα. Σήμερα, με το πορνό να υπάρχει παντού μέσω Internet, «αντέχει» στα 500.000.

Ο ίδιος ο Λάρι έζησε ούτως ή άλλως μια ζωή κινηματογραφικού ήρωα. Ή μάλλον μυθιστορηματικού. Μικρός, είδε την αδερφή του, Τζούντι, να πεθαίνει από λευχαιμία σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών. Στα 15 του την κοπάνησε από το σχολείο και κατετάγη στον αμερικανικό στρατό (!), χρησιμοποιώντας ένα πλαστό πιστοποιητικό γεννήσεως. Πριν ακόμη εγκαταλείψει την εφηβεία έγινε χαρτοπαίχτης και λαθρέμπορος αλκοόλ για να ξανακαταταγεί – νόμιμα πια – στο πολεμικό ναυτικό στα 18 του. Το 1965 αγόρασε έναντι 1.800 δολαρίων ένα μπαρ στο Οχάιο. Μετά τα μπαρ έγιναν δύο, τρία πριν εξελιχθούν στο Hustler που αναφέραμε παραπάνω.

Αν και το να είσαι μεγιστάνας της βιομηχανίας πορνό φαντάζει το όνειρο κάθε αρσενικού παλαιάς κοπής (που θα ‘λεγε και μια ψυχή), η μοίρα δεν επέτρεψε στον Λάρι να το φχαριστηθεί όσο θα του άξιζε.

Στις 6 Μαρτίου 1978, μετά από μία ακόμη κερδισμένη δίκη, ο Φλιντ δέχτηκε πυροβολισμούς έξω από το δικαστήριο του Λόρενσβιλ στη Γεωργία. Μία από τις σφαίρες τον άφησε για πάντα παράλυτο από τη μέση και κάτω και τον υποχρέωσε να ζει με φριχτούς πόνους για τα υπόλοιπα σαράντα και πλέον χρόνια της ζωής του.

Ο Λάρι δεν έπεσε θύμα κάποιου πουριτανού που είχε σοκαριστεί από το προκλητικό περιεχόμενο των περιοδικών του ή τον έκλυτο βίο του ίδιου. Ούτε φυσικά κάποιου φανατικού φεμινιστή που τον κατηγόρησε για σεξισμό – δεν υπήρχαν τέτοια πράγματα το 1978. Ο Τζόζεφ Πολ Φράνκλιν που τον πυροβόλησε ήταν απλώς ένας σκληροπυρηνικός και αυθεντικός ρατσιστής. Ενας γνήσιος WASP που θίχτηκε όταν το «Hustler» δημοσίευσε μια περίπτυξη ενός λευκού άνδρα με μια μαύρη γυναίκα. Ο Φράνκλιν εκτελέστηκε το 2013 με θανατηφόρο ένεση για σωρεία ρατσιστικών δολοφονιών και επιθέσεων έχοντας προηγουμένως κάνει 33 χρόνια φυλακή. Ο Λάρι Φλιντ στάθηκε ξεκάθαρα απέναντι στον θεσμό της θανατικής ποινής τονίζοντας πως: «Πιστεύω ακράδαντα ότι μια κυβέρνηση που απαγορεύει τη δολοφονία μεταξύ των πολιτών της, δεν έχει καμία δουλειά να σκοτώνει η ίδια». Διευκρίνισε ωστόσο πως θα του καλάρεσε η ιδέα να βασάνιζε για μερικές ωρίτσες τον τύπο που τον άφησε παράλυτο.

Τα χτυπήματα δεν σταμάτησαν εκεί. Το 1987 ο Φλιντ βρήκε την τέταρτη κατά σειρά σύζυγό του αλλά ουσιαστικά έρωτα της ζωής του Αλθια Λέζουρ (την υποδύθηκε η Λαβ στην ταινία του Φόρμαν) νεκρή στο μπάνιο της έπαυλής του από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Η πανέμορφη Αλθια είχε εθιστεί στα σκληρά παυσίπονα που έπαιρνε ο σύζυγός της.

Τέλος, το 2014, η κόρη του, Λίσα, σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στα 47 της.

Η διαφορά του Λάρι Φλιντ από τον Χιου Χέφνερ και τους άλλους επιχειρηματίες της βιομηχανίας πορνό των ΗΠΑ είναι πως ο Λάρι ήταν κατά βάθος ένας ιδεολόγος. Αν και πραγματοποίησε σύντομα «περάσματα» τόσο από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (το 1984 επιχείρησε να κατέβει πρόεδρος των ΗΠΑ) όσο και από την Ευαγγελική Εκκλησία,  χλεύασε επιδεικτικά τον αμερικανικό συντηρητισμό και συνέχισε να τον φτύνει ακόμα και όταν εκείνος τον καθήλωσε στο αναπηρικό καροτσάκι. Στοχοποίησε με λύσσα τους υποκριτές εκπροσώπους του πολιτικού και εκκλησιαστικού κατεστημένου της χώρας του ενώ υπήρξε ένθερμος υπερασπιστής των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ καθώς και των γάμων μεταξύ ομοφύλων ζευγαριών.

Λίγο πριν από τις εκλογές του 2016 προσέφερε ένα εκατομμύριο δολάρια σε όποιον θα τον προμήθευε με κάποιο βίντεο ή έστω ένα ηχητικό ντοκουμέντο με τον Ντόναλντ Τραμπ να επιδίδεται σε παράνομες ή «ταπεινωτικές» σεξουαλικές δραστηριότητες. Εναν χρόνο μετά δε πλήρωσε καταχωρημένη διαφήμιση στη «Washington Post» τάζοντας δέκα εκατομμύρια δολάρια σε όποιον προσκόμιζε στοιχεία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην καθαίρεση του Τραμπ από την προεδρία των ΗΠΑ.

Κανείς δεν απάντησε με πειστικό τρόπο σε εκείνες τις αγγελίες. Ο Λάρι Φλιντ όμως πρόλαβε να δει τον Τραμπ να ηττάται στις εκλογές του περασμένου φθινοπώρου. Μια τελευταία ικανοποίηση για έναν άνθρωπο που από το ταπεινό (ή μάλλον συκοφαντημένο) μετερίζι του πολέμησε τη συντήρηση όσο λίγοι.